Psicodelicia is een van die strains die me meteen herinnerde waarom ik ooit met het kweken van cannabis ben begonnen. In een wereld vol snoepzoete desserthybriden en strains die na een tijdje allemaal op elkaar lijken, voelt Psicodelicia verfrissend anders. Het heeft karakter. Het heeft persoonlijkheid. En voor iemand die een zwak heeft voor old-school sativa's, waardeer ik dat echt.
Het eerste dat mijn aandacht trok, was de geur. Elke keer als ik een pot opende, werd ik begroet door deze prachtige explosie van verse citroen- en limoenrasp. Helder, levendig en verfrissend, maar nooit zoet of kunstmatig. Wat me echter echt fascineerde, was de donkere laag die eronder verborgen lag. Een licht bittere noot die me deed denken aan kruiden, citrus schil en, verrassend genoeg, vers gezette koffie. Vooral na het malen van de toppen vulde de kamer zich met dit geweldige aroma dat me oprecht deed denken dat iemand vlakbij een koffiezetapparaat had aangezet. Ik merkte dat ik de potten vaker opende dan nodig was, gewoon om eraan te ruiken.
De rook is ongelooflijk soepel en elegant. Verse citrus domineert de inademing, terwijl de uitademing een droge, geroosterde bitterheid achterlaat die aangenaam op de smaakpapillen blijft hangen. Het is een van die smaken waar je nog lang over nadenkt, zelfs nadat de sessie voorbij is. Hoe meer ik het rook, hoe meer ik waardeerde hoe anders het aanvoelde dan de fruitbomprofielen die vandaag de dag de markt domineren.
Het effect is waar Psicodelicia voor mij echt uitblinkt. Het komt vrij snel op, meestal met een subtiele opkikker in de stemming voordat ik me zelfs maar realiseer dat ik high ben. Plotseling klinkt muziek beter, worden gesprekken boeiender en lijken zelfs gewone dingen iets interessanter. Het is opbeurend en creatief zonder overweldigend te worden. Licht psychedelisch, maar nooit verwarrend. Helder van geest, maar nooit saai. Ik heb ervan genoten terwijl ik albums van begin tot eind luisterde, 's avonds wandelde, in de tuin werkte en zelfs urenlang gamede. Het heeft dit zeldzame vermogen om je aanwezig en betrokken te laten voelen zonder iets van je te eisen.
Onder de fenotypes die ik kweekte, waren de sativa-leaning planten zeker mijn favorieten. Ze brachten sterkere citrusnoten, meer van die donkere koffieachtige bitterheid en een meer elektrische, kleurrijke high. Het waren ook de planten die de mooiste kleuren in het late seizoen ontwikkelden. De indica-leaning pheno, liefkozend La Lechuga genoemd, was iets zachter en groener, met een iets kalmer effect en minder van de donkere aromatische complexiteit.
Wat ik het leukst vind aan Psicodelicia is dat het nooit zwaar aanvoelt. Het maakt de dag niet plat of plakt je aan de bank. In plaats daarvan voelt het alsof iemand stilletjes de verzadiging en contrastinstellingen van de realiteit een paar uur heeft verhoogd. Dingen zijn niet radicaal anders, gewoon iets helderder, iets warmer en iets interessanter.
Terugkijkend is dit gemakkelijk een van mijn favoriete Sweet Seeds strains geworden. Als je op zoek bent naar iets met echte persoonlijkheid, prachtige citrusaroma's, een vleugje koffieachtige diepte en een gelukkige, heldere high, kan ik je van harte aanbevelen om Psicodelicia een kans te geven.
