Apollo, Super Orange Haze, Cinderella J.

Pete_vs_Nature Week 2, in plaats van soepel te zeilen voor de intensievere trainingsweken, bood een andere goede kans om me te concentreren op een paar problemen. Ik had dit nog nooit eerder meegemaakt, maar zodra omgeving, verlichting enz. uitgesloten kunnen worden voor probleemoplossing - komt alles veel duidelijker naar voren. Wanneer één plant 's ochtends slap hangt maar de onderste bladeren iets te hard bidden, is het één ding om dat op te merken en erover na te denken. Het is iets anders om een totaal andere plant precies hetzelfde te zien doen een paar voet naar links. Nu, plotseling, ligt het weer bij mij en wat ik doe. Er klopte iets niet. ACJ#1 (verwijderd) begon al als een slechte herinnering van run#3, waar mijn nieuwe medium samenstelling me hoofdpijn bezorgde over hoe hoog ik mijn voedingscurves moest doseren. Vroeger werden de Ca-beschikbaarheid en de verhouding tot Mg, K geïdentificeerd en opgelost. Maar deze keer, weer met één zaailing, kreeg ik felwitte bladpunten op hun eerste set die snel afstierven. Ook verschenen er vroeg grijze, ronde vlekken, met af en toe een bruine vlek die deed denken aan Ca-problemen met Orange & Apollo. Het enige waar ik zeker van was en niet opnieuw bekeek, was de pH-invoer die nodig was om mijn nieuwe medium gelukkig en wortelvriendelijk te houden. Het blijkt - vooral nu ik vreselijke kwaliteit levend grond voor deze run had verkregen - dat mijn planten voortdurend +0.5pH ontvingen. Probleem opgelost, les geleerd, woede en trots geslikt - en nu waren we eindelijk op de goede weg. Met alle rekprotocols op hun plaats, legde dit duidelijk uit waarom hun aanvankelijke, krachtige start werd onderbroken en waarom ze zich meer gingen gedragen als gemiddelde planten in slechts redelijke omstandigheden. Het oplossen van het pH-probleem (wacht.. laat me nog wat trots inslikken) bracht ze weer op de goede weg en ze gingen omhoog, op zoek naar de beste plek in de zon. Het is niet het beste gevoel om een hele kweekcyclus zo te beginnen (20% verstoorde zaailingontwikkeling zal de oogst bij Autos beïnvloeden), maar het vinden/oplossen van het probleem en het snel zien reageren van de planten is dat zeker wel. Een paar andere dingen om op te merken: - langzaam Nachten in de vergelijking introduceren, planten laten wennen aan donkere periodes / metabolisme verschuiving - water geven blijft lastig met medium, cultivars kunnen tegelijkertijd tekenen van over- en onderbewatering vertonen: lage vochtretentie in de bovenste 3e van het medium - wortelzone temperaturen aan de hoge kant voor zuurstofbeschikbaarheid, maar beter dan run#4 met 16°C nachtdalingen - "Cloud" geïntroduceerd voor jongere ACJ (-9 dagen) om bij de juiste PPFD met hetzelfde licht te komen - ACJ heeft een speciale plek voor voedingssamenstelling analyse: ontvangt doseringen 9 dagen voor haar leeftijd. (Raad eens wie als eerste begon te verbranden in week 3? Juist. Orange.) Ik heb een hoogtekaart bijgevoegd zodat je die stunt kunt zien en hoe ze herstelden. Tot volgende week! Laat het me weten als je iets zorgwekkends ziet dat ik mis :facepunch:

Pete_vs_Nature Week 3 is in de boeken, en man, die pH ontdekking heeft geholpen. (Ik vergat de pH voor mijn medium mix opnieuw te berekenen, ging ervan uit dat het maar liefst 0.5 pH hoger was gedurende 2 weken en merkte wat vroege grijze ronde vlekken op met zeldzame bruine pigmentatie, dus Ca-Mg was waarschijnlijk niet toegankelijk - en dat was het ook. De planten hadden ongeveer 2 dagen nodig om weer op te knappen, totdat ze zo blij waren met de veranderingen dat ze recht de lucht in schoten. De stunt was echt, en ik ben zo blij dat ik hun hoogte nu dagelijks bijhoud. Dit is zonder twijfel de beste manier om te controleren hoe het met de plant gaat? Ze deden het zo goed, dat ik me begon te zorgen dat ik te veel van mijn beschikbare bladeren had omgedraaid om stretching aan te moedigen. "Maar hey, ik wilde altijd al zien waar die enorme 1.50m planten over gingen.." - zo gaat mijn gedachtegang meestal, voordat ik me realiseer dat 2m verticale ruimte niet genoeg is voor een grote plantenbak, een lamp die naar beneden hangt, de afstand tot die lamp, oh, en een enorme plant. Dus bijgevolg is het scrog-plan weer terug in de boeken, ik probeer manieren te vinden om netten te spannen in deze grote nieuwe ruimte die vroeger mijn slaapkamer was, probeer slim te zijn, maar realiseer me uiteindelijk gewoon hoe ik mezelf buiten de tent sluit, hoe dan ook :) Met hoogtebeperkingen weer op de agenda ga ik ook super-croppen, want dit is, zonder twijfel, de minst stressvolle manier voor de planten om harde trainingsbeslissingen te accepteren. Het idee is dat één HST-gebeurtenis (bij voorkeur iets voor de vorming van de stampers) de plant in totaal minder stress bezorgt dan constante, herhaalde dagelijkse trainingsgebeurtenissen, die voortdurend de plantoriëntatie veranderen en ook, de verspreiding van apicale dominantie. Ik kan hier verkeerd in zijn, laten we praten tijdens week 4-5! Alles wat betreft de rest is, durf ik te zeggen, vrij eenvoudig. Ziet er nu goed uit!

Pete_vs_Nature Week 4 begon vrij geweldig, de planten explodeerden eindelijk op manieren die ik niet had zien aankomen. Ze groeiden ook mooi omhoog naar de hoge lampen die vroeger op ~65cm stonden, dus aanpassing van de PPFD was niet nodig voor de grote meisjes, aangezien ze zelf in het bereik groeiden. ACJ (9 dagen jonger) had haar "wolk" om haar iets te beschermen tegen de zon. Voeding: Het werk aan de planten was vrij beperkt. Ik merkte wat vroege verbranding op bij Orange (niet verrassend), vergezeld van veel diep groene, iets gekreukte bladranden. Dus dit was mijn stikstofcurve die veel te vroeg omhoog schoot, in de verwachting van krachtige vertakking en bladcreatie voor 10 weken Hybrid gemiddelden, terwijl deze strain het rustig aan kan doen tot wel 13 weken. Ik vraag me af of de N-toxiciteit ook de verbrande toppen van Orange heeft veroorzaakt, maar ik overtuig mezelf dat dit niet de enige factor kan zijn. Raad eens wat we hieruit kunnen leren? Ik zal het je vertellen: Cinderella Jack, die 9 dagen jonger is, krijgt diezelfde opbouw 9 dagen -vooruit- en vertoont absoluut geen tekenen van overtollige N of verbranding. Wanneer ik lees: "N-tox" en "voedingsverbranding", zou ik moeten lezen: "Sativa / Landrace" en "houdt van lichtere voeding" onder andere dingen. Train beslissingen: Nogmaals, ik heb geprobeerd om bladeren te verstoppen om scheuten bloot te stellen en misschien super-cropping helemaal te voorkomen. Maar ik kan gewoon geen manier vinden om dit te doen zolang alles mooi aan het uitrekken is. De internodale stretching op goed gevoede en verzorgde Autos met Haze / Sativa genen en protocollen die de stretch ondersteunen, laat me met bladeren die veel te hoog zijn om naar beneden te stoppen zonder ze te breken. De schaduwgevende fanbladeren zijn altijd 2 knopen omhoog en bieden slechts wat schaduw voor die jonge knopen om te rekken. Die knopen lijken voor mij twee modi te hebben: hoog uitstrekken en omhoog schieten -tussen- hun schaduwgevende fanbladstelen en stam (die zullen groot zijn); of naar buiten buigen en een beetje stoppen met rekken, omdat ze "dankbaar" zijn als laagprioriteit scheuten. Verder niets toe te voegen, we gaan door, het scrog-net hangt boven hun hoofden. Ik hou van hun hoogtes, maar ik heb een bekentenis te doen: Eerste dag week 5? Die prachtige planten zullen hun enige HST "trainingssessie" krijgen en zullen ZEER van streek zijn voor een dag of twee (waarin ik ook netjes zal lollipoppen).

Pete_vs_Nature | Het is altijd ongemakkelijk voor mij om de trainingstijd aan te pakken. Bij mijn 5e kweek is late super-cropping voor de tweede keer mijn wapen van keuze, om te proberen me te richten op verschillende doelen: - de uniformiteit in bloei rijpheid aanzienlijk verhogen - de 'totaal' stressimpact / ethyleenstapeling minimaal houden, of anders (nanners, run#4 Mango) - zorgen voor meer gebalanceerde VPD-zones met verminderde banding | dit versterkt gewoon de efficiëntie van je protocol, waardoor de cijfers van de sensoren betekenisvoller worden voor automatisering Dat was het dan voor de theorie. Ik heb een paar dagen gewacht met het stressvolle HST-evenement (voor mijn zenuwen, begrijp me goed), omdat er zoveel dingen zijn om in gedachten te houden. Ik besloot om het midden van knoop 4-5 van de hoofdsteel als mijn enige breekpunt te kiezen. Voor het eerst waren de colas te houtachtig om uit te masseren, zoals ik had gevreesd. Voor zowel Apollo als Orange splinterden de secties iets en konden ze het gewicht van de grote groei erboven niet ondersteunen zonder hangende steunen. Ik gebruikte ook weer tuin draad om scherpe buigingen te voorkomen, en plakte eroverheen om de blootstelling te verminderen. Beide planten herstelden zich krachtig en binnen 2-3 dagen waren de problemen grotendeels vergeten. Ze werden in de scrog geplaatst en na wat meer hoogte te hebben gewonnen, verplaatste ik de colas naar buiten of naar binnen, afhankelijk van de flexibiliteit. Het resultaat is voor mij nooit echt verbluffend, aangezien symmetrie niet aan de orde is, maar het werkt wel. De nieuwe ruimte voor de planten komt met een nieuwe leercurve. Ik beheer het klimaat niet langer *rondom* een tent of in een hybride longkamer koppeling (die me deed gissen of ik nog wel op aarde was, terwijl ik 3 planten probeerde te kweken). In plaats daarvan heb ik een schone, mooie geïsoleerde kamer die me zeer verontrustende vragen stelt over mijn begrip van klimaatdynamiek, energieconservatie en algemene geestelijke gezondheid; terwijl mijn geest probeert entropie tot de kern van het probleem te maken. Helaas biedt geen enkele controller (AC-I 69 Pro of SF GGS) echt de granulariteit die nodig is (0,1 - 0,5°C verschillen in plaats van 1°C, domme dode-zonebeheer zonder geavanceerde controleschema's) en ik wil bijna alles gewoon overzetten naar een aangepast systeem, werkend met betere regels. Dit betekent dat AC-activiteit in de tent nu een zeer betekenisvolle klimaat gebeurtenis is die mijn VPD elke 4 minuten verplettert, tenzij ik uitvind hoe ik het systeem in balans kan brengen. Dit is mogelijk met vertraagde "dagtijden" voor bepaalde apparaten, waardoor scherpe schommelingen bij activatie worden voorkomen, opzettelijke sensor-miscalibratie waarbij plotseling -0,1°C mogelijk is, creatieve functies (laat de ventilator meer wind blazen bij lage VPD) of gewoon een deurflap op het juiste moment openen. Ik ramble mezelf de 6e week in, dus harde cut - ik zie je daar! :dash: |

Pete_vs_Nature | Week 6 is voorbij en we zien er behoorlijk goed uit met Super Orange en Apollo Haze. Terpenen: ------- Orange begint behoorlijk luid haar ongelooflijke, warme, mandarijn-snoep (geen zure, bittere) dampen uit te stoten. De terpinoleen speelt spelletjes met me, ik kan nooit helemaal de exacte vrucht of gelijkenis in het profiel vatten. Een warme, zoete en dikke mandarijn-siroop gemengd in je lokale luchtbevochtiger zou waarschijnlijk een vergelijkbare geur uitstralen. Apollo probeert de tent te domineren, maar Orange heeft de overhand genomen met verrassend intense trichoomexpressie. Het feit dat de tent naar haar ruikt, betekent vooral dat deze terpenen verdampen bij de huidige temperaturen. Ik kan de temperaturen stabiel houden (mijn keuze voor week 6), accepteren dat veel gevoelige terpenen ontsnappen terwijl ze worden opgebouwd, maar me richten op een ontspannen omgeving voor de cultivars; of, ik kan de temperaturen nu gewoon verlagen en richten op hoge limoneen / monoterpeenretentie (een van de geheime ingrediënten voor het Haze-effect). Toffe onderscheidingen die we tegenwoordig kunnen maken, hè? Apollo heeft nog steeds een vrij 'ruwe' groente-specerij geur. Het is gedetailleerd, gebalanceerd en afgestemd rond een umami-achtige selderij, en zeker niet fruitig. Ik was al bang dat ik weer zou lijden onder een andere pheno of genetische expressie zoals met 505 Headbanger (geen fruitgeur behalve wat citrus, zware eucalyptus en munt-noten, zoet na de cure, hier en daar wat dennen). Ik heb echter per ongeluk wat trichomen geplet en tot mijn verrassing kreeg ik een zware citrus-palette die bijna puur citroensap is. Denk aan al het citrusfruit dat je kent gemengd in een citroensapcocktail, neem een snufje en voel je neusgaten branden! Ze is blijkbaar in staat om de citrusinhoud goed te behouden, dus ik hoop op meer verrassingen naarmate ze ouder wordt en de focus verschuift en ben blij met haar staat. Auto Cinderella Jack ------ ACJ is nog steeds een beetje stiller en ruikt meestal naar verse bladeren. Helaas heeft ze veel onzichtbare stressfactoren doorstaan, zoals overbewatering of wind- en klimaatgebeurtenissen (zie die opgerolde, droge bladpunten?). Deze hebben de timing van de HST super-cropping / scrogging verstoord. Als gevolg daarvan, in plaats van haar bloeifase te starten, trok ze zich terug. Elke grote blad fungeert als een beker voor groei eronder, ze ging van ontspannen uitbreiding naar veiligheid via dichtheid. Op geen enkele manier zal ze op een gegeven moment niet gelukkig bloeien, maar haar situationele verschil heeft de succes van de toegepaste trainingstechniek bepaald. Opmerking: Deze cultivar heeft vaak een bushy pheno, maar ik heb haar geweldig zien presteren en ze zou mooi uitrekken wanneer -alles- correct was. Nanners: ----- De schok deze week was de ontdekking van onbetwiste nannerstructuren op ZOWEL SOH als AH. Ze ontwikkelden zich uitsluitend op lagere takken, waar je meestal geïsoleerde schutbladen / kelken ziet bedekt met trichomen en 2 stampers of zo. Ik heb verwijderd wat ik kon, maar mentaal plaatst dit me nu in een ongemakkelijke positie. Nu is het plezier weg. Stressmanagement is alles, vergeet maximale plantprestaties. Ik vraag me af waarom dit zo is. Tot nu toe heb ik 9 42FB cultivars gekweekt zonder nanners; en tot nu toe 5 Mephisto cultivars, waarvan 3 nanners produceerden. Maar dat is niet genoeg data: Alle Mephisto cultivars die nanners vertoonden, leunden scherp naar het landras-sativa type. Slechts één cultivar werd vermoedelijk door stress onder druk gezet tot hermafrodietisme (OSHM / Mango, consistente lichte verbranding). Misschien voelden de planten dat hun omgeving een beetje tekortschiet in bevolkingsdichtheid en, sensing andere vrouwtjes in de buurt, begonnen 2 cultivars pollen te verliezen van hun lagere structuren, waardoor de meeste bloeiplaatsen klaar waren voor daadwerkelijke buitenpollinatie. Of, dit is gewoon wensdenken. We zullen het zien in week 7!

Pete_vs_Nature | Week 7 is voorbij, en als ik er op terugkijk, is het verhaal niet alleen maar sprankelend voor run#5. Klimaat & Opname - - - - - - - - - De zomer slaat genadeloos toe in mijn appartement tijdens week 7, wanneer goed klimaatbeheer cruciaal wordt om waardevolle monoterpenen te behouden. Mijn zelfgeleerde "kennis" over klimaatbeheer heeft dagelijkse uitdagingen nodig. Het is niet zozeer de hitte, maar de luchtvochtigheid die met elke regenperiode meekomt, die mijn op bladtranspiratie gebaseerde VPD van de kaart slaat. Als gevolg daarvan is de VPD te laag, drinken de planten minder, hangen de bladeren naar beneden omdat water geven een gok wordt. "Planten kweken" in mijn nu vergrote sativa ruimte draait weer helemaal om het beheren van apparaten en oriëntaties, het uitdagen van luchtstroomvooronderstellingen met implicaties voor temperatuur, en uitzoeken hoe ik de planten niet in stressfases kan duwen. Het is een keten van slechte gebeurtenissen in de maak die kan uitmonden in een ramp. Cultivars: - - - - - - * Super Orange Haze Auto Zij ziet er ontspannen en een beetje onderuitgedaagd uit, maar tegelijkertijd toont ze behoorlijk wat tempo. Haar trichoomproductie begon het vroegst, wat betekent dat ze genoeg middelen heeft gevonden om een complex verdedigingssysteem op te bouwen. Bij mijn temperaturen domineert haar geur nog steeds de tent met een zoete tropische zweetgeur die doet denken aan mandarijnen. Ze ontvangt gemiddeld minder licht dan AH, wat zichtbaar is aan haar diep donkere en groene loof rond haar fysiologische centrale cola. Haar structuur is vastgesteld en af. Geen defoliatie, gewoon elke dag een paar bladeren wegstoppen om vochtzakken te vermijden. Ik denk dat ik ze onbewust begin te benoemen, ze hebben mijn telefoonnummer. * Auto Cinderella Jack Onze jongste plant in de tent laat luid en duidelijk weten hoe ze het super-crop evenement leuk vond, terwijl ze al te veel problemen op haar dagelijkse schema had. In tegenstelling tot Orange en Apollo, kroop ze in haar schulp - en explodeerde lateraal. Dit is een ramp voor mij als kweker, aangezien ze sterke kracht in de verkeerde richting toont. Elke tak is compact en benut silicium tot de volle sterkte, haar reactie op Cytokinin is ongelooflijk. Met elk blad dat ik wegstop of verwijder, met elke grotere bloemvorming om te lollipoppen - zie ik hoeveel energie al verspild is en nog erger, dat ik diep in de kritieke bloeifase moet lollipoppen en defolieren. Haar kracht begint zich te tonen in plasticiteit, maar trichoomproductie is de echte feedback: Geen trichomen? Geen reserves voor verdediging, zelfs met volledige voedingsondersteuning. Canopy PPFD (te hoog, geen stretching), Water geven (enige cultivar zonder $oil $ensor), lage VPD-fases, LST die nu gewoon constante HST is - dit is waarom we geen mooie dingen kunnen hebben. Haar bloeiplaatsen hebben -geen- geur voor mij, maar verrassend genoeg heeft het loof dat wel. Elk defoliated blad ruikt naar een felgroene tropische vrucht, zacht, verlegen en aangenaam. Ik verwachtte een typische hybride 'stank' met hopelijk hoge limoneen, maar ik denk dat ik terpinoleen ruik, wat echt verrassend is. * Apollo Haze Auto Apollo is gelanceerd en bouwt enorme bloembasissen. Zij is de grootste plant die ik het genoegen heb gehad te kweken, en mijn eerdere verkenning naar dichte colas heeft de zaadjes opgeleverd die ik heb gekregen. Verrassend genoeg zorgen hoge limoneeninhoud voor de juiste soort "zuur" - een diepe tunnel in het citroenachtige citrusdomein die eindigt in een stroom van geconcentreerde en pittige citrusbitterheid. Ze ruikt alleen zo bij zachte trichoomruptuur, terwijl er anders een iets onaangename en luide muskus is die ik simpelweg niet kan plaatsen. Als je eerder cannabis hebt gekweekt - het is de geur in sativa-hybriden die je al vertelt dat er een lichte verzwakkende kwaliteit aan je bloeiproduct zal zijn. Ik detecteer geen hoge niveaus van caryofylleen, terpinoleen of ocimeen, dus een limoneen-gedreven sativa-hybride is waarschijnlijk wat we hier zullen krijgen. Haar bladeren bidden altijd te veel en hebben veel druk, wat me momenteel verbaast. Haar petiolen vertellen me dat ze meer P nodig heeft om haar doelen te ondersteunen. Hermaphroditisme | Nanners: - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ik heb een uitdagend, maar zeer belonend run#5 project aan de gang. Vroege hermafrodiete tendensen, een eerste voor mij, betekenden dat er rond week 7 wat pollen is verspreid (zie foto's), en ik gok tegen mijn financiële capaciteit om ooit nog cannabis te kweken, dat deze specifieke nanners inderdaad mijn hele tent niet hebben gepolliniseerd. Ik zie helderheid in waanzin: "deze nanners" probeerden duidelijk al bestaande vrouwelijke planten te pollineren in "de hoop" een dichtere omgeving te creëren; toch? Hoe anders zou een plant vroeg nanners kunnen beginnen te produceren alleen op lagere groei, het pollen klaar krijgen, alleen onder zichzelf af te werpen, en een andere cultivar precies hetzelfde te laten doen naast haar -- en dan beide in bloei overgaan alsof er niets is gebeurd? Ik weet dat ik dit uit mijn duim zuig, maar hey - het is alleen ik hier, dus het verhaal is soms alles wat we kunnen opbrengen als er geen rationale beschikbaar is. Het kalmeert -mij- om de rest van mijn werk goed te doen. En als ik gelijk heb, is er ook een schouderklopje voor mij. - - - - - - - - - - - - - - - - - - Blijf hangen voor week 8, het wordt niet saai :sunglasses:

Pete_vs_Nature | Week 8 is in de boeken, net als week 9 en 10 om eerlijk te zijn - maar dat hoeft niet, dus alleen week 8. Yap. Klimaatbeheer is nu de belangrijkste focus | De luchtvochtigheid is uit de hand gelopen terwijl ik mijn AC van koelen naar drogen schakelde. Wat, zoals je misschien weet, zoals ik nu weet, gewoon een maximaal koude luchtstroom veroorzaakt en je droge lucht gaat *poef* buiten het gebouw. Dus daar helpt het niet. De oude SF Ontvochtiger kijkt naar deze tent en zweet wat het kan, wat niet veel is. Het resultaat is een VPD die veel te laag is voor mijn planten om meer voedingsstoffen op te nemen, en dit al bijna een week lang. Cultivars -- doen het eerlijk gezegd prima * Auto Cinderella Jack herstelt van mijn super-late snoei-interventies, dus ik gaf het een laatste ronde. Ze groeide wat aanvoelt als een kleinere Autoflower terwijl ze zich realiseerde wat mogelijk is met haar nieuwe structuur. Ik kan niet nog een zak met larfy buds 16 uur lang trimmen, dus ik moest een keuze maken. De opname van voedingsstoffen wordt alleen al door VPD belemmerd (haar DLI is hier ook een beetje te hoog) wat betekent dat er geen grote knoppen komen terwijl de klok tikt. * Apollo Haze Auto gaat gewoon door. Ik kijk met ontzag naar hoe groot deze budbases worden. Ze lijkt een beetje gevorderd voor haar leeftijd. Stem rub is pure citroenbliss, buds ruiken anders een beetje naar een gezonde muskus die ik niet van de schappen zou kopen. Ik maak me geen zorgen - haar trichomen barsten uit met citroen en zuur / bitter wanneer ze breken. * Super Orange Haze Auto blijft de tent domineren met een zoete en subtiele mandarijn aura. Haar geur in rust begint echter een beetje funky te worden, sesqueterpenen accumuleren als een dichte beschermlaag. Ik hou niet van een klein kaasachtig tinteling in die mix :) Ook ziet ze er behoorlijk gevorderd uit voor 8 weken, ik begin me af te vragen wat de race heeft veroorzaakt. Het is waarschijnlijk dezelfde oorzaak die nanners heeft voortgebracht (ze lijken te zijn gestopt met voortplanten). Ik heb video's, foto's, statistieken bijgevoegd. Hopelijk vind je iets wat je leuk vindt. Gelukkig groeien iedereen. - Pete