(01.05.2025)DWC

Antarctic Week 1 – Vegetatie Alles is stabiel, de planten groeien goed en de voedingsstoffen zijn tot een minimum beperkt. Mijn plan is om ze later mogelijk te mainlinen. Zoals je kunt zien op foto #5, waren er in het begin eigenlijk drie Runtz in één DWC-emmer. Eén daarvan heb ik aan mijn buurman gegeven, die in coco kweekt, vlak naast mijn hydro-opstelling — hij heeft het in coco verpot. Van de twee die in dezelfde emmer zaten, heb ik er één verpot in een andere DWC-emmer waar ik oorspronkelijk een CBD-zaden had. Die CBD-zaden zijn nooit gekiemd, dus heb ik het verwijderd en de Runtz daar in plaats van gezet.

Antarctic In deze fase heb ik een lichte voedingsschema geïntroduceerd — voornamelijk Cal-Mag en basis groeivoeding in een zeer lage concentratie. De planten reageerden goed met gezonde groene bladeren en constante verticale groei. De wortels ontwikkelen zich goed in DWC, zonder tekenen van stress of tekortkomingen.

Antarctic Deze week heb ik de voedingsconcentratie verhoogd om een snellere vegetatieve groei te ondersteunen. De planten reageerden goed, met merkbare groei in zowel hoogte als bladgrootte. De wortels in DWC ontwikkelen zich sterk, en elke plant toont een stabiele structuur. Er werden geen stresssymptomen waargenomen, en de omgeving bleef stabiel.

Antarctic Extra Notities – Week 4 Ik merkte deze week iets interessants op terwijl ik mijn planten vergeleek met die van mijn vriend, die in coco kweekt. Zijn planten leken veel sneller te groeien om redenen die ik nog steeds niet volledig kan uitleggen. Als je goed naar mijn bladeren kijkt, zie je lichte verbrandingsplekken — dit gebeurde omdat ik te vroeg in de vegetatieve fase ver-rood licht (diep rood) begon te geven, en de planten een beetje oververhit raakten. Zodra ik het doorhad, verwijderde ik het ver-rode licht, maar sommige bladpunten waren al beschadigd. Ik heb deze week ook de eerste mainline snede gedaan, maar besloot op dat moment niet verder te gaan met de training. De belangrijkste reden was dat ik merkte dat mijn planten aanzienlijk langzamer groeiden in vergelijking met die van mijn vriend die in coco groeien, en ik maakte me zorgen. Terugkijkend begrijp ik nu dat ik door had moeten gaan met de mainline en vooruit had moeten duwen in plaats van me in te houden — ik heb veel potentieel verloren door die aarzeling.

Antarctic Week 5 – Late Veg / Pre-flower Tegen deze week hadden de planten zich een beetje hersteld na de eerste mainline en begonnen ze zich beter te voelen. Dit zou het juiste moment zijn geweest om de tweede mainline snede te starten, maar ik twijfelde — deels omdat ik een vertraging in de groei zag vergeleken met de planten van mijn vriend in coco, en deels omdat ik op het punt stond om weg te gaan. Rond die periode ging ik naar de Mary Jane expo, en kort daarna vertrok ik op vakantie. Vanwege de timing besloot ik het risico niet te nemen om meer zware training te doen voordat ik weg was. Terugkijkend had ik waarschijnlijk verder kunnen gaan, maar op dat moment voelde het veiliger om ze gewoon natuurlijk te laten groeien.

Antarctic De voedingsniveaus zijn deze week verhoogd om overeen te komen met de latere vegetatieve fase. De planten vertoonden gezonde groene groei en waren de hele week stabiel. Geen verbranding of tekorten, en de wortelstelsels zagen er schoon en sterk uit in DWC.

Antarctic Week 7 (43–49 dagen vanaf zaad). Planten zijn nu volledig gevestigd met een sterke bladerdak en grote, gezonde fanbladeren. De wortelsystemen in DWC zijn enorm en schoon.

Antarctic Week 8 (50–56 dagen vanaf zaad). Deze week heb ik een zeer zware defoliatie uitgevoerd - waarschijnlijk intenser dan ik had moeten doen. Op dat moment realiseerde ik me niet volledig dat het verwijderen van zoveel loof ervoor zou zorgen dat de plant zijn energie zou verleggen naar het herbouwen van bladmassa in plaats van zich te concentreren op het rekken. Ik verwachtte dat ze gewoon hoger zouden groeien, maar in werkelijkheid vertraagden ze de verticale groei een beetje en begonnen ze veel nieuwe bladeren te produceren. Het bladerdak vóór de defoliatie was dicht, met goede lichtpenetratie alleen op de bovenste laag. Na het snoeien verbeterde de luchtstroom aanzienlijk en bereikte het licht de lagere takken. Planten zien er over het algemeen gezond uit, de kleur is sterk en er zijn geen grote tekenen van stress, behalve een tijdelijke vertraging in de verticale groei.

Antarctic Week 9 (57–63 dagen vanaf zaad). Deze week was extreem moeilijk voor de kweek. Ik was op vakantie van het einde van Week 8 tot het einde van Week 9, dus de zorg voor de planten was volledig gedelegeerd aan een vriend. Hij had geen eerdere ervaring met hydrocultuur, maar ik gaf hem gedetailleerde instructies over pH-aanpassing, voedingssupplementen en gedeeltelijke waterverversingen. Helaas waren er grote problemen: Een van de luchtleidingen (luchtbuizen naar een luchtsteen) raakte verstopt, wat betekende dat de plant in die emmer geen goede zuurstofvoorziening kreeg. Als gevolg daarvan werd hij extreem zwak en droogde hij ernstig uit. "George Apai" had ook te lijden — het reservoir raakte op een gegeven moment zonder water, en de plant begon van bovenaf te drogen. Over het algemeen heeft de gezondheid van de planten deze week een klap gekregen, met zichtbare symptomen van uitdroging op sommige exemplaren. Herstel zou extra tijd en zorg vereisen in de vroege bloei. Het voedingsschema bleef hetzelfde als in Week 8, maar de stress door omgevingsproblemen woog zwaarder dan de voordelen van stabiele voedingsstoffen.

Antarctic Week 10 (64–70 dagen vanaf zaad). Dit was de laatste week van de vegetatieve groei voordat ik overstapte naar 12/12. Ik heb een zware defoliatie uitgevoerd in combinatie met lollipopping om de planten voor te bereiden op de bloei. Grote fan bladeren die de lichtpenetratie blokkeerden, werden verwijderd, en lagere groei die niet voldoende licht zou ontvangen, werd weggesnoeid. Het doel was om het bladerdak te openen, de luchtstroom te verbeteren en de plantenergie naar de belangrijkste colas te richten. De planten gingen goed om met de training met minimale stress, hoewel een korte herstelperiode werd verwacht.

Antarctic :sparkles: Week 1–2 Bloei (Stretch Fase) :sparkles: Deze week overgestapt naar 12/12 :last_quarter_moon: — de officiële start van de bloei! :rocket: Planten reageerden snel en begonnen flink te rekken, bijna hun hoogte te verdubbelen. Tijdens deze periode richtte ik me op het geven van een uitgebalanceerde voeding: nog steeds sterk in stikstof om de groei te ondersteunen :seedling:, maar al wel fosfor en kalium verhogen ter voorbereiding op de knopvorming :muscle::cherry_blossom:. Ik hield ook de omgeving stabiel: 27°C overdag / 20°C 's nachts, RH ~65%. Perfecte VPD voor de stretch. Voeg een mix van boosters toe zoals Big Bud Powder, Bud Candy en Hesi Boost om de planten alle bouwstenen te geven die ze nodig hebben. Fout die ik opmerkte: ik begon te vroeg met IR-licht om de stretch aan te moedigen :red_circle: — achteraf gezien had ik iets langer moeten wachten. Planten rekten meer dan verwacht, maar het is allemaal onderdeel van de leercurve. :sweat_smile: Over het algemeen ruikt de tent elke dag frisser :herb::fire:. Trichomen beginnen net op de bladeren te verschijnen. Dit is de “overgangszone” — volgende week zullen de bloemen echt beginnen te stapelen. :cherry_blossom::green_heart:

Antarctic :cherry_blossom: Week 2 Bloei — Stretch gaat nog steeds sterk door! :cherry_blossom: Planten zijn nu in hun tweede week van 12/12. De stretch is op volle kracht :rocket: — sommige scheuten zijn bijna verdubbeld in grootte vergeleken met vorige week. Bud locaties worden steeds zichtbaarder en kleine pistillen verschijnen overal :orange_heart:. Deze week heb ik de voedingssterkte iets verhoogd (EC ~1.6–1.7 / 850–950 ppm), meer bloeivoeding en boosters toegevoegd terwijl ik een beetje stikstof heb behouden voor de laatste fase van de vegetatieve groei. :thermometer: Omgeving bleef stabiel: 27°C overdag / 20°C 's nachts, 60–65% RV — precies waar ik het wil voor VPD-balans. :herb: Aroma begint te verschijnen wanneer ik de tent open — een zoete/fruitige geur, en trichomen verspreiden zich over de bladeren :sparkles:. Fout van vorige week (te vroeg IR gebruiken) is nu duidelijker — planten zijn meer gestrekt dan ik wilde :sweat_smile:. Maar het is nog steeds beheersbaar met training & luchtstroom. :point_right: Voortaan zal ik langzaam de stikstof verminderen en volledig overschakelen op bloeivoeding. Volgende week zou de echte start van de bloei moeten zijn.

Antarctic :cherry_blossom: Week 3 Bloei — Bud stacking begint! :cherry_blossom: Deze week was een keerpunt — de stretch is eindelijk vertraagd en de planten richten zich nu volledig op de vorming van knoppen. De tent begon echt vochtig te worden door de extra bladmassa en transpiratie :herb::sweat_drops:. Toen realiseerde ik me: een ontvochtiger is een must. Zonder dat zou de RV boven de 70% stijgen, wat gevaarlijk is in deze fase. De temperaturen zijn nog steeds stabiel (27°C overdag / 20°C 's nachts), maar nu werk ik aan het verlagen van de luchtvochtigheid naar ~55–60% voor een veiligere bloei. Wat voedingsstoffen betreft, heb ik de stikstof nog verder verlaagd, met de focus op PK-boosters en bloeivoedingen. De knoppunten stapelen mooi op, de stampers schieten overal vandaan :orange_heart:, en de eerste serieuze trichoomproductie is begonnen :sparkles:. Fouten van eerder (te veel IR, ongelijke lichtverdeling) zijn nog steeds zichtbaar op sommige planten, maar over het algemeen is de oogst gezond en krachtig. Volgende week zou het begin moeten zijn van een echte vorstexplosie :snowflake:.

Antarctic :cherry_blossom: Week 4 Bloei — hard stapelen! :cherry_blossom: Deze week begonnen de knoppen echt te groeien en te bedekken met frost :snowflake:. Pistils zijn overal, calyxen zwellen op, en de tent krijgt die sterke geur — fruitige en gasachtige terpenen vullen de lucht :rocket:. De luchtvochtigheid is nu volledig onder controle dankzij de ontvochtiger (blijft stabiel op 50–55%), dus geen zorgen meer over schimmel :ok_hand:. De lichtintensiteit is verhoogd naar de maximale veilige PPFD, en ik zie duidelijk het verschil in knoppendichtheid. De voedingsstoffen zijn nu PK-gericht met Big Bud Powder en Bud Candy — de planten houden er duidelijk van :lollipop::muscle:. Ik heb ook Rhino Skin toegevoegd om de celwanden te versterken, waardoor ze beter bestand zijn tegen stress. Fouten van eerder zijn zichtbaar (JetFuel blijft nog achter in grootte), maar de rest van de planten duwt hard. Ik kijk uit naar de trichoomexplosie volgende week :sparkles:.

Antarctic :fire: Week 5 Bloei — bulking mode AAN! :fire: Deze week zijn de colas echt aan het zwaarder worden en beginnen ze er chunky uit te zien :grapes:. De stretch is voorbij, de internodes zijn gevuld, en nu draait alles om de bloemmassa en harsproductie :sparkles:. Ik heb de voeding verhoogd naar ongeveer 1300 ppm (EC 2.2) en de planten zijn er dol op :droplet:. Het recept bevatte de volledige combinatie: Hesi Hydro Bloom, CalMag, Big Bud Powder, C4, PK 13/14, Bud Candy, Hesi Boost, en een beetje Rhino Skin voor extra kracht. De geur is nu insane — zoete, fruitige terpenen gemengd met zware brandstofnoten, de tent stinkt elke keer als ik hem open :rocket:. De luchtvochtigheid is vastgezet op 50%, temperaturen rond de 30°C, en de luchtstroom is sterk. Dit was de week waarin ik eindelijk de beloning kon zien van het stabiliseren van de pH en het goed toedienen van de voedingsstoffen. De knoppen zijn al plakkerig, en de trichomen zijn als gek aan het frostigen :snowflake:. JetFuel is nog steeds kleiner (mijn fout eerder in training en positionering), maar zelfs die begint een behoorlijke gewicht te krijgen. Volgende week draait alles om hars en rijping :gem:.

Antarctic :ghost: :alien:

Antarctic :ghost:

Antarctic Dit is het einde

Antarctic null:sunglasses::sunglasses:

Antarctic 1620

Antarctic • Runtz Small — 690 g • Georgia Pie — 1 180 g • Runtz Big — 975 g • Granded Purple — 1 620 g • Afghani — 980 g • Jet Fuel — 600 g Totaal: 6 045 g (≈ 6,05 kg).

Antarctic • Runtz Small — 690 g • Georgia Pie — 1 180 g • Runtz Big — 975 g • Granded Purple — 1 620 g • Afghani — 980 g • Jet Fuel — 600 g Totaal: 6 045 g (≈ 6,05 kg).

Antarctic • Runtz Small — 690 g • Georgia Pie — 1 180 g • Runtz Big — 975 g • Granded Purple — 1 620 g • Afghani — 980 g • Jet Fuel — 600 g Totaal: 6 045 g (≈ 6,05 kg).