UltravioIet

De meeste cannabisplanten hebben tijdens hun leven een week vakantie, een letterlijke week van nietsdoen. Het is gebruikelijker dan mensen zich realiseren. Het is zeker niet altijd het geval, en als je naar de top van je plant en de nieuwe groei kijkt, lijkt het erop dat er een probleem is dat niet te maken heeft met een vakantie. Laten we eens kijken. Interveinale limoen groene kleur in nieuwere groei: mangaan of ijzer, beide voornamelijk beïnvloed door alkalische verschuiving van pH. Het is waarschijnlijker dat het mangaan is als er recent droogte of droge grond is geweest. Ijzer kan een boosdoener zijn in oververzadigde potten, vooral wanneer de zuurstof laag is. Plastic potten die diep zijn (niet breed) zullen na verloop van tijd veel bodemverdichting veroorzaken als je de bovenkant van de grond water geeft. Plastic potten van die grootte met een plant die zo groot is, is een onmiddellijke rode vlag als je probeert om enige vorm van metabolische activiteit boven de 12 tot 18 uur te duwen. De watervoorziening is niet groot genoeg om maar één keer per dag water te geven, en enorme zuurstoftekorten in het medium zullen elke dag ergens na 8 uur de elektronentransportketen uitschakelen. 43% van de droge stof van een cannabisplant bestaat uit zuurstofmoleculen die aan koolstofskelet zijn gehecht, 47% maakt 90% van de totale droge stof van de plant uit; zodra je 4% waterstof toevoegt, blijft er NPK en de rest 6% over. Binnenkwekers verstikken regelmatig hun wortels. Omdat binnenomgevingen natuurlijke wind en intense hitte missen om snelle verdamping te stimuleren, blijft de grond veel langer nat dan buiten. Wanneer de grond verzadigd blijft met water, vullen de luchtzakken zich met water, waardoor gasdiffusie volledig wordt afgesloten. De wortels gebruiken snel de opgeloste zuurstof in het water op, worden anaëroob en verrotten. Planten hebben twee primaire metabolische toestanden die vaak worden geconceptualiseerd als "groeien" en "recyclen." Wanneer je elektronentransportketen vastloopt na 6-8 uur omdat je pot zonder water is gekomen, veroorzaakt de droogte dagelijkse pieken in EC-concentratie. Dit veroorzaakt een flip-flop van metabolische toestanden; dit verspilt veel ATP, waardoor de overgang zelf plus de afbraak. Een enorme verborgen energetische drain die veel kwekers volledig over het hoofd zien. Over het algemeen zal het verschijnen als bruine puntbeschadiging. Veel kwekers diagnosticeren het verkeerd als eenvoudige "voedingsverbranding"; het is vaak eigenlijk osmotische puntverbranding en gelokaliseerde necrose veroorzaakt door deze exacte dagelijkse metabolische klap. Meer een bruine punt met een zwarte punt aan de punt. Afbraak in de keten gebeurt door verlies van zuurstof via droogte of oververzadiging; de marges zijn eigenlijk klein, daarom is de porositeit van je medium van vitaal belang, samen met adequate beluchting. Afbraken in EC vernietigen alle bulkstroom, en daarmee elke kans op efficiënte groei; de plant zakt in elkaar, beweegt anaëroob in de overlevingsmodus totdat de elektronenketen weer kan opstarten wanneer water wordt toegevoegd en de EC-balans terugkeert. Toegang tot "opneembaar" ijzer is vaak het eerste dat verloren gaat op een oververzadigd medium. Soms kan iets zo kleins als de plant die het verst van de luchtstroom staat een groot verschil maken voor de "transpiratielast", luchtstroom is ook een drijfveer van planttranspiratie; de plant die 0,5 m/s gedurende zijn leven krijgt, zal aanzienlijk meer water hebben verplaatst in zijn leven dan de plant die 0,1 m/s krijgt, mits ze verder hetzelfde hebben. Het zal geen merkbare veranderingen teweegbrengen, maar na verloop van tijd zal het dat wel doen. Over een levenscyclus van 20 weken zal de plant onder 0,5 m/s luchtstroom gallons meer water hebben verwerkt, een dikkere stam hebben opgebouwd om de kinetische stress te weerstaan, en een veel efficiënter metabolisch ritme hebben vastgesteld.