PPFD...

DLI is wat het belangrijkst is... Lees de wiki de meeste mensen die deze termen gebruiken, gebruiken ze niet eens correct. bijv. PPFD gaat over fotonen/s PAR ten opzichte van 1 m^2. Het wordt meestal aangeduid of geïmpliceerd als een meting op één punt.. Het voordeel van PPFD is dat je deze waarde op een appels-naar-appels manier kunt vergelijken met elke grootte tuin. "600" PPFD betekent dezelfde lichtintensiteit die over het bladerdak wordt toegepast, of het nu 4 vierkante voet of 20 vierkante voet is. DLI gaat een stap verder en maakt verschillende uren van werking irrelevant bij vergelijking... 35 DLI is hetzelfde ongeacht de grootte van de tuin (zoals hierboven) en de uren van werking. 35 DLI over 12 uur is hetzelfde als 35 DLI over 18 uur en de grootte van de tuin is ook irrelevant voor die vergelijking. De wiskunde is precies, maar je lokale "max" doel zal variëren door lokale variabelen. Temp, RH en atmosferisch CO2 zullen de maximale DLI bepalen die je kunt geven... dus het kan variëren per tuin.. Mensen die blindelings een willekeurige waarde van DLI kiezen, doen het verkeerd.. Je begint met een initiële target die logisch is (35-40 DLI in een omgeving met koeien), dan moet je nog steeds observeren en aanpassen aan de groei van de plant. Zelfs de genetica van de plant kan enige variabiliteit veroorzaken. Je kunt variabiliteit vinden door seizoensgebonden weer. Het is waarschijnlijk een bewegend doel... Dus, je vindt gewoon een gelukkig medium ten opzichte van de waargenomen plantengroei. De wiskunde is een startpunt.. het is niet "het antwoord" -- hoewel, technisch gezien, met de juiste informatie en het kennen van de exacte variabelen, je heel nauwkeurig zou kunnen voorspellen... maar zelfs dan zou je nog steeds enige variatie hebben door genetica. Gemiddelde hygrometer is +/- 5% .. thermometer +/- 3-5F enz... de meeste mensen weten niet wat hun atmosferische CO2 ppm gemiddeld is.. maar dat is oké.. je kunt achteruit werken vanuit de morfologie van de plant. het zal je leven gemakkelijker maken.. het zal een leercurve verkorten om je licht te maximaliseren. Maar, zelfs zonder het, zou je hetzelfde resultaat kunnen bereiken gewoon door een beetje extra proberen en fouten maken. Zelfs een luxmeter kan worden gebruikt om je licht af te stemmen... het kan je net zo nauwkeurig informeren over fotosynthetisch actieve straling (PAR), maar de metingen zijn consistent per lichtkenmerken en je kunt proportionele intensiteit (centrale waarden vs hoeken enz.) gebruiken om het bladerdak gelijkmatig te maken... en de bovenste drempel van licht bepalen voordat je schade aanricht... je kunt alleen die metingen misschien niet met 100% nauwkeurigheid van het ene licht naar het andere vertalen. Verschillende CCT of spectrumflux zal resulteren in een andere flux:PAR-conversie die nodig is.... maar proportionele intensiteit is heel nuttig, ongeacht.... de meeste mensen hebben geen 20 verschillende lichten, dus aantekeningen bijhouden over doelen ten opzichte van een paar is niet veel moeite... en geen behoefte aan een 400 dollar PAR-meter (kwantummeter)... de goedkope zijn waardeloos.

Gewoon een getal dat je laat weten hoeveel fotonen door een gegeven vierkante meter ruimte in één seconde gaan. Ppfd was historisch bedoeld voor 400-700nm. Het nieuwe ePar-raamwerk duwt dit omhoog naar 380nm-780nm. ePPFD. Het Emerson-effect laat zien dat wanneer je extra 660 toevoegt samen met extra 730, het een synergie creëert die de opbrengst met ongeveer 20% verhoogt door de verhoogde efficiëntie van ΦPSI en ΦPSII. Gelukkig kan alle twijfel opzij worden gezet, aangezien het gebaseerd is op harde wetenschap, waardoor iemands vermogen om te denken of te twijfelen wordt verwijderd.