05 | WALTER WHITE

Kaliumtekort begint aan de randen en de punten zullen beginnen te verkleuren, samen met vlekken. Fosfortekort begint met bladeren die donker groen worden, daarna vlekken en progressie. Die bladeren zien er voor mij ontzettend donker uit, wat op fosfor wijst. Is dit de white widow auto? Uit dat dagboek lijkt het voor mij dat sommige omstandigheden niet kloppen. Wanneer ik op 6.5PH heb gekweekt, heb ik problemen tijdens de bloei, de luchtvochtigheid is lager, tot 40-50%, en ik gebruik een potmaat van 5 gallon. Die 3 dingen zijn stressvol.

Verbranding door langdurige overbemesting.................dit is duidelijk.

Laat me even kijken Walter..... #1 Terwijl veel kwekers autoflowers op een 18/6 of 24/0 lichtcyclus laten draaien omdat ze geen duisternis nodig hebben om te bloeien, negeert het continu belichten hun metabolische ritmes. Dagelijkse fotosynthese (lichtreacties) moet in balans zijn met koolstoffixatie en weefselopbouw (de Calvin-cyclus) om groeivertragingen te voorkomen. Planten ondergaan 24/7 cellulaire ademhaling, maar ze hebben oxidatieve capaciteit nodig om dit te doen. Een blad dat volledig betrokken is bij actieve fotosynthese kan cellulaire ademhaling niet efficiënt beheren tegelijkertijd. De virale trend om elk blad dat geen "perfect licht" krijgt te verwijderen, doet eigenlijk meer kwaad dan goed. Een veelvoorkomende misvatting is dat ademhaling alleen in het donker plaatsvindt, maar planten ademen 24/7. Wanneer je te veel snoeit, dwing je de overgebleven bladeren om de hele metabolische werklast te dragen. Terwijl fotosynthese lichtenergie vastlegt en opslaat als koolstof, is cellulaire ademhaling wat die opgeslagen energie omzet in bruikbare ATP. Echter, ademhaling is slechts ongeveer 30% tot 40% efficiënt, wat ongeveer 30 tot 32 ATP-moleculen per glucose-molecuul oplevert. De resterende 60% tot 70% van die energie wordt niet verspild; het ontsnapt in de omgeving als warmte. Deze metabolische warmte speelt een cruciale rol bij het reguleren van de interne temperatuur van de plant en het aandrijven van transpiratie. Het verwijderen van lagere bladeren verstoort deze delicate balans, vooral onder suboptimale groeiomstandigheden voor oxidatieve fosforylering om plaats te vinden. (Laatste fase van de omzetting verantwoordelijk voor 90% ATP-vrijgave). Het verwijderen van lagere bladeren vermindert rechtstreeks de capaciteit van een plant voor oxidatieve fosforylering door de bron van suikers die nodig zijn om cellulaire ademhaling te voeden, af te snijden. Lagere bladeren fungeren als vitale energievoorraden; het verwijderen ervan berooft de plant van glucose, verlaagt de ATP-productie en vermindert de metabolische warmte die nodig is om te overleven in stressvolle omgevingen. Stop ermee. Waarschijnlijk door je snelle nat/droog cyclus, waardoor de EC dramatisch stijgt; dit veroorzaakt veel problemen met elektrische bulkstroom, wat de meeste calciumstroom stopt. Het lijkt ook een beetje te veel stikstof te zijn; de puntjes tonen symptomatische schade door osmotische schok (EC). Er is geen punt om 50DLI te bereiken, tenzij je in je 86F omgeving bent; metabolische temperaturen moeten overeenkomen, anders besteedt de plant VEEL van zijn energie aan zelfbescherming in plaats van groeien. Verminder naar 40-45; te hard duwen, niet genoeg capaciteit om de dag door te komen; onthoud dat 90% van het watergebruik van de plant koeling is. Wanneer je meer dan eens per dag water geeft, wordt het moeilijk om een efficiënte bodemstructuur/saturatie voor ademhaling te bereiken; de EC stijgt dramatisch tegen het einde van de dag. Bovendien, onderwater geven, wat betekent dat je niet bovenwater kunt geven/kleden tenzij je beide regelmatig hebt gedaan, maakt het doorspoelen een pijn in de kont, ook het gebruik van organische voedingsstoffen, wat autophagische reacties veel moeilijker maakt om te initiëren met behulp van gangbare methoden. Zorg ervoor dat je bodem niet boven de 72F is; organisch klinkt mooi, maar meer afbraak = meer reacties = meer warmte. Het concept vereist dat je zoveel buffer toevoegt met behulp van CEC dat de rhizosfeer kan omgaan met en overtollige zoutionen kan opslaan die de onmiddellijke EC verhogen en de schok veroorzaken. Je buffer heeft zijn limiet bereikt. Je wilt niet actief meer dan 5% organisch materiaal tegelijk afbreken; het idee is meer om het in het medium op te slaan voordat je gaat groeien. De afgiftesnelheid/organische afbraak wordt bepaald door pH en temperatuur. Tenzij je volledige controle hebt over de pH, gaan de dingen super snel verkeerd om verschillende redenen; uiteindelijk komt het neer op zuurstof in zijn kern: zodra de pH van de verhouding afwijkt, verschuift aerobe snel naar anaerobe. Ze had geen buffercapaciteit meer om om te gaan met de overtollige afgifte die "organische afbraak" met zich meebracht. Het probleem met onderwicker als een irrigatiemethode is de afhankelijkheid van de omgevingsatmosferische RV om de snelheid van wateropname aan te drijven, wat niet ideaal is als je een plant hard fotosynthetisch duwt; deze kan gemakkelijk meer water (koeling) gebruiken dan kan worden opgezogen. Afhankelijk van veel factoren zijn de wicks zelf de beperkende factor. Transpiratie (waterbeweging) is 5x6x dat bij 86F dan bij 68F. Wanneer je organisch doet, voed je de rhizosfeer evenals de plant. De micro-organismen gebruiken stikstof om koolstof om te zetten; je kunt wat suikers aan je medium toevoegen die de overtollige stikstof "opeten". Dit is een manier waarop je de stroom van stikstof kunt beheersen en terug kunt brengen om te voorkomen dat de pH-balans scheefloopt zonder te "doorspoelen" in een organisch medium. Als je probeert te spoelen, verstoor je voornamelijk de rhizosfeer. Organisch stikstof houdt veel meer vast aan bodemdeeltjes dan nitraat en vereist 5-6 keer meer water om te scheiden. Een groot probleem dat kwekers hebben, is spoelen, maar het medium vergrendelt snel weer zodra de opgeslagen plakkerige "ammoniakstikstof" snel omzet zodra de pH weer normaal is en verpest het meteen weer. Organische levering/groei vereist veel meer zuurstof voor de "verwerking". Dit creëert concurrentie tussen planten en microben; zodra de bodemtemperaturen afwijken, is het spel voorbij; zodra zuurstof schaars wordt, is het spel voorbij. Suiker is ook een enorme zuurstofafnemer. Ik kan om die reden geen suikers aanbevelen toe te voegen als er nog bodemverdichting is; het kan het water niet snel genoeg opnemen om aan de eisen van de omgeving te voldoen. Hopelijk heeft dat geholpen. Veel succes!