Last Dance - Crimson Clay (Wizard Tress)

Kevs_Best Week 1 – De Laatste Dans Dit wordt de laatste run van Last Dance: Crimson Clay. Door het revegging en meerdere generaties van klonen, is het fenotype erin geslaagd de kwaliteiten te behouden die het speciaal maakten: zware harsproductie en een onderscheidend terpenenprofiel opgebouwd rond donkere vruchten, rode wijn, gas, dennen, menthol en aardse kleiachtige noten. Echter, de latere klonen ontwikkelden ook aanhoudende voedingsgevoeligheid en terugkerende problemen met de fannerige bladeren, zelfs met stabiele pH, EC, temperatuur en luchtvochtigheid. De bloemen bleven uitzonderlijk, maar het gezond houden van het fenotype werd steeds moeilijker en voelt de benodigde ruimte niet meer waard. Crimson Clay heeft me enorm veel geleerd over revegging, klonen, fenotypebehoud, oogsttiming, drogen en curing. Het zal altijd een belangrijk deel van mijn kweekreis blijven, maar elke dans moet uiteindelijk eindigen. De terpenen zijn echt bijzonder – maar er wacht al iets nog spannenders in de schaduw. Volgende: Black Light.

Kevs_Best Week 2 – De Grenzen Verleggen De stretch was deze week veel heftiger dan verwacht. Omdat het bladerdak al gevaarlijk dicht bij het licht kwam, moesten een paar van de hoogste takken worden gesupercropt. Sommige van de hoogste hoofdknoppen werden ook verwijderd om te voorkomen dat ze direct in de LED's groeiden en later zouden bleken. Hopelijk zal de verticale stretch snel afnemen en zal de plant zich meer op de bloei concentreren. Afgezien van het hoogteprobleem ziet alles er goed uit. Het bovenste bladerdak blijft erg groen en gezond, en aan het einde van de tweede bloeiweek toont Crimson Clay al enkele veelbelovende vroege bloei-ontwikkeling. Nu is het doel om het bladerdak onder controle te houden en de resterende toppen goed te laten ontwikkelen zonder verdere grote ingrepen.

Kevs_Best Week 3 – Nog Steeds Hard Aan Het Duwen Crimson Clay blijft zich extreem goed ontwikkelen gedurende de derde week van de bloei. De stretch bleef sterker dan verwacht en een paar van de hoogste toppen moesten worden verwijderd omdat ze te dicht bij het licht kwamen. Op dit punt was er simpelweg geen nuttige ruimte meer boven het bladerdak, dus het opofferen van een paar hoofdknoppen was de betere optie dan ze te laten bleken of verbranden. Zelfs met de extra stress van supercropping en het verwijderen van enkele van de hoogste toppen, ging de plant verrassend goed om met alles. De bloei-ontwikkeling ging door zonder merkbare vertraging en tegen het einde van Week 3 vertoonden de knoppen al een zeer sterke vroege structuur. De eerste echte harsproductie wordt ook duidelijk zichtbaar, vooral rond de suikerbladeren en de zich ontwikkelende calyxen. De bloemen stapelen mooi en de hoeveelheid verse witte stampers geeft al een goed idee van hoe snel dit fenotype massa begint op te bouwen. Hopelijk begint de verticale stretch nu eindelijk af te nemen, zodat de resterende toppen zich volledig kunnen concentreren op de bloei-ontwikkeling voor de komende weken. Tot nu toe, zelfs met de hoogteproblemen en extra stress, bewijst Crimson Clay opnieuw hoe agressief ze zich kan ontwikkelen in de vroege bloei.