Živá půda

Cesilko Levende Aarde Eenvoudige gids voor beginners Hoofdstuk I: Lijst van dingen zonder welke je zult sterven Voordat je de wereld creëert, moet je inkopen. God had zeven dagen en leegte. Jij hebt een growshop, Hornbach en 70 liter ruimte. Voor de bodem: 25 liter Biobizz All-Mix. Het is zwart, zwaar en heeft al voeding voor de eerste drie weken. Het is vlees. 15 liter Biobizz Light-Mix. Het is licht en luchtig. Het zijn de longen. 20 liter gebufferde kokos. Let op. Geen Biobizz Coco. Zoals ik. Dat is een verrader. Het steelt calcium en lacht je uit met paarse stelen. Koop Canna Coco Pro+, Plagron Cocos Premium of UGro. Dat zijn kokos die een bad van calcium en magnesium hebben ondergaan en zijn verzadigd. Ze vreten niet. 15 liter wormhumus. Worm-Humus. Dat is geen aarde. Dat zijn de uitwerpselen van wormen die vijf keer door hun lichaam zijn gegaan. Het is zwart goud. Het zit vol enzymen, bacteriën, humuszuren. Het is de ziel. 5 liter perliet. Of beter: puimsteen 6-8 mm. Perliet vergaat binnen een jaar tot stof. Puimsteen is voor altijd. Het zijn de botten. Ze houden de structuur vast, zodat de aarde niet verstikt. Voor voeding en magie: 500 ml Biobizz Pre-Mix. Dat is een mix van poeders. Van hoorns, bloed, vissen, algen. Het stinkt. En het werkt. Dat is het voedsel dat de aarde twee maanden zal verteren. 5 kilo dolomiet kalk. Van Hornbach, merk AGRO. Het kost 80 kronen. Het redt je oogst. Het is antraciet voor de aarde. Het houdt de pH in balans, levert calcium en magnesium. Met kokos is het verplicht zoals remmen in een auto. 150 gram Symbivite. Dat zijn sporen van mycorrhizale schimmels. Je ziet ze niet. Maar zij zien de wortels van je zaailingen en worden verliefd. Ze hechten zich eraan en vergroten hun oppervlakte honderd keer. 500 gram INPORO Trichoderma. Dat is een roofschimmel. Een politieagent. Het rent rond in de pot en eet schimmels die je wortels willen opeten. Fusarium, Pythium, Botrytis. Voor haar zijn ze een snack. 1 kilo Guanokalong poeder. NPK 1-10-1. Dat is gedroogde vleermuispoep uit grotten. Het klinkt vies. Maar de planten vinden het heerlijk als een stoofpot. Het is brandstof voor de bloei. 100 stuks Californische wormen. Je koopt ze bij de hengelsportzaak of online. Het zijn arbeiders. Ze eten mulch, poepen humus en verspreiden schimmelsporen door de hele pot. Het zijn de postbodes van levende aarde. Een halve liter ongezwavelde melasse. Van de natuurvoedingswinkel. Het is suiker voor bacteriën. Wanneer je thee zet, is het hun Red Bull. Een luchtpomp voor een aquarium met een steentje. Voor driehonderd kronen. Zonder dat maak je geen thee. Gereedschap: Een bouwkuip van 90 liter. Een oude zeil. Een gieter. Een spuitfles. Een thermometer. Een soeplepel. Handen. En tijd. Heb je dat? Goed. We kunnen beginnen met creëren. Hoofdstuk II: Koken – 21 dagen waarin er niets gebeurt en toch alles Dag nul. Je legt de zeil op de grond. Het is je operatie tafel. Daarop stort je All-Mix, Light-Mix, kokos, Worm-Humus en perliet. Het lijkt op een berg rommel. Maar dat is het niet. Je neemt de Pre-Mix. 250 milliliter. Je strooit het over de berg. Je voegt 100 gram dolomiet toe. Het witte poeder glinstert in de zwarte aarde. En nu je handen. Je steekt ze erin. Je mengt. Vijf minuten, tien minuten. Totdat elk deel van de berg gelijk is. Totdat de Pre-Mix overal is. Er zijn geen lichte en donkere plekken. Er is maar één kleur. De kleur van de toekomstige aarde. Je maakt jezelf vies tot aan je ellebogen. Dat is een goed teken. Je neemt 7-12 liter stilstaand water. Je sproeit en mengt. Weer. En weer. Hoe weet je dat je genoeg hebt? Je neemt een handvol. Je knijpt. Tussen je vingers druppelt één, maximaal twee druppels. Als je de klomp loslaat, valt hij uit elkaar in een paar stukken. Als het stroomt, heb je te veel toegevoegd. Als het vasthoudt als klei, is het ook verkeerd. Het moet zijn als een uitgeknepen spons die je in het bos vindt na de regen. Je gooit het in de bouwkuip. In de bodem heb je eerder acht gaten geboord met een boor van acht. De aarde mag niet verdrinken. Je bedekt het met de zeil. En je neemt een mes. Je prikt de zeil door. Tien keer, twintig keer. Je laat de aarde ademen. Je plaatst het in een hoek waar het 20 tot 25 graden is. In de garage, in de kelder, in de kweekruimte. Vooral niet in direct zonlicht. En nu wacht je. Dag één tot eenentwintig: Het vuur in de gaten houden. Binnen in de kuip ontbrandt een vuur. Niet zo'n vuur dat je ziet. Microbieel. Bacteriën zijn wakker geworden, hebben de Pre-Mix geroken en zijn begonnen te feesten. Bij dat eten stoken ze. Je steekt een vleesthermometer in het midden van de berg. Het geeft 28 graden aan. Goed. Geeft het 36 aan? Slecht. Je haalt de zeil weg, neemt een vork en keert de hele kuip om. Je ventileert het. Je redt leven van het koken. Boven de 35 graden sterven de beste schimmels. Elke twee tot drie dagen schuif je de zeil opzij. Voor een half uur. Je laat de aarde ademhalen. En je snuift. Dat is de belangrijkste test. Ruikt het naar het bos? Naar paddenstoelen na de regen? Naar aarde in het bos? Uitstekend. Bedek het weer en ga weg. Ruikt het naar ammoniak? Naar rotte eieren? Naar een riolering? Dat is geschreeuw. De aarde schreeuwt dat ze stikt. Dat er te veel water en te weinig lucht in zit. Steek je handen erin en hussel het helemaal door. Laat het ademen, gerust een uur of twee. De bovenkant mag niet opdrogen tot stof. Als dat wel gebeurt, neem je de spuitfles en geef je het twee of drie spuitjes. Gewoon zodat het oppervlak geen woestijn is. Laat het groeien en tot volgende week.