[2nd run] Green Crack Automatic

-=-=-De Strain=-=-=- Er zijn veel te veel strains in de wereld voor mij om hetzelfde twee keer te kweken, dus het feit dat Green Crack F1 Automatic terug in de tent is, zou je al iets moeten vertellen. Ik heb deze een paar jaar geleden gekweekt en vond de rook echt lekker. Mijn vrienden vonden het ook fijn, dus toen ik de kans kreeg om het opnieuw te doen, was er niet veel nadenken bij betrokken. Green Crack F1 Automatic van Zamnesia is een sativa-dominante F1 automatische gebaseerd op Skunk #1 x Afghani. THC is rond de 21% en het profiel is heel old-school: aards, kruidig en skunky met wat peper, dennen en fruit eronder. Het effect zou energiek, gefocust en sociaal moeten zijn. Van wat ik me herinner van de eerste kweek, is die beschrijving behoorlijk fucking accuraat. -=-=-De Kweek=-=-=- De eerste keer dat ik deze strain kweekte, was het eigenlijk saai op de best mogelijke manier. 86 dagen van begin tot eind, 95 gram droog, er gebeurde niets dramatisch en de plant deed gewoon wat een automatische moet doen. De tweede keer lukte het me om het zelf interessanter te maken. Ze germinateerde begin april en zag er aanvankelijk oké uit, maar na een paar weken was er duidelijk iets mis. Kleine plant. Vreemde vorm. Bijna geen groei. Natuurlijk begon ik de genetica de schuld te geven. Uiteraard. Toen ontdekte ik dat de lampen op ongeveer 10 watt draaiden. Dus ja. Niet de genetica. Ik. Zodra het licht omhoog ging naar ongeveer 100 watt en ze de juiste voeding begon te krijgen, kwam ze langzaam weer tot leven. Tegen week 6 had ik haar vastgezet en begon ik haar uit te spreiden met toppen, HST en defoliatie. In week 7 begon ze eindelijk met voorbloei en vanaf dat punt ging alles verrassend snel. Binnen een paar weken zag ze eruit als een compleet andere plant. Klein, maar gezond en bloeide mooi. Toen kwam het gebruikelijke reizen. Het automatische bewateringssysteem ging aan, ik verdween voor werk, kwam terug en ze was nog steeds perfect in orde. Op een gegeven moment heeft ze zelfs een tijdje onder 12/12 doorgebracht, simpelweg omdat ik geen fucking ruimte meer had in de andere tent. Niet ideaal voor een automatische, maar ze leek er niet bijzonder van in de war. Zodra er weer ruimte kwam, ging ze terug onder 18/6 voor de laatste push. Tegen de laatste paar weken zag ze er gekookt uit. Veel rijpe trichomen, genoeg romige en wat paars dat ook zichtbaar was. Op 19/7 vertelde ze me eigenlijk dat het genoeg was. Dus ik heb haar geoogst. Veertien weken deze keer in plaats van de veel schonere eerste run. Ze werd nooit een enorme plant omdat ik haar in het begin van haar leven volledig handicapte, maar gezien het feit dat ik de eerste paar weken met wat in wezen een fucking bureaulamp was, ben ik blij dat ze überhaupt herstelde. Klein en krachtig. Toen meteen de toilet douche in om te drogen, zoals de traditie vereist. -=-=-De Rook=-=-=- Dit is de reden waarom ik haar opnieuw heb gekweekt. Green Crack F1 Automatic is voor mij echt een dagwiet. De rook heeft die aards en skunky basis, wat specerij en peper, met een beetje zoetheid en fruit dat erachter verschijnt. Niets snoepachtig of ingewikkelds. Het smaakt gewoon naar wiet. Goede wiet. Het effect komt snel en gaat recht naar het hoofd. Energiek, gefocust en creatief zonder dat ik het gevoel heb dat ik mijn hele huis om 3 uur 's nachts moet reorganiseren. Ik kan dit roken en doorgaan met wat ik aan het doen was. Aan iets werken, gamen, naar muziek luisteren, naar buiten gaan of gewoon rondhangen en onzin praten met vrienden. Er is echter één ding dat ik me heel duidelijk herinner van de eerste kweek. De fucking munchies. Deze spul maakt me hongerig. Echt hongerig. Het soort waarbij je de koelkast vijf keer opent in de hoop dat er iets nieuws is verschenen sinds de laatste keer dat je keek. Voor mij is dit een heel gemakkelijke dagelijkse roker. Genoeg kracht om het interessant te maken, energiek genoeg zodat ik nog steeds kan functioneren en voorspelbaar genoeg dat ik weet wat ik elke keer krijg. De eerste plant overtuigde me om het opnieuw te kweken. De tweede veranderde mijn mening niet.