Polyembryonic/Tricotyledonic Gary Payton

KanOrganics W1 Week 1 is voorbij voor het 45-gallon bed / AC Infinity Ionboard S33-run, en de zaailingen dragen nog steeds hetzelfde vreemde verhaaltje dat ze begonnen zijn. Deze kwam omhoog als een polyembryonisch paar, met de kleinere tweeling die ook tricotyledonie vertoont, wat voor een zeer ongebruikelijke start zorgde. Een week later is de grotere tweeling duidelijk de dominante, maar de kleinere houdt nog steeds vol en houdt het interessant. Tot nu toe is het heel erg een verhaal van één zaad dat probeert twee planten te zijn en die regeling in real-time onderhandelt. Op dit moment zitten ze nog steeds in de 1L pot voor nog even. Ik verwacht nog een dag of twee voordat ik ze in het 45-gallon stoffen bed verplant. Ik wacht liever tot ik wortels aan de onderkant van de pot zie, terwijl ze op zoek zijn naar meer ruimte, dan dat ik de verhuizing haast omdat de grote container daar ongeduldig staat te kijken. De grotere zaailing is op dit moment de duidelijke koploper. Het heeft een betere grootte, meer momentum, en ziet er over het algemeen uit als de meest waarschijnlijke om de overhand te krijgen als het volledig aan zijn eigen lot wordt overgelaten. De kleinere tweeling blijft merkbaar achter, maar het lijkt ook nog niet af. Aangezien die ook de tricot is, heeft het nog steeds potentieel om me te verrassen als het genoeg licht kan krijgen en niet volledig overschaduwd wordt. Dat is echt het belangrijkste waar ik op let in deze fase: niet de wortelcompetitie, maar of de kleinere niet in de strijd om het bladerdak wordt begraven voordat het de kans krijgt zich te vestigen. Zodra ze in het 45-gallon bed gaan, zou ik genoeg ruimte moeten hebben om mee te werken, en als de grotere tweeling later te ambitieus wordt, zou training de meeste van dat probleem moeten oplossen. Wat betreft het grote bed dat op de wachtlijst staat, heb ik gisteren een gezonde dosis dekgewaszaadmix erin verspreid, en ik heb het beter twee keer per dag water gegeven. Tot nu toe hebben we kleine spruiten. Tegen de tijd dat deze worden verplant, zou het eruit moeten zien als een mooi groen nestje waar ze zich in kunnen nestelen. Dus W1 is vooral een voortzetting van het openings thema: nog steeds vreemd, nog steeds interessant, en nog steeds te vroeg om te zeggen. Eén tweeling is vooraan, de tricot onderdeeltje is nog steeds in het spel, en de transplantatie naar het grote bed is om de hoek.

KanOrganics W2: Eén Tweeling Neemt de Voorsprong Week 2 is voorbij voor het 45-gallon bed onder de AC Infinity Ionboard S33, en het vreemde kleine tweelingexperiment begint zich langzaam uit te klaren. Het paar is nu verplant in het 45-gallon stoffen bed, en de grotere tweeling heeft heel duidelijk de controle over de situatie overgenomen. Op dit moment is het de hoofdplant volgens elke maatstaf: grotere bladeren, sterkere houding, meer momentum en een veel duidelijkere aanwezigheid boven de dekgewas. De kleinere tweeling is er nog steeds, nog steeds levend, en nog steeds technisch gezien onderdeel van het verhaal, maar het is nu heel duidelijk de understudy. Dat maakt het geheel echter niet minder interessant. Dit begon nog steeds als een polyembryonale zaad, waarbij de kleinere tweeling ook tricotyledonie vertoont, dus zelfs als de uitkomst er minder gelijkwaardig uitziet, is het nog steeds een leuk voorbeeld van hoe chaotisch de vroege plantontwikkeling kan zijn. Soms geeft het vreemde zaad je twee kandidaten. Soms geeft het je één duidelijke koploper en één schattige kleine zijmissie. De overstap naar het grote bed lijkt goed te zijn gegaan. De grotere tweeling ziet er comfortabel uit en begint zich in de nieuwe ruimte te settelen, terwijl de kleinere nog steeds in de schaduw van zijn broer of zus hangt. Ik maak me nog steeds niet echt zorgen over wortelconcurrentie in een container van deze grootte. Het echte probleem blijft lichtconcurrentie, en die dynamiek is nu duidelijk genoeg te zien. De grotere plant claimt al het visuele centrum van het bed, terwijl de kleinere aan de zijkant probeert niet opgeslokt te worden door de strijd om de bladerdakarmen. Ik ben begonnen met low-stress training van de grotere, door deze naar de zijkant te trekken, maar omdat hij erg kort is met strakke internodiën, helpt het nog niet veel. De dekgewas komt nu ook dik binnen, wat het bed er geweldig uit laat zien, maar nog een laag toevoegt aan de zaailingjungle. Het doet wat dekgewas het beste doet: de hele oppervlakte levendig, krachtig en een beetje zoals de cannabisplant in een klein weiland is gedropt. Dus voelt W2 als de eerste week waarin de richting van dit kleine experiment duidelijker werd. De tweelingen zijn beide nog steeds aanwezig, maar de grotere is nu de duidelijke leider, en de kleinere mutantbroer of -zus vecht voor relevantie vanuit onder de bladeren. Nog steeds vreemd, nog steeds het documenteren waard, gewoon een beetje minder symmetrisch dan de openingsact deed vermoeden.

KanOrganics --- W3: De Bully getopt, Een Kamergenoot toegevoegd Week 3 was de eerste keer dat dit bed echt dynamisch begon aan te voelen in plaats van gewoon ongebruikelijk. De tweelingsituatie is nog steeds het belangrijkste verhaal hier, maar de balans is deze week een beetje veranderd. De grotere tweeling was al vastgebonden, en ik heb een stap verder gegaan en deze getopt om dingen te openen en de kleinere een betere kans op licht te geven. Dat lijkt precies te hebben gedaan wat ik wilde, want de kleinere tweeling reageerde door veel meer groei te laten zien. Het is nog steeds de kleinere plant, maar het lijkt er niet meer op dat het zal verstikken. Dat maakt deze week interessanter dan de vorige. Eerder leek de grotere tweeling gewoon het bed te gaan domineren en de tricot runt eronder te laten verzuipen. Nu is er tenminste wat tegenstand. De grotere is nog steeds overall vooraan, maar na meer licht te hebben gekregen, begint de kleinere eruit te zien als een echte deelnemer aan dit experiment. De andere grote verandering is dat dit bed een nieuwe kamergenoot heeft gekregen. Ik heb een AJ’s Sour Diesel kloon (de echte NYC Diesel) verplant, omdat ik geen andere plek voor hem had en ik hem niet dood wilde laten gaan in een solo cup. Dus nu is het 45-gallon bed niet langer alleen het tweelingexperiment. Het is een licht chaotisch gedeeld huishouden geworden, wat eerlijk gezegd best passend voelt voor mijn gebruikelijke runs. Op dit moment ziet de kloon eruit zoals hij is: recent verplaatst, een beetje lang en nog steeds aan het settelen in de nieuwe ruimte. De tweelingen daarentegen bezitten het bed al en zijn diep in hun broederlijke rivaliteit. De dekgewas doet nog steeds zijn dichte kleine weide ding, hoewel het bed er minder uitziet als een overgroene groene tapijt nu de cannabis meer visuele aanwezigheid erboven heeft (en ook heb ik het DRIE KEER met een schaar tot aan de grond gemaaid omdat het elke 2-3 dagen ongeveer een voet hoog groeit). Over het algemeen voelt de hele opstelling deze week levendiger aan.

KanOrganics --- W4: Grondknuffelaars Vulden Uit Week 4 ging vooral over lichtbeheer, omdat beide planten in het bed echt zijn gaan groeien. De tweelingsituatie is hier nog steeds de focus, maar dit was de eerste week waarin beide planten stopten met zich te gedragen als vreemde, oversized bodembedekkers en meer gingen gedragen als echte bladerdaken. Lange tijd waren ze allebei laag, zich verspreidend over het bodemoppervlak met enorme bladeren en heel weinig hoogte. Deze week veranderde dat eindelijk. Beide planten meer dan verdubbelden in grootte, en vooral de grotere begon scheuten boven het bladerdak omhoog te duwen in plaats van alleen maar naar buiten te spreiden. De grotere plant is nog steeds de dominante, en zijn structuur wordt op een goede manier behoorlijk belachelijk. De stam is al enorm, eerlijk gezegd dikker dan veel planten die ik kweek tegen de tijd dat ze klaar zijn. Het heeft duidelijk besloten dat subtiliteit geen onderdeel is van zijn genetische toolkit. Vanwege de hoeveelheid groei deze week, moest ik ingrijpen en voorkomen dat het bed een bladmonopolie werd. Ik eindigde met het vastbinden van drie van de reiken scheuten van de grotere plant, en ook het uit elkaar trekken van de twee hoofdplanten, voor een totaal van vijf tentstaken in het bed nu. De kleinere tricot moest ook eindelijk in de tegenovergestelde richting worden vastgebonden, wat voelt als een mooi mijlpaal gezien hoe ver achter het er in het begin uitzag. En het heeft nog steeds bladeren in triples (whorled phylotaxy). Gewoonlijk groeien planten snel uit die mutatie, maar het blijft sterk. Mooi! Dat is echt het thema van deze week: de kleinere is nog steeds kleiner, maar het overleeft niet langer alleen in de schaduw van zijn broertje. Het heeft ook veel groei laten zien, en het bed voelt nu meer aan als een echte tuin met twee planten in plaats van één plant en één voetnoot. De andere verandering deze week is dat de AJ's Sour Diesel kloon niet langer in het bed zit. Ik heb het weer opgegraven en in een 5-gallon pot buiten dit dagboek verplaatst. Het zou hier nooit genoeg ruimte hebben met de snelheid waarmee deze twee groeien, en ik geef er de voorkeur aan om het nu te verplaatsen dan het later een slachtoffer van slechte planning te laten worden. Dus W4 was de week waarin het bed stopte met een noviteit te zijn en begon een beheersprobleem te worden, wat precies het soort probleem is dat ik leuk vind. De tweelingen explodeerden, de tricot moest worden getraind, de dominante plant bouwt een stam op alsof hij iets te bewijzen heeft, en de tijdelijke huisgenoot werd eruit gezet voordat de situatie dom werd.

KanOrganics --- W5: Het Bed Verdween Week 5 was de week waarin de tweelingen eindelijk stopten met eruitzien als een experiment in een grote container en begonnen eruit te zien alsof ze volledig van plan waren om het hele bed in te nemen. Ze hebben allebei een grote groeispurt doorgemaakt en hebben nu min of meer het 45-gallon bed bedekt. Wat niet lang geleden open ruimte was, is nu gewoon bladerdak. Het geheel is van een interessante tweelingsituatie gegaan naar dit is nu een echte plantmassa waar beslissingen over genomen moeten worden. Het meest interessante deel is nog steeds de kleinere tweeling. De tricot is nooit uitgegroeid tot zijn drie-bladeren-per-knoop gewonden phyllotaxie, wat ongebruikelijk is. De meeste tricots settle uiteindelijk en driften terug naar meer standaard groei na de eerste paar knopen, maar deze is trouw gebleven aan het patroon. Dat alleen al maakt het een van de interessantere zaailingen die ik in een tijdje heb gehad, en nu overleeft het niet alleen. Het is een echte bijdrage aan het bladerdak. De grotere tweeling is nog steeds de dominante structuur in het algemeen, met het zwaardere frame en bredere aanwezigheid, maar de kleinere is allang geen voetnoot meer. Op dit punt voelt het bed aan als een echte twee-plant arrangement. Vanwege hoeveel ruimte ze nu hebben opgeëist, denk ik dat het tijd is om dit bed naar de volgende fase te verplaatsen. Ik zal waarschijnlijk vandaag de fotoperiode veranderen om de bloei te initiëren. Dat voelt als de juiste zet. Ze hebben de voetafdruk gevuld, het bladerdak is gevestigd, en langer wachten zou dit waarschijnlijk gewoon in een nog dichtere muur van bladeren veranderen. De dekgewassen zijn nu bijna niet meer zichtbaar, behalve rond de randen. De cannabis heeft de visuele discussie volledig gewonnen. Wat begon als een vreemde zaadverhaal is veranderd in een oprecht indrukwekkend bed, en de tricot die nog steeds weigert te normaliseren maakt het alleen maar beter. Dus W5 voelt als een drempelweek: enorme groei, volledige bedekking, het mutant-sibling gedraagt zich nog steeds als een mutant, en de waarschijnlijk flip naar bloei gebeurt nu.

KanOrganics W6: Lichten omgezet, hoogtes omgezet Week 6 is in de boeken, en het bed is officieel een nieuwe fase ingegaan. Na het vullen van het hele oppervlak vorige week, heb ik de fotoperiode omgezet om de bloei te beginnen, en de tweelingen reageren al. Het bed ziet er niet langer uit als één grote plantenmassa. Het lijkt nu op een echte bladerdak dat zich voorbereidt om de hoek om te gaan. Het grootste deze week is de structuur. Beide planten duwen nu omhoog, en het bladerdak begint zich te scheiden in meer duidelijke toppen in plaats van slechts één continue massa van oversized bladeren. Ze zijn nog steeds dicht op elkaar gepakt, nog steeds zeer dicht, maar het groeipatroon is veranderd. Het voelt nu minder aan als horizontale bezetting en meer als verticale intentie. De grotere tweeling is nog steeds de zwaarder gebouwde plant in het algemeen, met het bredere frame en dikkere aanwezigheid, maar de kleinere tricot is absoluut nog steeds onderdeel van het gesprek. Sterker nog, het is nu langer, en met ongelooflijk grote lagere fanbladeren; waarschijnlijk de grootste bladeren die ik binnen heb gezien, eigenlijk. Het heeft nooit de drie-bladeren-per-knoop gewonden phyllotaxie verlaten, wat nog steeds ongebruikelijk is voor deze eigenschap om zo ver door te gaan. Wat ik hier het leukst vind, is dat het bed nog steeds op een zeer vreemde manier in balans aanvoelt. De grotere plant heeft de bulk, de tricot heeft de verticale dominantie en vreemde architectuur, en samen hebben ze een bladerdak gecreëerd dat vol, krachtig en iets onhandelbaar lijkt zonder een totale ramp te worden. Dat gezegd hebbende, het is zeker niet langer een leeg-bed experiment. Dus W6 voelt als de overgangsweek: vol bed, omzetten gestart, opwaartse druk begint, en de mutant tweeling weigert nog steeds normaal te worden. Precies het soort plantgedrag dat ik graag documenteer.

KanOrganics --- W7: Bloei Set en Opruimen Week 7 ging vooral over het laten overgaan van het bed in de bloei terwijl ik alles eronder opruimde. Beide planten zetten nu duidelijk kleine bloemen, dus de flip is volledig aan de gang. Het is nog vroeg, maar de toppen zijn nu daadwerkelijk in kleine bloeiclusters gegaan. Van bovenaf ziet het bed er nog steeds dicht uit, maar nu heeft het die andere energie waar het bladerdak niet alleen maar bladeren aan het rekken en stapelen is. De belangrijkste taak deze week was het verwijderen van al het ondergroei. Ik heb de lagere groei door het bed heen schoongemaakt zodat de planten geen energie verspillen aan beschaduwde binnenste fluff die nooit belangrijk zou worden. Het was tijd. Het bladerdak was zo dicht geworden dat alles eronder veranderde in nutteloze gigantische bladeren en kleine suckers, en nu maakt de structuur veel meer zin. Van onderaf is het veel schoner, met betere luchtstroom en betere toegang. Beide planten zijn nu ongeveer gelijk in biomassa. De ooit kleinere tricot is nog steeds in de race en doet nog steeds zijn vreemde drie-bladeren-per-knoop ding. Het heeft nooit genormaliseerd, wat dit een van de interessantere mutantplanten maakt die ik heb gehad, aangezien whorled phyllotaxy in cannabis meestal na een paar knopen weer normaal wordt. Dus W7 ging minder over dramatische veranderingen en meer over verfijning: bloemen vormen zich, de lagere rommel is weg, de luchtstroom zou veel beter moeten zijn, en het bed is nu officieel in die vroege bloeifase waar structuur belangrijker is dan rauwe bladmassa.

KanOrganics --- W8: De Runt Is Niet Meer de Runt De kleinere tweeling is op dit punt absoluut niet meer de kleinere tweeling. Wat begon als de zwakkere, tricot runt is volledig uitgegroeid tot een echte plant, die boven zijn broertje uittorent. Dat is waarschijnlijk mijn favoriete deel van deze hele run tot nu toe. In het begin leek het erop dat het verhaal andersom zou zijn, met één klein overlevende die eronder meeloopt. In plaats daarvan hield het mutant broertje zijn vreemde drie-bladeren-per-knoop gewonden phyllotaxie, bleef in de race, en veranderde uiteindelijk in de leider. Beide planten zijn nu goed in de vroege bloei, en het bed heeft die mooie uitstraling waar de structuur is gezet en de toppen beginnen te stapelen. De bloemen zijn nog jong, maar ze vormen zich netjes en er is al genoeg vorst zichtbaar op de suikervellen om de richting duidelijk te maken. Het voelt niet langer als een noviteitbed. Het voelt als een echte bloeirun. Het bladerdak lijkt van een afstand nog steeds één solide massa, maar van dichtbij is de individualiteit nu duidelijker. De grotere originele tweeling heeft nog steeds bulk en aanwezigheid, maar de voormalige runt heeft absoluut in attitude ingehaald. Dat is een leuke omkering, vooral gezien hoe scheef alles er in het begin uitzag. Op dit punt is het meest interessante aan dit bed dat het ongebruikelijke gedrag nooit echt is gestopt. Het tweelingzaad bleef een tweelingverhaal. De tricot bleef tricot. De runt stopte met de runt te zijn. En nu bloeit het hele ding alsof dit altijd het plan was.

KanOrganics W9: 4 Weken in Bloei De tweelingen zijn nu 4 weken in bloei en maken goede vorderingen. Beide planten stapelen bloemen over het bladerdak, en het bed is op dit moment volledig bezet. De stretchfase lijkt nu voorbij te zijn, en de structuur is gezet. De toppen zijn gevestigd, de knoppen beginnen zich te vormen, en de harsproductie wordt veel meer merkbaar op de suikervellen. Het meest interessante deel van deze ronde is nog steeds dat de voormalige zwakke plant niet langer de kleinere plant is op een betekenisvolle manier. Het heeft het 3-blad-per-knoop spiraalgroeipatroon behouden in plaats van eruit te groeien, en het doet nu volledig mee in het bladerdak en de bloeiproductie. Wat begon als een ongelijk tweeling situatie is veranderd in een veel meer gebalanceerde twee-planten ronde. De bloemen bevinden zich nog in de vroege opbouwfase, maar ze ontwikkelen zich gelijkmatig en zien er over het algemeen gezond uit. De trichoombedekking is al sterk voor deze fase, vooral op de bovenste bloemen. Het bladerdak is dicht, maar beheersbaar, en beide planten lijken goed om te gaan met het gedeelde bed. In deze fase is er niet veel te doen behalve de omstandigheden stabiel te houden en ze te laten doorgaan met vullen.

KanOrganics --- W10: Bloeiweek 5 De tweelingen zijn nu volledig in bloei en het bed is van muur tot muur vol. Dit is het punt waarop de bloemen niet meer lijken op losse pistilclusters, maar beginnen te lijken op echte toppen. De hoofdtoppen stapelen goed en de harsproductie is deze week flink gestegen. Verschillende colas zijn al zwaar bevroren en de suikervellen worden bedekt.