🥀 Rosie 🌹

The_Wanderer Gezond. Ik heb een hond, en aangezien deze op grondniveau in de open lucht staan, heb ik het gebied bestrooid met DE voor het geval insecten de planten zouden verkennen. Ik gebruik ook een huisdiervriendelijke foliaalspray die gemaakt is van zonnebloemolie, wat rozemarijn essentiële olie, en een emulgator. Ik spuit ze elke 10 tot 14 dagen, en het voorkomt veel plantplagen die hier in de soep zwemmen. Naarmate andere ruimtes na een paar weken beschikbaar komen, worden deze in de bloeifase gezet. Rotatie. De Starlight Reflector is mijn favoriete lamp die ik nog heb. Ik ben de tweede eigenaar. Hij gaat me zeker overleven. Poedercoated, geventileerde stalen kap. Hammer-finished aluminium reflector. Alle Philips-componenten. Vegetatief spectrum, met wat UVA. De planten houden altijd van dit licht. Het produceert niet veel warmte, dus ik kan het heel dicht bij de toppen van de planten houden zonder het risico ze te verbranden, waardoor ik een ruimte onder een tafel kan benutten en uit de weg kan houden. Niet erg glamoureus, maar ik ben in geen competitie, en alles gaat goed. Voor mensen die zich afvragen, of een beetje autisme geactiveerd hebben op dit moment zoals ik soms heb, de zaailingen rechts die uit de groeipluggen komen in een van de foto's zijn de nieuwkomers van een ander type cannabis voor een deel van de volgende rotatie. (Niet Mazar) Omdat ze klein zijn, kunnen ze gemakkelijk aan de zijkant schuiven. De zwarte draad is een voeler, een temperatuursensor die een verwarmingsmat reguleert om de warmte van de aarde na te bootsen en ze gelukkig te houden. Ik ben bekend met de genetica die ik heb en aangezien de meeste dingen die ik kweek ofwel voorspelbaar zijn of ik ze goed genoeg ken om te begrijpen hoe ik dingen kan plannen die kunnen werken zonder problematisch te zijn in gemengde teelten. Als ik weet dat een plant een reus is en een agressieve snelle groeier, en ik tegelijkertijd iets anders ga kweken dat daar niet op lijkt, geef ik de kleinere of langzamere planten een voorsprong. Misschien 2 weken, of wat mijn beste schatting ook is. Ik ben geen grote fan van gemengde teelten, maar het lijkt altijd het geval te zijn. Die pot is laag, die pot is al 2 of drie weken leeg, en dat lijkt de belangrijkste reden te zijn. Er is natuurlijk mijn medicijn (Rosie) dat ik probeer bij te vullen, en ook in mijn zak heb waar ik ook ga. Ik heb het nodig als het nodig is. Zo belangrijk en speciaal is Rosie voor mij. Mijn compagnonplant die mijn kwaliteit van leven verbetert. Ze helpt me erdoorheen. Helpt me vol te houden. Zonder die steun zou het leven heel anders en niet erg aangenaam zijn. Ik wil benadrukken dat dit echte medicatie is, geen speelgoed, geen laagwaardige leerplant die aan zomaar iemand met wat geld wordt verkocht. Dat is het niet. Alleen al om haar te verkrijgen kostte me een goede deal en meer dan alleen geld. In die tijd was ik op zoek naar het juiste medicijn. De hele collectie die ik ging testen kostte me een fortuin (voor een gemiddelde arme boer) vanwege de kwaliteit en zeldzaamheid van de voortplantingsmaterialen, de verzending, de belastingen, de stress en angst van het wachten, het ophalen dat een soort grijs gebied was omdat de wetten aan het veranderen waren... en ik zou graag het dubbele hebben betaald alleen al voor de ervaring en de opgedane kennis. Na dit en dat doorlopen te hebben, stelde ik het kweken van Rosie uit omdat ik een beetje bang was dat ik het juiste medicijn niet zou vinden en de mogelijke teleurstelling iets verder weg wilde zetten zodat ik nog steeds wat hoop had voor tenminste een aantal maanden. Een paar dingen geprobeerd, ik was niet erg blij met de effecten. Sommige zouden mijn angst verergeren, me recht in ongemakkelijke gemoedstoestanden duwen, anderen waren oké, maar gewoon niet goed, een beetje off. Iets ontbrak. Uiteindelijk moest ik met mijn eerste instinct gaan en de Mazar proberen omdat ik langzaam geen keuzes meer had. Bam! Zodra ik Rosie ervaarde, was het duidelijk en onmiddellijk het perfecte medicijn. Het voelde onmiskenbaar goed aan. Het was alsof ik weer verenigd werd met een cannabis uit verre herinneringen die ik al die tijd heb gemist. Zien hoe ze mijn leven veranderde, de kwaliteit van mijn leven verhoogde, zie ik dat de prijs die ik betaalde eigenlijk betekenisloos en triviaal was. Zonder Rosie was ik klaar om helemaal met cannabis te stoppen omdat het gewoon niet meer leuk was. Mensen dichtbij mij konden niet begrijpen dat stoned of high worden voor mij niet leuk was. Rosie veranderde dat allemaal. Het was ongelooflijk opbeurend om de perfecte cultivar voor mijn chemie te vinden, en hielp met mijn symptomen. Mijn plezier in cannabis kwam terug. Dit leidde ertoe dat ik geïnteresseerd raakte in het kweken van andere cultivars, gefokte lijnen, en zelfs enkele prijswinnende hybriden voor een geliefde, en ook andere mensen waarmee ik in contact ben. De kans dat zij die magische resonantie ervaren zoals ik deed met deze andere variëteiten. Het zorgde er ook voor dat ik mijn zelfeducatie in plantbiologie en tuinieren serieuzer nam en mijn begrip en vaardigheden zijn daardoor verbeterd. Er is een diepe en constante dankbaarheid die nu in mij woont en die wordt getriggerd door de aanblik van Rosie, de geur, de smaak, en dat geweldige gevoel dat als een deken over mijn schouders is gelegd om me te troosten. Dank je, dank je, duizend keer dank je!

The_Wanderer Ik ben begonnen met LST door gebruik te maken van tuindraad en de planten reageerden goed, ze pasten hun nieuwe houding naar het licht in ongeveer 4 uur aan en corrigeerden deze, wat goed is voor gezonde planten. Ik ben geen grote fan van voedingsstoffen die in plastic flessen komen en voor 90% uit water bestaan. Dat watergewicht moet vervoerd worden, en wanneer je het opschaalt voor grote teelten kan een simpele ongeluk waarbij een pallet valt of beschadigd raakt ervoor zorgen dat die vloeistof rechtstreeks naar de afvoer loopt en dat kan een ecologische ramp zijn. Dus het is om verschillende redenen niet verantwoordelijk of slim ecologisch gezien. Een droge voedingsstof die je zelf mengt is gewoon wijzer, en heeft verdere voordelen waar ik je de saaie details van zal besparen. Ik wacht eigenlijk casual op iets dergelijks dat beschikbaar komt in de lokale winkels, maar tot die tijd laat ik nog steeds vislichamen in het water zwemmen om de visemulsie te maken zoals nodig.

The_Wanderer Deze keer een video met Afghaanse volksmuziek en het ontvangen van de eerste cadeaus. Einde van de vegetatieve fase.

The_Wanderer Er is een algemene bijgeloof in de neo-cannabiscultuur dat rode stelen een tekort signaleren. De waarheid is dat het een normale uiting is bij sommige planten. Als het gepaard gaat met andere symptomen op het blad, dan is het duidelijker. Als het een consistente voorspelbare cultivar is zoals deze, dan is er geen verwarring. Bij onstabiele hybriden die allerlei variaties vertonen... kan ik begrijpen hoe deze bijgeloof ontstaan.

The_Wanderer Pistillen die roze worden, wat aangeeft dat ze klaar is voor bestuiving. Ik isoleer een tak en handbestuif alleen die plek. De reactie op training is erg goed.

The_Wanderer Ik markeer de gepolliniseerde tak, hier met een witte twist tie op het lagere gedeelte zodat ik het later gemakkelijk kan identificeren, en ook kan bijhouden voor inspectie.

The_Wanderer Nog een week

The_Wanderer Bloemen

The_Wanderer Ruikt naar rozen met een chiligeur

The_Wanderer Kruidige Rozen. Kruidige Rosie. Takken hebben ondersteuning nodig met draden.

The_Wanderer Goed genoeg.

The_Wanderer :rose:Nobody vraagt me welke ik het leukst vind.:wilted_flower: :wilted_flower:Ik weeg of meet het niet of zoiets. Het is wat het is. Het zal genoten worden. Daar gaat het echt om.:rose: