First Attempt (with 528 Hz informed water)

Waveform Dag 7 sinds ontkieming = 1e dag in de grond. Het lijkt erop dat ze allemaal hun verhuizing hebben overleefd. Het klimaat in de doos was een beetje tropisch op de ochtend van dag 8 – tijd voor de tweede ventilator om aan te komen … Soms voel ik de verleiding om de tent open te maken en ze gewoon een uur of zo te bekijken terwijl ze groeien. Ik weet zeker dat je het kunt zien. De grootste Ananas is 8 cm hoog op dag 9, allemaal ontvouwen hun tweede paar (meer of minder) volwassen bladeren en tonen de toppen van de derde. Geen reden om ze nog water te geven. Binnen zijn de ventilatoren en de tweede buitenventilator aangekomen op dag 11. Maar nog geen touwhouders voor de lampen. Ik vraag me af of de leverancier wiet rookt … Hij stuurde me extra potten nadat ik hem vertelde dat hij me al meer had gestuurd dan ik had betaald voor de eerste, onvolledige levering. De ventilatoren doen hun werk goed; het is nu gemakkelijk om de temperatuur overdag rond de 26°C te houden. Heb een zak van 14 dagen CO2-luchtverrijker geactiveerd op dag 11. Vond op de avond van dag 11 wat opgerolde bladranden op de hoogste planten, dus ik heb de lampen 10 cm hoger gezet. Had maar dat touwhouders gehad … Hoe dan ook, enorme groei op dag 12. Aan het einde van hun eerste week in de definitieve grond, zijn de planten tussen de 7 en 13 cm hoog, met hun breedste bladeren die tussen de 16 en 24 cm van punt tot punt reiken. De eerste worteltips verschijnen op de onderste gaten van hun potten, helder en gezond uitziend. Elke plant verspreidt momenteel zijn derde volwassen bladpaar, en elke plant is begonnen met het ontwikkelen van ten minste twee zijtakken in takken. Bovendien hebben ze een zeer lichte, maar authentieke geur. Elke plant heeft deze week ongeveer 1/3 – 1/4 l gedronken. Ik controleer de bodemvochtigheid met een eenvoudig multi-meetinstrument, probeer iets onder de "vochtige" markering te gaan voordat ik weer water geef tot een lichte "natte" niveau in de nabijheid van de stam. Ik zie geen zichtbaar verschil tussen beide strains. Linker rij en midden rechts: Ananas. De twee anderen rechts boven en onder: Sunset Sherbet. Beide dames rechtsonder zijn de kleinste. Heb de verlichting een beetje verplaatst; ik kan me niet voorstellen dat dat al door hun kleinere potten komt. Op naar week twee, met het voorbereiden van hun volgende drankje: een halve dag imprintwater met DNA-integriteitsfrequenties, en deze keer voeg ik een volledig starterspakket Hesi-nutriënten toe, maar onder de aanbevolen dosering omdat ik denk dat het substraat nog niet zonder de initiële nutriënten is.

Waveform Week 2 begint met meststoffen zoals hierboven toegevoegd aan het drinkwater van de planten. Ik zal ze binnenkort uit elkaar moeten zetten. Ondertussen kunnen de tomatenplanten aan hun linkerkant misschien wat meer kracht krijgen totdat ze naar de ramen en balkons worden verplaatst. Ze groeien ook mooi. Op de avond van dag 17 hadden ze voor het eerst echt dorst, met bladeren en toppen die een beetje hingen. Denk dat ik kan vertrouwen op het primitieve meetinstrument dat me vertelde dat ze ook bijna volledig droog waren. Gewoon RO-water met CalMag deze keer (en de volledige Solfeggio-frequenties). Misschien heeft de lichte herschikking hun groei een beetje vertraagd, maar aan de andere kant ontwikkelen de zijkanten zich tegelijkertijd mooi, en ik wil een beetje reserve hebben voor de bloei. De temperaturen zijn hier gedaald, en ik zie het ook aan de binnentemperaturen die zelden boven de 24° C komen, en de luchtvochtigheid stijgt soms tot rond de 80%, wat een beetje veel lijkt. Heb de tweede ventilator opnieuw geprogrammeerd om vaker te werken. Dag 19: Lady Ananas #3 heeft het gebouw verlaten, ze wil een leven onder de zon. Ik wens haar het allerbeste, de overgebleven planten hebben wat meer ruimte om zich uit te spreiden. En nee, geen vertraging. Beide ananassen hebben de afgelopen dag veel hoogte gewonnen, terwijl de Sherbets wat compacter blijven. De luchtvochtigheid blijft me storen, en de ochtendtemperaturen waren relatief laag omdat er altijd een open raam is in de kamer waar ze zich bevinden. Op dag 20 was Sunset #1 's nachts een beetje dorstig geworden, dus gaf ik haar een paar druppels water. Ze krijgen morgen allemaal een maaltijd. Het water wordt al geïmpregneerd. De luchtvochtigheid is nu onder controle, met een gemiddelde van 55%. Ze beginnen nu omhoog te komen, en ze spreiden hun armen. Best verbonden, de foto's beginnen er een beetje druk uit te zien, dus ik moet nadenken over een andere opstelling om hun echte uiterlijk te laten zien. Enkele statistieken aan het einde van de week: Hoogte 14–25 cm, met een gemiddelde van 20. Breedste bladspreiding van punt tot punt: 45 cm. Stamdiameter op grondniveau: 0,7–1 cm. Ze zijn nu bezig met het uitbreiden van hun 5e/6e paar bladeren. Denk dat ik volgende week wat meer hoogtegroei zal zien en binnenkort zouden er pre-bloemen moeten verschijnen. Ondertussen beginnen de tomaten behoorlijk in competitie te komen. Goed dat ik er een paar aan een buurman kan geven; had zo'n goede kiemingspercentage niet verwacht.

Waveform Dag 21 begon met de dames die dorst kregen, dus kregen ze een ochtenddrankje, dit keer met de volledige aanbeveling van Hesi meststoffen. Alle tips vertonen nu duidelijke tekenen van preflowers, maar mijn telefooncamera kan ze niet echt op een herkenbare manier vastleggen, dus meer details over een paar dagen. Lichten nog steeds op 80%, maar afstand weer verlaagd tot ongeveer 30 cm. Dag 22: Ik moet de lichten binnenkort weer hoger hangen, aangezien de hoogste plant sinds gisteren ongeveer 2 cm is gegroeid. Het lijkt erop dat ze de meststoffen echt goed hebben opgenomen. Diep, weelderig bladkleur, en de tomaten die hetzelfde drankje hebben gekregen zijn nu groter dan de kleinste van de dames in het groen. Ik ben gisteren begonnen met LST op de lagere takken van de eerste twee planten en was daarna een beetje bezorgd. Mijn behandeling heeft ze duidelijk gestrest. Maar ze zijn vandaag weer goed met me. Ik vraag me af waarom de tweede Sunset Sherbet zoveel kleiner blijft. Heb haar verlichting gecontroleerd en natuurlijk, omdat ze kleiner is, krijgt ze iets minder, maar niet in zulke mate. Ze zit in een pot van 11 l, de andere in 17 l. Ik heb gelezen dat Autos niet zo van verpotten houden. Moet ik haar echter in een groter huis verplanten? Verschillen tussen beide strains zijn nu zichtbaar. De knopen waar de bladvingers samenkomen – hun palmen? – zijn alleen lichtgroen of geel bij de Ananassen, terwijl ze bij de Sherbets meestal donkerroodbruin zijn. Trouwens: Een TDS van 10 betekent het pure RO-water. De bemeste mix had een TDS van 238 ppm. Nog steeds ongeveer 100 onder mijn kraanwater. Op de avond van dag 22 realiseerde ik me dat ze er allemaal een beetje slap uitzagen, en terwijl de hoogste Sherbet besloot de leiding in hoogte over te nemen, heb ik ze opnieuw gerangschikt zodat het licht over de kleinere planten lager kan zijn. (Dus nu linkerrij Sherbet vooraan, Ananas achteraan, rechterrij het tegenovergestelde. Beide hoogste planten hebben nu de 30 cm-markering bereikt.) Op de ochtend van dag 23 zagen ze er allemaal oké uit, maar de laagste, oudste bladeren begonnen een vlekkerige gele kleur te krijgen. Normaal gedrag of een tekort? Ik kreeg aanwijzingen dat N en Mag mogelijke bronnen zijn, waarschijnlijk eerder N. Verwachtte niet dat tekorten zo snel zouden verschijnen… Tomaten moeten nu snel de tent verlaten, aangezien ze de laagste wietbladeren beginnen te overgroeien, wat ook problemen kan veroorzaken. Heb de lichten nu meer op meer dan 40 cm afstand van de toppen geplaatst, maar heb ze volledig omhoog gedraaid. Alle optimalisaties zorgen er nog steeds voor dat de planten heel verschillend groeien. De hoogste dame is nu bijna twee keer zo groot als de kleinste. Gestaag groei op dag 26. Laagste bladeren kunnen verloren gaan, maar ik moet ze toch binnenkort ontbladeren. Laagste zijtakken kunnen meer licht gebruiken; die moest ik weer iets hoger afstellen omdat de jongste bladeren wat gele uiteinden vertonen, en de hoogste plant is nu al 43 cm. Ze zouden vandaag dorstig zijn geworden, dus dit keer heb ik ze echt veel te drinken gegeven, met Hesi voedingsstoffen voor de vroege bloeifase – als de gele bladeren zijn veroorzaakt door een gebrek aan N, zit er meer in dan in de groeimeststof. Heb ook een ondersteunende portie Root Complex toegevoegd om de stress van deze week te compenseren, ook veroorzaakt door het LST'en. Ik heb geen gegevens om mee te vergelijken, maar ik ben tevreden met de hoeveelheid niet echt meer zo kleine witte haartjes die ik zie. En aan het einde van deze week begin ik me af te vragen of ik mijn geld verstandig heb besteed. De hoogste dame zal vanavond of morgen waarschijnlijk 50 cm zijn. Als ze zo doorgaat, kan mijn tent van 1,60 m snel vol zijn. En ik heb gehoord dat Autos niet zo van toppen houden. Hoewel ik een ontvochtiger heb geïnstalleerd, wordt de luchtvochtigheid in de gesloten tent met beide ventilatoren op volle snelheid nog steeds te hoog. Als dit een langdurige hobby moet zijn, moet ik mogelijk investeren in een betere ventilator voor de volgende ronde. En op een gegeven moment misschien liever een Evo 3/60. Nog meer omdat de LED's die ik voor mijn mini-kas heb gekocht als een binnenplant geboorte station een typische Aziatische oplichting bleken te zijn zonder enige kracht, waardoor de zaailing lelijk groeide in de zoektocht naar licht. In ieder geval begint de kleinste nu ook duidelijk uit te rekken. En ik denk niet dat ik me zoveel zorgen hoef te maken over de eerste bladeren die geel zijn geworden. Wat eruitzag als vreemde kool op elke stam waar de babybladeren vroeger waren, begint nu zich te ontwikkelen tot nieuwe, zeer levendig groene bladeren. Korte statistieken aan het einde van de week: Gemiddelde hoogte 35 cm, variërend van 24 tot 46 cm. Breedste stam op bodemniveau benadering. 1,5 cm Dorst rond 1,5 l/plant/week.

Waveform Het begin van deze 4e week vindt de dames tussen de 27 en 50 cm hoogte. Ik heb gisteren voorzichtig wat gele bladeren verwijderd die hun vastgebonden takken blokkeerden. Ze begonnen zich allemaal wild te ontwikkelen, met diep groene struiken die naar het plafond reikten. Ik voel me een beetje herinnerd aan Audrey II. Zoals ik vaak doe, zittend voor de tent en zachtjes zingend "Groei alsjeblieft voor mij!" Excuseer mijn jeugdige enthousiasme. Ik ben nog niet in de zestig. Dat groeit er wel uit. Kan het zijn dat ze nog gestrest waren door licht tijdens een afwezigheid van twee dagen (niet zonder zorg)? Ze zijn in die dagen veel gegroeid, maar de bladpunten zijn een beetje geel. Ik heb snel de hoogste lampen weer op ongeveer 45 cm afstand gezet. Dag 31 voelt als de eerste zomerdag eind april hier. De toppen van de bladeren kunnen rond de 29 °C komen. Ze zullen vandaag alweer dorstig worden, vertelt mijn bodemmeetinstrument. Dus ik ben de volgende ronde drankjes aan het voorbereiden. Dag 32, na het voeden: Hoogte nu tussen de 40 en 66 cm. De kleinere zijn een beetje aan het inhalen terwijl ze nog steeds mooi compact blijven. Heb nog wat takken LST'ed. Dag 33: Groei gaat door met een snelheid van 4 cm/dag. Hoogste plant nu 70 cm. Ik ga de lampen niet volledig aanpassen en laat ze liever de afstand verkleinen. Ze zouden nu echt in staat moeten zijn om vol licht te weerstaan. Nog meer omdat ze 's avonds niet meer zo moe lijken. Theoretisch zouden ze hun uiteindelijke hoogte over ongeveer 1, 1,5 week moeten bereiken. Theoretisch zouden we rond de helft van deze groei moeten zitten. Laten we zien hoe grijs (of kleurrijk) deze theorie blijkt te zijn. Ah ja: De laatste tomaten hebben het gebouw nu verlaten. Wat op tijd was, het ondergroei van de dames begint een dichte looflaag op te bouwen. En ze zijn ook in de bloeifase gegaan. Ik breng wat tijd door als een vrijwillige bij in de keuken en badkamer waar ze nu zijn. Het warme weer zal de dames binnenkort weer dorstig maken. Deze keer bereid ik alleen RO-water met CalMag, maar ik heb er wat meer frequenties aan toegevoegd die de plantengroei zouden moeten bevorderen: Een frequentieset genaamd "kracht van de aarde" met frequenties die voornamelijk rond de 60 Hz liggen en de Schumann-hoofdresonantiefrequentie van 7,83 Hz. Natuurlijk is er met deze opstelling geen manier om te bewijzen of ze werken of niet, maar als ze uitzonderlijk dicht of hoog zouden groeien, doen we alsof dat zo is, oké? :grin: Dag 34, oftewel het einde van week 4. Hoogste plant heeft slechts 1 cm gewonnen. Is het het einde van haar snelle groeifase of een vertraging door minder lichtafstand of verminderde luchtvochtigheid door het warme weer? (Rond de 45% momenteel, maar meer binnen de gesloten tent.) Hoe dan ook, hun hoogte is nu tussen de 47 en 71 cm. Ik ben gestopt met me zorgen te maken over de oudste bladeren die geel worden. Zolang de luchtvochtigheid niet te hoog is en de luchtcirculatie op bodemniveau goed is, laat ik ze als stikstofreservoir totdat ze dood en droog zijn. Nieuwe bladeren zijn allemaal een zeer donkere, weelderige groene kleur, en ik duw de oude bladeren gewoon onder de nieuwe groei. De voorste Ananas aan de rechterkant vertoont nog een beetje lichtstress in haar nieuwe bladeren, dus ik denk dat ik hun lampen een beetje moet verplaatsen. Ik denk dat ik volgende week wat "echte" bloeiactiviteit moet beginnen te zien. Kan niet wachten om te zien.

Waveform Week 5 is hier, en de snelle groei is echt vertraagd voor de hogere planten. Wat helemaal oké is, ik begin de voordelen van toppen of scrog te zien, gezien het lichtverschil tussen de bovenste en laagste takken. Dienovereenkomstig beginnen er meer oude fanbladeren geel te worden, wat, zoals ik schreef, ook prima is voor mij. Zolang de nieuwe groei er goed uitziet (en dat doet het), laat ik ze de mineralen eruit zuigen voordat ik ze verwijder. Dit is mijn eerste kweek en is voornamelijk bedoeld om ervaring op te doen en gevoel en begrip voor cannabis als plant te krijgen, en toegegeven, een beetje oogst zou leuk zijn. Conclusies tot nu toe voor de volgende kweek: Verminder naar 2 planten. Blijf dichter bij de lampen, maar ga niet zo snel naar 100%. Wees niet te terughoudend met meststoffen, maar overdrijf het ook niet. Misschien de volgende keer scrog proberen. Of LST met toppen. Ik heb zoveel waarschuwingen gelezen dat je autos niet moet toppen, maar andere dagboeken hier promoten een andere visie. Misschien investeren in een betere blower. @Apfelsaft94 had gelijk: ik zie geen zin in het verminderen van de kracht van de twee Bonsanto Max blowers. In feite heb ik hun dimmers verwijderd omdat ik de indruk heb dat ze sneller draaien zonder beperking, terwijl ze nog steeds moeite hebben om de warme en vochtige lucht eruit te blazen. Moet ik enkele van de laagste bloeiende takken verwijderen? Ik heb het gevoel dat niet allemaal genoeg licht krijgen. En de statistieken van het begin van de week: De hoogste plant 73 cm, de kleinste 51. Het lijkt erop dat ze inhalen, wat leuk is omdat de verschillende hoogte van de lampen ervoor zorgde dat ze een beetje scheef groeiden. Op dag 36 vond ik de reden voor de vochtigheid binnen de tent die soms omhoog schoot, hoewel de ontvochtiger constant werkte: Toen ik het eerst probeerde te installeren, gleed de slang weg en vond ik niet de juiste plek om het te plaatsen, dus besloot ik in plaats daarvan de tank te gebruiken. Wat ik niet opmerkte, was dat de nozzle die de slang vasthield nog steeds op zijn plaats was, dus de helft van het geproduceerde water ging op de vloer van de tent waar het natuurlijk weer bijdroeg aan de vochtigheid... De slang is nu op zijn plaats en werkt :D Er is behoorlijk wat overlapping van takken in het midden van de tent, dus heb ik een extra Sansi LED-lamp in het midden geplaatst die een beetje groen spectrum toevoegt om hopelijk hun groei te ondersteunen. Niet veel hoogtewinst weer, maar de toppen sturen hun suikerbladeren uit. Het substraat was alweer bijna droog, dus ongeveer 350 ml voor elke plant. Dag 37 toont aan dat de groei inderdaad is verminderd tot ongeveer 1 cm/dag: 75,5 / 53 zijn nu de maximale en minimale hoogte. Ik heb gisteren de gele oude fanbladeren naar beneden gebogen en enkele hopeloze zijtakken verwijderd. Ik denk dat hun toppen enkele strain-gerelateerde verschillen vertonen: Sherbet's "haar" is behoorlijk dik, heel wit en staat relatief rechtop, terwijl die van Pineapple meer krullend is, dunner, met een lichte gele tint. Ik geef ze momenteel elke 2 dagen water, en dat zou ik 's avonds moeten doen. Ik heb ook de "Silencers" van de blowers verwijderd (een plastic hoed gevuld met wat schuim) omdat de uitgaande lucht veel sterker is. Nu voelt het alsof ze hun werk kunnen doen, hoewel ze behoorlijk wat luider zijn. Het zou mogelijk moeten zijn om een isolerende slang rond hun uitlaten te installeren om het geluid weer te verminderen zonder zoveel luchtverlies. Hé, je kunt inzoomen op de close-ups om de trichomen te zien. Veel beter dan live! :smiley: Ik heb ze een echt goede ronde bemest water gegeven op avond 37, en op dag 38 waren de stats 77/54,5 cm, wat 0,5 meer groei is dan gisteren. Met de verlaagde buitentemperaturen en hun kamer die een constante aanvoer van frisse lucht heeft, is het momenteel vrij eenvoudig om de vochtigheid rond de 50% te houden. Ik kan de tentdeur nog een beetje openhouden zonder een merkbare geur in de rest van de flat. Niet zo in hun kamer, maar zodra ik de deur 's avonds sluit, verdwijnt de geur. Niet veel hoogtewinst op dag 39, maar de toppen worden dikker en het loof dichter. De geur is behoorlijk toegenomen. Dag 40: Echt geen hoogtewinst, maar zichtbare budgroei. De huidige weersomstandigheden maken het vrij moeilijk om voldoende vochtigheid te behouden, dus heb ik een vochtige handdoek opgehangen. Ik zie geen nieuwe bladkleuring sinds de laatste bemeste watergift; integendeel, er is wat nieuwe kleine zijtakgroei op de allerlaagste takken waarvan ik dacht dat ze niet genoeg licht zouden krijgen. Denk dat ik vanavond een beetje bemesting moet toevoegen voordat de echte budgroei begint met de aanbevolen Hesi-combinatie in week 6. Ondertussen hebben hun vroegere schoolvrienden dezelfde drank als de dames gekregen en schieten ze momenteel omhoog. Voor de rest van mijn kamerplanten ben ik begonnen ze Hesi HPE te geven en zie al wat geweldige verdonkering van verse bladeren en activatie van voorheen slapende knopen. Ik ben echt blij met mijn meststofkeuze; tot nu toe lijkt het uitstekend voor de beginner. Aan het einde van de week zijn de dames tussen de 55,5 en 79 cm hoog. De toppen zien er echt goed uit en groeien gestaag. Zou er een kleine tint van roodpaars in het haar van de kleinere Sherbet kunnen zijn? Te vroeg om te zeggen. Hun geur verschilt elke dag. Soms moet ik echt de deuren sluiten, op andere momenten is er helemaal geen geur. Vochtigheid gerelateerd? Goede ontvochtigers met externe sensoren zijn overal uitverkocht. Ik denk dat ik een tijdje bij de handdoekmethode moet blijven als het weer zo droog blijft.

Waveform Week 6 begint precies waar we gebleven zijn, met 55,5 en 79 cm hoogte voor de kleinste/grootste plant. De luchtvochtigheid is momenteel vast en schommelt rond de 50/55%, maar dat komt vooral door het huidige weer en een beetje omdat ik me herinnerde dat ik een ventilator voor binnen heb met een eenvoudige koeloptie – een doek dat door een watertank wordt getrokken voordat de ventilator erdoorheen blaast –, en geplaatst om tegen de luchtinlaat van de tent te blazen, koelt het de lucht een beetje terwijl het wat procenten vochtigheid toevoegt. Perfect voor het moment. De meisjes zijn momenteel niet zo hongerig. Hun aarde is nog steeds vochtig genoeg om vandaag door te komen. Denk dat ik morgen begin met de eerste volledige ronde bloeivoeding. Op de ochtend van dag 43 was de aarde behoorlijk droog geworden – ik had gisteravond geen tijd om ze water te geven. Ik heb hun laagste, nu behoorlijk gele/brown fan bladeren verwijderd en elke plant ongeveer 0,5 l alleen RO-water met wat CalMag gegeven. Wil geen risico lopen op overbemesting. De aarde was zo droog dat het water eerst hun schotels vulde, maar onmiddellijk daarna in de aarde werd gezogen. Het verwijderen van bladeren gaf me een goed idee over de terpeenproductie die echt op gang komt. Ik ruik niet veel als ik de tent open (weer behoorlijk droge omgevingslucht), maar door ze een beetje te verplaatsen kwam er een extreem fruitige, zoete geur vrij. Lekker! Op dag 44 is die zeer kenmerkende geur toegenomen. De knopgroei is ook groei, dus de hoogte van de grootste plant is nu bijna 80 cm. De knoppen van Sherbet krijgen inderdaad een lichte heldere paarse tint, maar nog steeds niet duidelijk genoeg om zichtbaar te zijn in een sterk bewerkte afbeelding. (Vraag me niet waarom de kleuren elke dag zo anders lijken. Ik gebruik precies dezelfde lichtomstandigheden en beeldaanpassingen.) Over kleuren gesproken: Meer oude fan bladeren, nog steeds de laagste, nog steeds die ik toch zou knippen om de takken meer licht te geven, beginnen te vervagen. Zullen we dit een grotendeels ongeïnfluenceerde groei met natuurlijke lollipopping noemen? Dag 45: Ik zal ze vandaag wat water moeten geven. Ze zijn nog steeds niet echt dorstig, met ongeveer een halve liter per plant elke 2,5 dag of zo. De snelheid van actie is momenteel duidelijk vertraagd. In plaats van een halve liter, gaf ik elke plant een volle. Vergelijkend met de foto's van deze week tot nu toe, denk ik dat de knopgroei best oké is. Hoewel ik de tijd mis dat ze behoorlijk aan het rekken waren. Kan het zijn dat Hesi Bloom Boost (en de rest) ze echt van de ene op de andere dag een boost heeft gegeven? Toen ik probeerde scherp te stellen met de microscooplens die aan de mobiel was bevestigd, raakte ik per ongeluk een knop en was ik verrast hoe plakkerig het al aanvoelt. Lichte tekenen van overbemesting op de toppen van de grootste planten op dag 47. De volgende drinkbeurt zal zonder zijn, en ik zal de dosering met ongeveer 25% verder verlagen. Dag 48, en het einde van week 6. Op de een of andere manier is de herfst uitgebroken (maar maak je niet te veel zorgen; beeldverwerking heeft ook wat verschillen opgeleverd): ik kreeg vandaag veel gele fan bladeren te zien. Ik heb problemen om de luchtvochtigheid hoog genoeg te houden, het weer is warm en droog en elke handmatige neveling houdt maar maximaal een uur stand, terwijl het vaak de luchtvochtigheid voor een korte tijd boven het beste bereik brengt. Of is dat normaal gedrag? De knoppen zien er al behoorlijk rijp uit, met behoorlijk wat haren die drogen. Maar dit is pas het einde van week 6, en ik denk dat ik minstens nog twee weken moet krijgen, of niet? De bladeren rond de knoppen zijn allemaal in zeer goede staat, behalve die paar bruine randjes die niet zijn gegroeid.

Waveform Alweer week 7, en het begint met veel betere luchtvochtigheid, wat het voor mij gemakkelijker maakt om binnen het aanbevolen VPD-bereik te blijven – momenteel 54% bij 25 °C op de hoogte van het bladerdak. Met planten van 58, 67, 78 en 80 cm is de gemiddelde hoogte ongeveer 71 cm. De geur is toegenomen, en soms, maar slechts kort, heb ik het gevoel dat de kool voor de ventilatoren niet alles kan elimineren. Terwijl de geur anderhalve week geleden soms een beetje vreemd was, is het nu absoluut heerlijk, zoet en veelbelovend. Net als al het plakkerige spul dat aan mijn vouwmeter blijft plakken wanneer ik hun grootte meet. Ik ben een beetje in de war over de hoeveelheid gele bladeren. Dat zou wijzen op een voedingsdeficiëntie. Aan de andere kant, de laatste voeding (gisteren was het alleen calmagged water) heeft wat bruine randjes aan de toppen gebracht zoals ik schreef. Wat zou kunnen wijzen op een lichte overvoeding. Ik maak me niet *zoveel* zorgen, aangezien de bladeren rond de knoppen er allemaal geweldig uitzien (behalve de genoemde, maar niet de jongste toppen), en volwassen planten hebben er duidelijk de neiging om zich uitsluitend op de productie van knoppen te concentreren. Maar week 7 is vrij vroeg, of niet? Heb je aanbevelingen? Misschien moet ik de volgende keer met organische meststof werken om te voorkomen dat ik tussen twee opties vast kom te zitten ;) Omdat ze al droog waren, heb ik elke plant weer een slokje gegeven. Iets minder bemest dan vorige week. En ik heb de laagste gele takken en kleine knoppen verwijderd die niet op tijd in het licht zouden komen. De Ananassen moeten wat mimosa-genen gekruist hebben. Elke keer dat ik ze aanraak, buigen ze hun hoofden weg in diepe afkeer. De langere ziet eruit alsof haar hoofd nu te zwaar zou zijn... Dat is het niet, en meestal herstellen ze na een uur of zo. De Sherbets zijn behoorlijk onder de indruk van alles wat ik doe. Ondertussen ben ik bezig geweest met de Raspberry Pi BoxControl die me in de toekomst moet helpen om beter binnen VPD-bereiken te blijven. Ik weet niet goed hoe ik dit allemaal moet vertalen naar een stabielere oplossing dan op basis van een breadboard, maar de staat tot nu toe (en hoe het zou moeten werken): Raspi draait headless met besturingssoftware op autostart. Elke minuut worden temperatuur en luchtvochtigheid ontvangen van een GY-21 I2C-chip die rond de toppen van de planten moet hangen. Gegevens worden opgeslagen in een database, VPD wordt berekend en signaalgegeven in de vorm van een RGB LED-kleur. Daarnaast draait het LCD-display door de huidige statistieken. 3 relaismodules kunnen misting, dehydratie of een extra ventilator in- of uitschakelen. Misschien kan ik een CO2-sensor toevoegen voor de lol (maar dan moet ik zelf een apparaatprotocol ontwikkelen), misschien zelfs een of twee bodemvochtigheidssensoren. Theoretisch zou je ook een verlichtingregeling kunnen hebben, maar dan zijn alle GPIO-poorten in gebruik. Het display heeft er veel nodig, en hoewel ik op mijn lokale netwerk op de Raspi kan inloggen en zijn desktop kan bekijken, zou ik liever een snel overzicht ter plaatse hebben. Ik ben niet echt op de hoogte van de huidige modellen. Zijn er GPIO-uitbreidingen of Raspis met uitgebreide GPIO's op de markt? Maar tot nu toe is dat allemaal theorie. Ik heb nooit een PCB laten ontwikkelen voor mijn hobbyprojecten, ik ben niet de beste met een soldeerstation. Nooit een Raspi 24/7 voor een lange tijd laten draaien. Ik heb 's avonds wat meer lollipop ping gedaan. Vooral de hoogste Shepard had plezier in het bouwen van nog wat zeer lage knoppen en takken. Ik denk dat hij zijn krachten beter op verschillende plekken kan onderzoeken. Dag 51: Het wordt moeilijk om de bodemvochtigheid te meten met mijn low-tech apparaat. De bodem moet vol zitten met wortels en ik wil ze niet te veel beschadigen. Ik zie ze ook bij de uitlaten van hun potten, soms een beetje droog natuurlijk, aangezien deze delen het eerst drooglopen. Experimenten om de CO2-sensor in mijn testopstelling op te nemen zijn mislukt. Ik kan het lezen en resetten, maar het instellen van de meetmodus en het lezen van waarden werkt niet. Misschien omdat mijn I2C-bibliotheek ClockStretchLimit niet kan gebruiken. Ik loop toch al uit op GPIO-poorten en zie dat de bodemvochtigheidssensoren analoge apparaten zijn, dus ik zal waarschijnlijk ook mijn Uno weer tot leven brengen en heb enkele slimme Raspi-koppen ontdekt die een stabielere opstelling (en wat koeling) mogelijk zouden moeten maken, terwijl ze ook een handvol PWM-poorten en een geïntegreerd display toevoegen. Ik zou ook graag een cameramodule willen opnemen en het zou geweldig zijn om wat poorten beschikbaar te hebben. Een uiteindelijke opstelling zou uiteraard een Raspi 4 of 5 omvatten om eenvoudig veilige online toegang mogelijk te maken. Maar tot nu toe werkt alles mooi in de testopstelling. Dag 54: Soms vraag ik me af of ze nog wel groeien, maar dan is het goed om de dagelijkse foto's te hebben om de breedte van de knoppen te vergelijken, wat nu lijkt te zijn waar de dames het meest in geïnteresseerd zijn, hoewel de verschillen nu duidelijker te zien zijn tussen twee dagen intervallen. De langere lijken een week voor te lopen op de kleinere planten, met zelfs hogere bladeren die nu bleek worden. Wat bij een geschatte zaad-harvesttijd van 8-11 weken voor beide strains vrij gebruikelijk zou moeten zijn, denk ik. Of heb ik het mis? Zomerse temperaturen zorgen ervoor dat de temperaturen op bladerdakniveau soms 31 °C bereiken, maar in ieder geval zijn de eenvoudige ultrasone diffusers aangekomen en kom ik dichter bij een betere omgevingcontrole. Ik kan in ieder geval de diffuser binnen de tent op afstand vanaf mijn telefoon inschakelen, en een diepe kom met water met een deksel zodat de "fontein" die geproduceerd wordt de tentvloer niet nat maakt en een van de ventilatoren die nu onderaan is geplaatst om de mist omhoog te tillen lijkt het trucje te doen. De luchtvochtigheid neemt toe terwijl de temperatuur daalt, waardoor de planten in een beter VPD-niveau komen, dus alles wat ik moet doen is wachten tot de boze A de nodige Raspi-componenten levert om dit te automatiseren, misschien nog terwijl deze groei loopt. Aan het einde van deze week was er slechts een beetje hoogtewinst voor de twee kleinere dames die nu hun volgende 10 cm-markering naderen. Over het algemeen heb ik het gevoel dat het niet lang meer zal duren tot de oogst. Misschien met de langere een week eerder dan de anderen. Er is echt niet zoveel knopgroei meer, eerder verfijningen – zoals knoppen die meer knopen en kleur krijgen. Ik zal de trichomen elke paar dagen onderzoeken, maar ik zou je schatting op prijs stellen.

Waveform Deze week begint weer waar de vorige eindigde. Met uitzondering van alle kabels die je op de eerste foto kunt zien. Ik heb het gewaagd om een geminimaliseerde versie van de Raspi-controle te installeren die alleen de zelfgebouwde luchtbevochtiger en een combinatie van blower/ventilator aanstuurt. Ik was erg blij te zien hoe gemakkelijk de eenvoudige diffusor de optimale VPD kan vasthouden zolang de temperaturen hoog zijn en de luchtvochtigheid de neiging heeft om onder de optimale VPD te vallen. Een enkele verdamping van 10 seconden kan het niveau ongeveer 2–3 minuten vasthouden. Ik ben niet blij te zien dat de Monsanto-blowers nogal onderpresteren. Het is onmogelijk om de luchtvochtigheid of temperatuur te verlagen met beide op volle snelheid, terwijl het optillen van de tentdeur onmiddellijke veranderingen met zich meebrengt. Met het succes van de Raspi/Arduino tot nu toe*, denk ik erover om oude Power Mac-ventilatoren te gebruiken die WCM-gestuurd zijn en 12 V gebruiken. Ten minste één om de luchtinlaat te vergroten, en misschien zelfs de blowers. * Het was helemaal geen probleem om de Arduino CO2- en bodemvochtigheidsgegevens te laten verzamelen, dus na wat meer kabelproductie (ook wel hulpeloos solderen genoemd), kon ik de Raspi-controle uitbreiden. Ik ben nog steeds onzeker over de cameramodule (@trelorny heeft me onder de indruk gebracht met zijn time-lapsevideo's). Ik wil de hardware niet in de tent plaatsen met zijn niet zo elektronica-vriendelijke klimaat, waarbij ik al enkele zeldzame uitval van de temp/hum-sensor riskeer. Maar de cameramodule kan niet ver weg worden geplaatst. Dus misschien gebruik ik het 3A-model dat ik heb als reserveonderdeel als camerabestuurder. En misschien, als het werkt, investeer ik in een betere cameramodule. De mijne is generatie 1. Oh, en de dames! Gaf ze gisteren licht bemest water, en of het dat was of de betere VPD gisteren of een combinatie van beide laat me geloven dat de knopgroei vandaag iets zichtbaarder is. De geur in de ochtend wanneer ik de tent open om de opgestapelde vochtigheid vrij te laten, is geweldig. Ze waren op dag 57 alweer dorstig, dus puur RO + een beetje kraanwater totdat het uit de onderkant van hun potten stroomde. Veel fanbladeren verkleuren nu herfstachtig, en de kleinste Sherbet heeft een beetje last van overbemesting zoals ik schreef. Maar in deze fase ga ik niet meer voor blad schoonheid. Gewoon weer een les: Gebruik geen potten van verschillende grootte meer. Moeilijk om ze individueel te voeden op deze manier. VPD was gisteren meestal in het beste bereik, en ik heb het gevoel dat het echt hun knopgroei ondersteunt. Ik heb een "Avondtijd"-optie aan mijn Raspi-controle toegevoegd die het mogelijk maakt dat de luchtvochtigheid een geselecteerde tijd daalt voordat de lichten uitgaan. Dat maakte het mogelijk om de luchtvochtigheid het grootste deel van de nacht in het beste bereik te houden. Ze waren zelfs weer droog op de ochtend van dag 58. Weer alleen water. De blowers kunnen de geur van de bloemen niet meer aan, en soms kan mijn appartement niet verbergen wie het met mij deelt. Dag 60 presenteert me met een probleem: Ik vertrek vrijdag voor een paar dagen. Aangezien de microscoopfoto's niet van de topknoppen zijn: Zou je zeggen dat het veilig is om ze nog een week te geven? Probleem opgelost op dag 61. Voortaan alleen schoon water, en volgende week zal hun laatste zijn. Je zult een paar dagen geen nieuwe foto's zien. Ik ook niet … Iets dat ik met je wilde delen voordat ik vertrek: Ik heb net mijn kweekboxcontrole bijgewerkt met een nieuwe PWM-ventilatorhoed die de Raspi koel houdt, terwijl een infraroodsensor nu de echte blad- en extra omgevingstemperatuur kan meten. De opstelling is nu veel schoner en robuuster, maar ik wens dat mijn flux niet de soldeer aan de punt van de machine laat plakken in plaats van het te laten vloeien en te laten plakken op de piepkleine plekjes die ik moet raken …

Waveform Als je al mijn tekst tot nu toe hebt gelezen: ik heb gelogen. Hier is nog een foto van het begin van de week. Het is duidelijk niet lang meer voordat ze geoogst moeten worden. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik de opbrengst niet kan voorspellen. Ik voel dat ik alle elektronica beter moet verbergen bij de volgende groei. Maar tot nu toe: Fijn weekend, dames! Bij terugkomst (dag 65) zien ze er nog vermoeider uit, maar ik denk dat ze nog steeds niet helemaal klaar zijn voor de oogst. Ik ga morgen hun toppen onderzoeken, dus beschouw dit als een eerste indruk op basis van het tellen van de nog witte stigma's. Dag 66: Ik heb de stigma's van de hoogste Pineapple's hoofd cola onderzocht, en terwijl sommige delen er heel goed uitzien om te oogsten, is er duidelijk ruimte voor optimalisatie als het gaat om de kleur van de trichomen. Ik zal later wat foto's uploaden. Niet volledig zichtbaar is dat ze Pisa aan het spelen is. Haar hoofd wordt moe en ze buigt steeds meer naar het midden van de tent. Ik heb ze allemaal een grote waterflush gegeven – ze waren behoorlijk droog – met slechts een druppel vitamines. Dus meer vergeling van de bladeren is te verwachten. Ik houd de VCP tussen 1.35 en 1.5 opzettelijk – liever een beetje droog. Het is hoge stress, en ik denk dat de hoogste Pineapple aan het einde van deze week in de hongersnood zal worden gestuurd. VCP 1.5 schreef ik in de ochtend, maar als het nog verder stijgt (nu 1.8), denk ik dat ik de luchtbevochtiger moet inschakelen om ze wat verlichting te geven. Op de screenshot de laatste 2 uur van de controle die draait (ik heb het vanmorgen opnieuw opgestart), met de verlichtingssensor die nog niet werkt en de luchtbevochtiger elektrisch uitgeschakeld, zelfs als de controle zegt dat hij aan is. Heel vroeg op dag 67: Ik heb eindelijk een stabiele verbinding kunnen krijgen met de Arduino die de seriële verbinding spammet met zijn sensorgegevens. Ik heb langere kabels en een stabielere opstelling nodig: de lx-sensor hangt vrij laag en ik heb net de 40 Watt-lamp aangezet, de bodemvochtigheidssensoren variëren rond de 5%, maar geven een algemeen beeld (alleen voor de hoogste dames; ik zal niet meer dan 2 hebben in toekomstige groei) en de buitensensor zal worden vervangen door iets beters dan de crappy DHT11, maar afgezien van het feit dat de Raspi 3b is gestopt met werken en ik moest terugvallen op een Raspi 3a 32bit-model, ben ik tevreden met de resultaten. Niet dat ik ze ooit allemaal nodig zou hebben. ;) Geen echt nieuws op dag 68. Ik heb – zucht – weer een Raspi-hoed besteld omdat als ik de Power Mac-fans wil proberen, ik een motordriver nodig heb die volledige kracht levert met PWM, niet alleen een 3.3V PWM-signaal. Als dat mislukt, ben ik bang dat ik moet investeren in een luchtfiltersysteem. De kleine ventilatoren die de hele tijd op volle snelheid draaien, kunnen de geur niet verbergen, zelfs niet als de deur de hele dag gesloten is, of misschien moet ik de kool al vervangen. Beide zijn behoorlijk onaanvaardbaar, denk ik. Als ik moet kopen: Aanbevelingen voor een goed filtersysteem, dat stil draait wanneer het wordt beperkt, maar een behoorlijke onderdruk opbouwt in een tent van 60 x 60? Externe controller is acceptabel, hoewel ik het gevoel heb dat ze merkbaar te duur zijn. Langere signaalkabels en connectors zijn ook onderweg. Hoe leuk deze opstelling ook is, het toevoegen van één enkele kabel kan een paar uur durend debugproces starten wanneer de 1Wire-bus onstabiel wordt vanwege de lengte. Het overzicht van de Raspi-controle is veranderd ten gunste van gecombineerde grafieken. De eerste is niet alleen de bladtemperatuur, maar de temperatuur in het algemeen, met de temperatuur van de omgevingslucht en de lucht boven de topknop ook. Grijs: Temperatuur buiten de temperatuur bij de luchtinlaat. Wat ook de kleur is voor de buitenvochtigheid op de tweede grafiek. De onregelmatige hartslagen bovenaan zijn de bodemvochtigheden van de hoogste planten. Ik ben onder de indruk dat CO2 behoorlijk hoog is zonder iets te doen. Gewoonlijk is de waarde 400 ppm waar ik zit. Nieuwe softwareversie leest ook TVOC. De verhoogde niveaus die ik van binnen de tent krijg (grijze grafiek op de laatste statistiekenafbeelding) doen me denken dat het hun geur is die ik registreer. Het is vandaag behoorlijk droog, dus weer een hoge stressdag. Trichomen op de meeste rijpe colas zijn nog steeds grotendeels helder, dus misschien krijgen de hoogste nog een ronde water als ze droog raken. Aangezien de capacitieve bodemvochtigheidssensoren rond de 8% variëren bij elke meting, zijn hun grafieken nu gladgestreken met elke minuutupdate, zodat ik de trend en het gemiddelde gemakkelijker kan zien. Dag 69. Ze hebben echt weer een week gemaakt. De meeste stigma's op de hoogste Pineapple zijn nu bruin geworden, en de microscoop zegt dat de rest zal volgen terwijl ik haar nu laat opdrogen. Dit biedt een kans om de vochtigheidssensoren beter te kalibreren. Ik stuur ze aan met 5V, en het voorbeeld van de leverancier was alleen voor 3.3, dus momenteel zegt de sensor dat ze nog ongeveer 65% bodemvocht heeft terwijl ze volgens het eenvoudige meetinstrument in de droge zone komt. Mijn duim zegt dat ook. Ik schat dat de hoogste Sherbet en kleinere Pineapple snel zullen volgen, met de kleinste Sherbet in haar kleinere pot die misschien nog een week nodig heeft. Software-vooruitgangen: De avondberekening werkt nu. Ik verhoog de VPD met een selecteerbaar bedrag gedurende een selecteerbare tijd voordat de damesnacht komt. De ochtendtijd waarop dit effect moet worden omgekeerd is vrij abrupt. Bovenste limieten voor de bodemvochtigheidssensor zijn ok, zoals je kunt zien na een hoeveelheid water die aan de drie toegewijde overlevenden is gegeven. Lagere hoeveelheid zoals ik eerder schreef liever niet zo – eenvoudig instrument spreekt eerder over 10%. CO2-niveaus zijn IMHO indrukwekkend. Ik voeg niets toe maar bereik ongeveer 1500 ppm. In feite heb ik als een overambitieuze nieuwkomer in de vroege stadia geprobeerd met CO2-zakken, maar ze ontwikkelen een vrij onaangename geur als ze verouderen en de restanten zijn een plakkerige saus die walgelijk is om weg te gooien. Laatste software-screenshot: Ik heb de luchtbevochtiger opnieuw geactiveerd om ze wat verlichting te geven tijdens stressperiodes. Het is leuk om te zien hoe snel het een verhoogde VPD aanpakt. Het algoritme zou sowieso meer naar het midden van de VPD-optimum moeten streven – de luchtbevochtiger klikt elke paar seconden aan en uit. Interessant om te zien hoe een betere VPD plant2 een paar procent van zijn bodemwater in slechts een paar minuten laat gebruiken.

Waveform Een andere week, en tekenen van voedingsdeficiënties zijn nu heel zichtbaar op alle planten. De kleinere hebben ook paarse bladranden ontwikkeld rond hun topknoppen, terwijl de grootste Sherbet (vooraan links) nog veel witte "haren" heeft. De grootste Ananas sterft, haar bodemvochtigheid is slechts 15% (en ze zou rond de 25% water moeten krijgen met de huidige calibratie). Dag 71. De softwarecontrole is nu uitgeschakeld. Ik heb robuustere kabels nodig die snel zullen aankomen. Ondertussen zien de knoppen van de grotere ananas er nu echt klaar uit voor de oogst. Ze haalt de laatste vochtigheid uit haar bladeren. Nog een handvol dagen totdat ze de wereld ondersteboven zal zien. Volgende in de rij is de kleinere ananas die nu ook intensieve bladkragen rond de knoppen vertoont (voor zover dat kan met 1,5 week alleen maar puur water), en ik ben verbaasd te zien dat de grotere Sherbet eruitziet alsof ze het het langst volhoudt. De luchtvochtigheid is behoorlijk laag, rond de 35%, wat veel stress op de dames legt en een rotvrije dood van #1 zeer waarschijnlijk maakt. Uh: En ik kan binnenkort ook de eerste kleine tomaat oogsten. Ik denk dat ze hebben geleden onder het verplanten, waar de meesten alleen natuurlijk zonlicht kregen, wat soms niet zo geweldig was. Ze investeren nu weer meer energie in het bouwen van fruit en knoppen, terwijl de grootste ongeveer 2 m in mijn woonkamer is gegroeid. Dag 72 laat zien dat de rest niet veel langer zal meegaan. Ze raken allemaal door hun voedingsstoffen heen, gooien bladeren in massa, en de kleinere Ananas rechtsvoor raakt ook door haar vochtigheid heen. Ik zal haar geen water meer geven, ter voorbereiding op de volgende die gaat. De grond van de grootste Sherbet links is nog verrassend nat. Dag 73: Snijd de 3/4 gedroogde Ananas nu. 87 g van het half-natte gewicht. Dag 74: De kleinere Ananas droogt nu zichtbaar, terwijl de Sherbets slechts langzaam volgen en misschien een extra ronde meststoffen hadden kunnen gebruiken in plaats van samen met de Ananassen te worden gespoeld. Dag 75: Ik had gisteren tijd om nieuwe Arduino-sensorbedrading te installeren, maar helaas kon ik de Raspi 5 nog niet als hoofdcomputer installeren. Ik heb nog niet de juiste HDMI-adapters om de setup te doen... Dus het is weer de 3b die weer tot leven is gekomen na het opnieuw installeren van het besturingssysteem. Op de een of andere manier moet ik het hebben beschadigd, zodat het zijn poorten niet meer kon benaderen. Hoe dan ook, terwijl de bedrading er misschien nog wild uitziet, zijn de sensorgegevens nu veel soepeler, en ik hoef de bodemvochtigheid niet meer te interpoleren. Ik heb hun displays veranderd in LevelBars en een sensor aan alle 3 de overgebleven dames bevestigd. De Sherbets hebben gisteren wat water gekregen. De kleinere komt dichter bij de oogst, terwijl de grotere er nog steeds behoorlijk levend uitziet als je de bladvoedingsdeficiënties negeert. Ik denk dat er zelfs nog een beetje knopgroei zichtbaar is op de nieuwste foto's. Dag 76 zal de laatste dag zijn voor de drogende Ananas in haar huis. Sherbets krijgen nog een ronde water, maar lijken ook de finish te naderen. Momenteel groeien ze nog steeds, dus ik moet beter een zelden gebruikte discipline van mij trainen en geduldig blijven. Ondertussen heeft de Raspi-controle een andere update gehad en het is nu gemakkelijk om alle omstandigheden aan de kleur te zien. Behalve voor de LevelBars waar ik de instelling van de CSS-bereiken niet begrijp...

Waveform Dus ik denk dat dit de laatste week voor deze kweek zal zijn. Maar wie weet? De Sherbets blijven me verrassen; ik zie nog steeds verse knopgroei, hoewel ik me afvraag waar ze de benodigde energie vandaan halen. Vandaag zal er een PWM regelbare ventilator aankomen, maar niet het filter dat erbij hoort. Ik heb het niet nodig voor deze kweek, maar zoals je kunt zien in de grafieken kunnen de huidige ventilatoren de temperatuurstijging door alle brandende lichten niet bijhouden (dat is waarom je de stappen in de verlichting ziet. Ik begin met een korte ochtendfase van alleen de Sansi 40W LED, schakel over naar de SANLights en voeg later de Sansi weer toe, eenmaal voor de middag en een willekeurige tijd in de latere avond.) Ik heb eindelijk de overstap gemaakt naar de Raspi 5, die veel responsiever is en helemaal niet belast wordt door zijn taken. Het Model 2b was erg traag in GUI-reacties en gebruikte tot 25% CPU bij elke grafische update. Nu zit ik meestal op idle met korte pieken van 2-5%. Ik heb de webtoegang nog niet geactiveerd, maar zal in de toekomst alles van overal kunnen monitoren. De 2b zal waarschijnlijk worden gebruikt als een getimede fotostuurder voor de infraroodcamera. Het is best interessant om de veranderingen in verlichting te zien wanneer ik de tent open. De verlichting daalt tot ongeveer 3000 lx wanneer de deur niet meer naar binnen reflecteert. Natuurlijk zijn lux-monitoring en DLI-berekeningen op zijn best wilde gissingen. Maar hey, elke meter draagt bij aan de geloofwaardigheid van de wetenschap! :smile: Ik denk dat ik gelijk had over TVOC dat de terpenen zijn. Na de eerste Ananas ben ik zelden nog iets geregistreerd, en mijn neus ook niet. Ondertussen ruiken de knoppen in hun curing glazen echt lekker. Niet te sterk, maar zeker niet zo'n koeienstal zoals de Ananas die ik onlangs ergens anders tegenkwam. Mijn ex zette een blije glimlach op haar gezicht en bevestigde: "Dat is zeker ook kattenpis! Zoals het hoort!" Ik zou deze woorden niet gebruiken. :joy_cat: Oh, en maak je geen zorgen over 3 bodemvochtigheden. Ik heb de nu verouderde sensor gewoon in een van de Sherbets gestoken, maar meer naar de rand. Dag 69. Heb nog wat bruine bladeren verwijderd. Ze zeggen dat ze er geen meer nodig hebben. Hoewel het filter nog niet is aangekomen, heb ik een nieuwe ventilator geïnstalleerd in de bovenste uitlaat van de tent, en het is geweldig om de effecten te zien. Een nachtelijke push van tien minuten hield de temperaturen en de luchtvochtigheid 's nachts laag, en voor de pure SANLight-fase is de bladt temperatuur ongeveer 4° minder dan voorheen. Voor het eerst kan ik zien dat de ventilator echt een merkbare onderdruk creëert. Waarom de lichtsensor het licht zo anders registreert, heb ik geen idee. Sorry voor de lange onderbrekingen in de grafieken. Een stomme bug in mijn code zorgde ervoor dat ik de app enkele uren opnieuw moest opstarten met kleine aanpassingen, maar zonder gegevens te registreren. De hogere Sherbet krijgt vandaag wat water. Hun sensoren geven misschien nog steeds 60% aan, maar dat komt vooral omdat de sensoren een lange reikwijdte hebben voordat ze volledige droogte registreren. Dag 72: Yikes! De reden dat ik onlangs zo weinig gecondenseerd water uit de ontvochtiger zag, was dat de uitlaat geblokkeerd was, dus toen ik de slang aanraakte, kwam er water van binnenuit het apparaat de tent in. Hoop dat het het heeft overleefd – heb het nu opnieuw gepositioneerd en ervoor gezorgd dat de slang niet kan slippen. Het hoofdventilatorfilter is aangekomen, maar de slang nog niet. Ik heb de gelegenheid genomen om het filter te installeren, maar heb het nog niet op de ventilator aangesloten. Ik heb de intensiteit van de hoofdventilator verlaagd – helaas zijn mijn pogingen om de snelheid te regelen mislukt, dus moet ik de handmatige dimmer gebruiken – omdat de buiten VPD gisteravond erg laag was en elke nachtelijke poging om vocht uit te duwen de bladt temperatuur deed dalen en de luchtvochtigheid tot kritieke niveaus deed stijgen toen hij op volle snelheid trok. Er is zeker ruimte voor verbetering wat betreft de intelligentie van de besturingssoftware… Ik ben van plan begin volgende maand een korte vakantie te nemen, dus ik hoop dat ze klaar zijn voor de oogst of dat ik ze iets voor de beste tijd moet doden… Op dag 73 sinds bodemcontact kon ik zonder enige vergroting zien dat ze 's nachts waren gerijpt: De meeste trichomen zien er nu troebel uit, en de microscoop onthulde dat ze klaar zijn voor de oogst. Dus geen water meer voor beiden, en liever laag in vochtigheid totdat ze dood zijn. Wat mooi in mijn vakantieplannen zou moeten passen.

Waveform En toen waren er drie ... Kleine Ananas zal volgen, Sherbets zijn deze week toegewijde overlevenden. Dag 67: Nu twee overlevenden. Ik heb de nu lege potten onderzocht, en het wortelsysteem was goed ontwikkeld in beide. Volgende keer ga ik voor minder planten in grotere potten; vreemd uitziende wortelpotten van 20 l zijn onderweg.

Waveform Welkom, dames en heren, bij de laatste week van deze persoonlijke allereerste kweek. Het is niet zozeer een bloeifase, maar eerder de d(r)yweek voor beide Sherbets. We beginnen met de grotere dame met ongeveer 55% bodemvochtigheid en de kleinere net onder de 40. Dit klinkt misschien veel, maar dat is het niet. De bodemvochtigheidsschaal moet eerder als logaritmisch worden beschouwd. Planten zijn gelukkig tussen 90 en 70%, maar beginnen te lijden onder de 60. Aangezien hun toppen veel dichter zijn dan die van de Ananas, denk ik dat ze nog een paar dagen nodig hebben om te drogen. Nog meer omdat de weersomstandigheden momenteel vrij vochtig zijn – de regen van gisteren heeft de buitenluchtvochtigheid boven de 80% gebracht. Gelukkig is het filter van de grote ventilator aangekomen en heb ik het al geïnstalleerd, dus geen geur meer en de mogelijkheid om de lucht- en tenttemperatuur heel snel te verlagen. Aan de andere kant zal het gebruik ervan de vochtigheid verhogen, dus ik heb hun softwarecontrole volledig gescheiden en nu, hoewel ik de snelheid van de grote ventilator nog niet kan regelen, heb ik een variabele ventilator en zelfs een oplossing die echt niet zo luidruchtig is: Gewoonlijk is een van de Bonsanto-blazers altijd aan. Als de vochtigheid verlaagd moet worden, wordt de tweede geactiveerd (maar momenteel stopt deze te vroeg bij het bereiken van de bovenste vochtigheidsrange). Als de temperatuur of VPD verlaagd moet worden, draait de grote ventilator. Ik heb de controlelogica gescheiden in dag- en nacht- (of droog) fase: Tijdens de dag van de plant probeert de software de optimale VPD te bereiken. Tijdens de nacht of als de droogfase is geselecteerd, heeft de vochtigheid prioriteit en draait de grote ventilator alleen als de bladtemperatuur of VPD in het kritieke bereik komt. Iemand hier voor het vermarkten van de oplossing? :D De ontvochtiger binnen de tent draait altijd, en het blokkeren van de slang heeft het niet verpest. Maar het is echt niet zo effectief. Dag 76: Alles draait mooi. Na enkele optimalisaties werkt het echt geweldig om de vochtigheid tijdens de droogfase te behouden (blauwe lijn in de rechterbovenhoek van de grafiek). Ik voer de eerste live view-tests uit met een zeer primitieve eerste installatie. Soms komen foto's defect aan, en de camera heeft duidelijk een betere plek nodig. Maar hey, het werkt soms zoals verwacht! Dag 77: Morbide lol met het vergelijken van foto's van gekrulde bladeren … Dag 78: Beide nu heel zichtbaar aan het sterven, de kleinere helemaal droog (0,5%). De toppen worden aan de buitenkant luchtiger, wat het drogen (bij perfect 50% vochtigheid) gemakkelijk maakt. Ik heb IR-verlichting voor de nacht weten te installeren – nee, het wordt niet geactiveerd door een fotodiode en draait de hele tijd. Ik vond een 12V IR LED-ring in mijn Raspi-speelgoedcollectie die nu 3 seconden voor een opname wordt geactiveerd en direct daarna weer wordt gedeactiveerd, terwijl de fotofrequentie is verlaagd naar 4 keer het daginterval. Ook is het interval waarin gegevens van de sensoren worden gelezen veranderd. Voorheen was dat elke 10 seconden, en ik merkte dat acties zoals het inschakelen van de hoofblower vaak resulteerden in een zeer schommelende temperatuur/vochtigheidsgrafiek. Nu is het elke 2,5 seconden en de software vindt het veel gemakkelijker om binnen het geprogrammeerde bereik te blijven. De fotoverwerking is niet perfect. Soms komen opnames vervormd of meerdere keren binnen, of de Mac-daemon vergeet helemaal gegevens te verzenden. Dag 79: Veel betere camera en sensorhouders geïnstalleerd die veel van de golfbeweging in de foto's elimineren. Niet allemaal wanneer alle lichten aan zijn vanwege enkele interferenties, maar goed genoeg voor focusvergelijkingen. Het weer legt veel stress op de stervende planten. Wat heel passend is: de zomer heeft hier plotseling zijn intrede gedaan, en de grote blower wordt vaak geactiveerd om de bladtemperatuur binnen een acceptabel bereik te houden. De vochtigheid is nog steeds rond de 50, dus laten we zien of de smaak de belofte kan waarmaken die de geur deed toen ik ze per ongeluk aanraakte. Ik denk dat ik de lichten kan uitzetten en ze morgen kan ophangen. Dag 80: Aanbevolen soundtrack voor vandaag: "Family Snapshot" van Peter Gabriel en natuurlijk "The Final Cut" van Pink Floyd. Vandaag sluit dit dagboek af; alleen een recensie zal volgen. Heel erg bedankt voor 1400 views, hints en aanbevelingen die me nooit het gevoel gaven dat ik deze eerste kweek helemaal alleen moest aanpakken. Ik denk dat ik een paar dingen heb geleerd over het verbeteren van de opbrengst – laten we zien of ik ze zeker heb voor het volgende dagboek. Na de vakantie.

Waveform Met een geschatte totale opbrengst van 110–120 g, is er duidelijk ruimte voor verbetering. Dit was vanaf het begin geen vraag, aangezien ik niet veel heb gedaan behalve wat zeer zachte LST. Als conclusie een samenvatting van de dingen die ik denk dat ik heb geleerd en zal veranderen voor de volgende kweek: – Observeer jonge planten beter, pas de verlichting aan op basis van hun behoeften (weergegeven door hun bladvormen). – Twee dames zouden zeker genoeg moeten zijn voor een 60 x 60 tent. – Geef ze grote potten. De planten die in kleinere potten zijn gekweekt, bleven veel kleiner dan die in de grotere potten. – Draai de dagcyclus om om het temperatuurverschil in de zomer te verminderen en hopelijk te voorkomen dat het te vochtig wordt. – VPD-regels. – Wees niet te terughoudend met meststoffen. (Natuurlijk ook niet te overmatig) – Gebruik topping en waarschijnlijk scrog. Nee, niet Scrooge, autocorrect! Er is een enorm kwaliteitsverschil tussen top- en lagere toppen (hoewel zelfs de laatste echt lekker zijn). – Laat ze niet te lang doodgaan voordat je ze ophangt/laat drogen. Ik heb het gevoel dat dit de toppen iets luchtiger maakt dan ik zou willen. – Gebruik één strain per kweek, want dat maakt het makkelijker om aan een wedstrijd deel te nemen ;)