Als je notities maakt van de lux-waarden in relatie tot elk "type" licht.. is het heel nuttig. Als de CCT en andere eigenschappen hetzelfde zijn, kunnen de waarden opnieuw worden gebruikt onder verschillende apparatuur met dezelfde specificaties. Anders wil je nieuwe metingen doen en vergelijkbare trial-and-error toepassen om te ontdekken wat het resulterende "optimale" groeipatroon voor jouw omgeving oplevert. Hoe je dit ook meet, je moet de plant observeren en aanpassen aan wat je ziet en niet aan een theoretisch doel-DLI dat alleen bedoeld is als een ruwe schatting en geen exact antwoord.
Het is precies hetzelfde systematische proces dat je zou moeten volgen met een "quantum meter" die nauwkeurig fotonen/s van PAR meet. Het initiële startpunt zal beter geïnformeerd zijn met een quantum meter, maar je moet nog steeds een trial-and-error proces doorlopen om de optimale uren van werking (een vaak over het hoofd gezien manipulatie-instrument) x lichtintensiteit (PPFD en resulterende DLI) met een goede verdeling over je bladerdak te vinden. Maar zelfs dit is geen groot verschil omdat een gangbare afstand voor ophangen je toch in een goede startpositie zal brengen.
Overweeg de impact van hoe licht zich heel snel verspreidt, waardoor het in elke 1 plek steeds meer intensiteit verliest naarmate het verder van de lichtbron verwijderd is. Dus, een combinatie van vermogen/ophangafstand/uren van werking die resulteert in de lichten die heel dicht bij de planten zijn, is prima voor kleinere, jongere planten. Behalve in extreme gevallen van diodes die perfect zijn verdeeld ten opzichte van het teeltgebied, zal een combinatie van die factoren die iets meer afstand van het bladerdak vereisen, zorgen voor een betere lichtpenetratie -- een complete verspilling in het begin met jonge planten. Maar zodra je het voor één context uitvindt, kunnen dezelfde lux-waarden op het bladerdak in latere levensfase-contexten worden gebruikt - zelfs als je van 18 uur naar 12 uur gaat.
Gewoonlijk heb je met een qb 18-24" nodig om de voetafdruk goed te dekken bij 100% vermogen en 12 uur werking (voor fotoperiodes, of langer voor autos). "Bar"-stijl lichten kunnen vaak veel dichterbij komen. Terugwerken vanaf je eindgrootte van het bladerdak en licht naar de randen en hoeken verdelen, gaat meer over geometrie - neem metingen overal en zorg ervoor dat de afwijking van het centrale gebied naar de randen tot acceptabele niveaus wordt verminderd. Begin hier om voor de hand liggende redenen. Zoek dan het resulterende vermogen van licht x uren van werking dat je de beste groei geeft.
De verhoudingen blijven hetzelfde.. als de hoek 60% van het midden is, zal het 60% van het midden zijn, of je nu het licht op 100% of 50% hebt. Dit is waarom de lux-metingen de integriteit hebben van de metingen van een quantum meter van 500 USD van umol/s van PAR. Je zou ook een 60% meting in de hoek zien vergeleken met het centrale gebied met de quantum meter. Het is op deze manier 1:1 proportioneel.
Het nadeel van lux-metingen is dat licht met verschillende eigenschappen verschillende waarden zal lezen voor dezelfde umol/s van PAR. Umol/s van PAR is waar de plant om geeft en niets anders. De resulterende DLI is wat eronder belangrijk is. Dus, als je verschillende apparatuur gebruikt, merk je misschien kleine verschillen in de maximale lux die je aan het bladerdak kunt geven, maar eronder zal het nog steeds een vergelijkbare umol/s van PAR (PPF) en DLI (ppfd x uren van werking, simpelweg) zijn.
Lees de wiki over Daily Light Integral (DLI). Begrijp de essentie ervan. Je hoeft de wiskunde niet te memoriseren.
Terugkomend op het bovenstaande, hoe je zodra je een goede lux-waarde op het bladerdak en uren van werking in de vegetatieve fase hebt vastgesteld, dit kunt vertalen naar een cyclus van 12 uur zonder opnieuw te meten. Omgekeerd evenredig met de verandering in uren van werking heb je een boost in vermogen nodig. Dus 18 naar 12 heeft 150% meer vermogen of lux nodig. (x 18/12 of 3/2 of 150%) Uiteindelijk is hetzelfde DLI het doel, en het is op deze manier evenredig aan de uren van werking.
De dimkracht van licht is meestal ook grotendeels 1:1, maar dat is niet iets wat je kunt aannemen, maar als de planten hetzelfde reageren, is dat bevestiging. (zie voorbeelden hiervan in de cocoforcannabis lichtmodelreviews.. je ziet dat de umol/s output meestal proportioneel is aan het percentage vermogen van de lichtdimmer, hoewel niet perfect.
De wiskunde leren van de wiki en je lichtspecificatieblad gebruiken in combinatie met een luxmeter zal net zo goed en net zo gemakkelijk te optimaliseren zijn als een quantum meter. Het kost gewoon iets meer moeite van jouw kant. En het halfslachtig doen is nog steeds erg nuttig samen met trial-and-error, zoals hierboven vermeld.
Dit lijkt veel.. maar het is vrij eenvoudig en zou een deductief proces van gezond verstand moeten zijn om een doel te bereiken versus iets dat opnieuw gelezen moet worden. Leer de definities en hoe je licht en de absorptie ervan door planten kunt waarnemen. Dan is het gewoon gezond verstand vanaf daar.
Ik zou zeker een luxmeter boven een telefoonapp vertrouwen, maar het belangrijkste aan dit proces is dat de metingen consistent zijn, wat ze zijn. Het maakt niet uit of je trial-and-error je naar een meting van 25k of 60klux of 900 PPF over 12 uur leidt. Wat belangrijk is, is dat dat specifieke niveau van licht altijd "60klux" is, wat het zal zijn onder datzelfde exacte model licht (of dezelfde exacte lichteigenschappen). De apps en cameralenzen geven in vergelijking opgeblazen waarden, maar het zal elke keer op dezelfde exacte manier opgeblazen zijn. De goedkope luxmeters zijn meer directioneel in het licht dat ze vastleggen - ik geloof dat dat de oorzaak is van de afwijking. Het is mechanisch van aard.
