TFTC: The Purple Lemonade Cult

Jobbie Welkom allemaal, geweldige mensen van de wietwereld! Namens Jobbie Studios en Mars-Hydro willen we jullie bedanken voor het afstemmen. Vanavond hebben we een verhaal naast elkaar uit onze serie “Tales from the Closet” genaamd “The Purple Lemonade Cult”. Dus pak je popcorn en geniet van de show. Ik werd ooit in een ander leven bij een andere naam genoemd, maar dat is een leven dat opgegeven is, een leven van rijkdom en status, grote deals sluitend met slinkse mensen die “respectabel” waren, het woord maakt me misselijk. Dus liet ik het achter, nam mijn geld en vertrok. Mijn ouders kwamen achter mijn plannen en probeerden me tegen te houden, gelukkig had ik een aanzienlijk bedrag van mijn geld na de operatie opgenomen, ik slaagde er zelfs in om een plek te kopen om opnieuw te beginnen: mijn bestemming was New New Old Amsterdam op Mars, ik wil mijn eigen club openen op de rode strook, een club die open is voor iedereen, een club waar mensen vrij kunnen zijn. Het eerste obstakel voor mijn plan was dat mijn ouders mijn paspoort hadden geblokkeerd, dus geen reizen. Gelukkig kende mijn vriendin Wendy; of zoals ze in de BDSM-circuit werd genoemd: Bendy Wendy, een paar mensen van de onderwereld en slaagde erin contact te leggen met een ruige smokkelaars die ons kon helpen. We stapten aan boord van zijn Frankenstein-monster van een schip, het was oud en heel basic, maar de reis verliep soepel zonder problemen met de douane of de wet, en zo stapten Wendy en ik van het schip bij een tussenstop nabij New New Old Amsterdam, de paarse gebouwen aan de horizon waren onze bestemming. Defharo, de smokkelaars, nam me apart en legde uit dat hij over mijn plan had gehoord, dat het een nobele zaak was en hij me iets wilde geven, hij gaf me een mysterieuze zaad en zei dat ik het in de clubtuin moest planten… welke tuin? Toen liet hij ons in de bekwame handen van Eleen, voor zover we konden zien, handelde ze in het beste en meest gewilde onroerend goed dat beschikbaar was op Mars. Eleen zorgde ervoor dat we deze geweldige TS1000 Mars-Hydro Unit kregen, het was zo mooi, slim uitziend, licht, verstelbare verlichting en alle spectrums die iemand nodig zou hebben. Vreemd genoeg was er in de club zelfs een kleine tuin biodome midden op de dansvloer voor het roken, maar hoe wist de smokkelaars dat? Ik negeerde het zaad voorlopig, mijn zaken moesten voorrang hebben, dus gingen we aan de slag om de perfecte omstandigheden te creëren: goede luchtvochtigheid rond de 50% en een maximale temperatuur van 25°C, reflecterende muren en een lichte bries zodat het nooit te benauwd aanvoelde, de nieuwe Mars-Hydro Lichten zouden geweldig werk leveren met hun verstelbare helderheid. De podia waren opgezet voor performers van alle soorten, ook een groter podium voor live muziek, we boekten al snel een band en huurden met veel moeite de besten in zowel erotische als artistieke dansstijlen, en toen, openden we! De club begon niet als een hit, het werd pijnlijk duidelijk dat er iets mis was op Mars, de vrije markteconomie gecombineerd met de losse laissez-faire overheid, dat eigenlijk gewoon vertegenwoordigers waren van de bedrijven die alles bezaten, had de planeet tot een fascistische staat gemaakt, dingen werden beslist met de strengste observatie van wat geld oplevert, alternatieve levensstijlen, ze waren niet echt een ding, het is moeilijk om maximaal kapitaal te maken van mensen die gelukkig zijn met wie en wat ze zijn, de cultuur was beperkend geworden, je volgde de trends en de nieuwste productreleases of viel achter. Na een maand was de klantenkring verder afgenomen: voorbij de nieuwigheid van mijn club, was niemand echt geïnteresseerd in iets unieks of expressiefs, een zaak of een levensstijl. Ik vond mezelf contemplatief, zittend in een vrij spaarzaam tuingebied toen ik het zaad herinnerde, wat zou het kwaad kunnen. We lieten het ontkiemen in een kast op kantoor, gewoon een vochtig synthetisch doekrol in donkere koele omstandigheden. Het werkte echt, een kleine wortel begon te leven, kort daarna plantten we het, de Mars-Hydro verlichting was perfect en de plant begon echt te groeien, het was een goed nieuwsbericht in wat waarschijnlijk een falende onderneming zou worden. Dat weekend hadden we een plantenpotfeest, waarom niet mijn enige succes vieren, Wendy deed veel van het werk om het woord naar buiten te brengen en we gaven een deel van de laatste reserves uit aan versieringen en een cocktailbar gerund door een man genaamd Yogi Boggie. Volledig verwachtend dat de nacht weer een flop zou zijn, openden we de deuren en ontdekten een rij om het blok, voor de eerste keer hadden we een volle zaal, mensen kwamen om de plant te zien, en het was alsof de energie volledig was veranderd, mensen dansten, mensen lieten los en de nacht was elektrisch, het was alsof mijn dromen naar de werkelijkheid waren geüpload en dit was het! We feesten tot vroeg in de ochtend en speelden toen het laatste nummer van de nacht, niemand was vertrokken, mensen hadden nog steeds de beste tijd, het nummer eindigde, de stilte van de luidsprekers werd gevuld door het geluid van mensen die zich op een ritme bewogen, de muziek was weg en de mensen, ze bleven gewoon dansen. Ik keek naar het midden van de kamer en zag een paarse gloed die van de gebouwen in de tuin werd weerkaatst, en daar, badend in het ochtendlicht voorbij de zee van dansende lichamen, was de kleine plant. Een rilling liep over mijn rug. We willen onze sponsors Mars-Hydro nogmaals bedanken voor het geweldige TS1000 licht, het heeft onze groei naar een andere wereld gebracht. We willen ook jou bedanken, ja jij die dit leest, bedankt voor het afstemmen op “The Purple Lemonade Cult”. We hopen dat je genoten hebt van de show en we zien je volgende week weer voor meer… “Tales from the Closet”. Opmerkingen: de plant wordt in een stabiele omgeving tussen 20°C en 25°C gehouden, de luchtvochtigheid is gemiddeld 55%, zodra het zaad ontkiemde plantte ik het in de eindpot, hierin moest ik voorzichtig zijn met water geven, gewoon genoeg water geven zodat je niet eindigt met vochtige grond die schimmel bevordert. De plant groeide goed, maar helaas had ik geen tijd om te trainen en de persoon die verantwoordelijk was voor het water geven had geen ervaring met LST. De enorme groei zal in mijn volgende verhaal worden behandeld. Dank je. De Mars Hydro TS1000 is echt cool, verstelbaar licht, lage warmteproductie, geen of weinig geluid en ik hou er echt van hoe je de controller en ballast kunt verwijderen? (Ik ben dom als het om lichten gaat), betekent nog minder warmte en meer controle over je ideale opstelling.

Jobbie Groeten Ganga-kwekers en mensen die gewoon graag door het raam naar ons gelukte, sexy, geweldige, moedige en heroïsche tuiniers kijken. We zijn weer terug met onze presentatie in samenwerking met Mars Hydro, ik hoop dat jullie allemaal klaar zijn voor een nieuw deel van onze “Verhalen uit de Kast: De Paarse Limonade Cult”. Zullen we het mysterie achter de plant van Bondage Barbara ontdekken? We zullen gewoon moeten kijken en zien, dus zonder verder oponthoud, laten we beginnen met de show. Het is een lange tijd geleden, een lange tijd sinds ik jullie vertelde wat er aan de hand was, er is zoveel gebeurd en tot nu toe worstelt mijn geest om mijn werkelijkheid te begrijpen, er is dit gevoel, het is alsof je droomt dat je een voertuig bestuurt, het begon als een beetje plezier om gewoon op de knop te drukken, daarna om het verder te duwen om sneller te gaan, maar om de een of andere reden blijf je duwen totdat je de maximale snelheid bereikt. Dus hier ben ik, op maximale snelheid, terwijl de wereld duizelig langs me heen flitst terwijl ik op een onvoorzien doel afstorm, zoals in de droom druk je op de rem, maar het voelt alsof er niets gebeurt en in plaats daarvan blijf je de ene kant op draaien en dan de andere kant om obstakels te vermijden, terwijl je de hele tijd spijt koestert van het indrukken van de knop. Maar dan verandert je geest en verandert alles mee… Kom vriend, laten we praten over de Paarse Limonade Club en hoe het werd wat het nu is. In die vroege weken was terreur gewoon een woord, angst en paranoia een gevoel dat je bekend voorkwam, maar niet intiem zoals ik nu ben. Het was toen Bendy Wendy voor de plant zorgde en haar magie aan het werk was, ze probeerde de stam te verzachten om een meer laterale, gelijkmatige bladerdak te geven, maar toen viel een van de clubgangers: terwijl hij dronken was van feesten en drank in haar, er was een knapgeluid, een knapgeluid dat uit de plant kwam en de hele club werd stil. Velen van wat ik dacht dat reguliere bezoekers waren, begonnen naar voren te lopen, ik merkte dat ze allemaal dezelfde tatoeage op hun voorhoofden hadden: een paarse citroen die griezelig op een oog leek. De man die was gestruikeld, verontschuldigde zich in het begin bij Wendy, maar toen zijn gezicht en stem een noot van pure terreur aannamen toen hij de cirkel van mensen met de tatoeage opmerkte. Het was stil in de club, ze staarden naar de verwarde man in het midden, hij werd stil behalve voor een zacht gehuil, de eerste klap kwam uit het niets, zonder waarschuwing, zonder verbale aanwijzing, gewoon een flits en een klap, hij viel op de grond naast de plant: Wendy was tegen die tijd uit de weg gerold, de groep stopte daar niet, ze schopten de man totdat zijn ingewanden de Marsachtige aarde rond de plant doordrenkten, de groep knielde toen in de grond en bedekte zichzelf met bloed en modder. De muziek begon weer toen ze weggingen en iedereen begon weer te dansen terwijl Wendy voor de stam zorgde, hij was gebroken, maar niet dood. Hoe ga je om met zulke verschrikkingen, het voelde alsof de club langzaam werd overgenomen door een sinistere ondergrondse beweging, maar niet de beweging die ik bedoelde. Na een tijdje besloten we de inkomsten te verhogen door wat van onze eigen drank te brouwen, dus namen we contact op met een persoon genaamd Alex, hij vertelde ons dat dit mogelijk zou zijn en zette de apparatuur op, hij verbond wat leidingen met de plant en legde uit dat de CO2 die bij het brouwen vrijkomt zou kunnen helpen. Hij zei ook dat er een andere plant in New Los Angeles was, eentje die behoorlijk wat opschudding had veroorzaakt. De club was 24/7 open en volgepakt: het werd zo druk dat we ontvochtigers moesten installeren om af en toe te draaien en de stijgende luchtvochtigheid te verwijderen. Er stond een rij mensen buiten, dag en nacht, die hoopten naar binnen te kunnen. Al snel had iedereen in de club de tatoeage en de mensen die wachtten om naar binnen te gaan niet, er vormde zich een hiërarchie en ik kon het niet begrijpen. Bronnen hadden me betrouwbaar geïnformeerd dat deze beweging alle clubs in New New Old Amsterdam begon over te nemen, en kort daarna, meer clubs in andere steden. Tijdens een van Wendy's routinematige klussen om voor de plant te zorgen, probeerde ze het bladerdak weer vlak te maken toen ze me vanuit de andere kant van de kamer met afschuw aankeek, het bloed was uit haar gezicht verdwenen, ze was doodsbang. Ik zag haar rechterhand, nu bloedeloos, de plant vasthouden, ik wist wat er was gebeurd en zonder een woord te zeggen greep ik wat tape en draad voor ondersteuning. We hebben de plant weer in elkaar gepatcht en het lijkt alsof niemand het had opgemerkt. Toen nam ik contact op met DeFharo om Wendy naar veiligheid te brengen, het was duidelijk dat de dagen van buigen voorbij waren. De plant begon kort na de tweede breuk clusters van bladeren en kleine haartjes te creëren. Een man met tatoeage en gewaden vertelde me dat het de beginfase van bloemen was, zijn gezicht had een kwaadaardige intelligentie die sprak van toekomstige plannen die alleen hij kende… was hij de leider van de mensen die de clubscene infesteerden? Iedereen stapte om hem heen en ik kende zijn gezicht van de vroege dagen. De plant groeide, hij groeide en bloeide. Ik kreeg te horen dat de man die de andere plant had nu in de gevangenis zat voor het breken van de ethiek van het bedrijfsconsortium, dit was wanneer de overheid iemand wilde uitschakelen, ze zouden wat onzin verzinnen om de persoon te demoniseren in een poging hun opsluiting te legitimeren. Op een dag kwam DeFharo naar me toe en zei dat hij wilde dat ik met de man achter de beweging sprak, we moesten Jobbie (de andere plantpersoon) uit de gevangenis halen, de beweging was nu groot genoeg dat ze de overheid onder druk konden zetten om dit te doen. De beweging werd gezien als een grote cult op Mars, het werd de "Paarse Limonade Cult" genoemd en het had overal mensen, dus vond ik de man en zette druk in gang om hem eruit te krijgen. De plant was nu oud, zijn bladeren werden geel van de wijze leeftijd en wijsheid. Terwijl hij ouder werd, nam de geur toe, dit verspreidde zich door de club waar mensen steeds fanatieker leken te worden over de beweging, velen betaalden grote sommen voor toegang simpelweg om de plant te bekijken en te ruiken. Het was echt veranderd in een cult, de dingen werden heter, de lichten stonden nu op volle kracht en de club, wij en belangrijker nog de plant stonden eronder, steeds meer mensen probeerden binnen te komen maar werden ontdekt als werkende voor de autoriteiten, deze mensen kwamen nooit meer terug. Ik realiseerde me al snel dat ik weinig controle had, het was tijd, tijd om los te laten en van die rit te genieten, ik was degene die de knop indrukte en dit allemaal begon, nu ben ik degene die een beetje de controle zal loslaten, zien waar de reis eindigt en of het deze droom die een nachtmerrie werd zal beëindigen, maar om het te beëindigen voel ik dat er een bondgenoot moet zijn, een andere persoon gevangen in een mysterieuze vortex, tijd om Jobbie vrij te laten, wat er ook gebeurt! Dank je wel Ganja-mensen voor het afstemmen op de laatste aflevering van "Verhalen uit de Kast: De Paarse Limonade Cult", en we willen onze partner Mars Hydro bedanken, ik hou echt van dit licht, het heeft ons verhaal ten goede veranderd. We hopen dat je van de show hebt genoten, zullen ze erin slagen om Jobbie uit de gevangenis te krijgen? Is Wendy nog steeds in leven? Wat doet de geur van de plant met de volgelingen? Stem volgende week af en misschien kom je erachter! Goede nacht! Snelle notities: de temperaturen zijn stabiel gebleven op 28°C en lager, het is gestegen van een gemiddelde van 24°C naar een gemiddelde van 26°C nu het licht op 100% staat, ze heeft het Jobbie speciale dieet gevolgd: dag 1 voeding, dag 2 alleen water en dan dag 3 droog. Ik heb de vloeistofinhoud geleidelijk verhoogd en een paar dagen van hoge verzadiging toegevoegd waarbij ik gewoon blijf water geven totdat ik zeker weet dat elke beetje aarde nat is, dit werd ook gedaan in een poging om te spoelen aangezien de gele bladeren me deden denken dat ik problemen had… dat heb ik niet, het is gewoon een genetisch iets dat soms gebeurt met sommige autos, maar beter veilig dan sorry. Ik heb de meeste fan bladeren verwijderd en alle bladeren die in de vroege bloei geel werden, nu ik dicht bij de oogst ben, heeft ze een week alleen water gehad en er zijn geen bladeren meer afgeknipt. De luchtvochtigheid fluctueert gemiddeld tussen de 40-65%, maar ik heb nu een ontvochtiger om dit te helpen verminderen. Ze ziet er goed uit en ruikt goed, gewoon wachten tot ze klaar is. Bedankt voor het lezen, speciale dank aan Defharo die me geïnspireerd houdt en aan HappyWeeds die me een duwtje in de rug gaf om weer te gaan schrijven.

Jobbie Welkom Kinderen van de Cannabis… Niemand mag dat stelen, ik heb het net bedacht en wil er nu een verhaal over schrijven! Welkom Kinderen, hopelijk zijn we allemaal klaar voor een nieuwe aflevering van “Verhalen uit de Kast: De Paarse Limonade Cult”, de dingen van vorige week werden heet, ja, met 2-3°C. Barbara is nu op zoek naar bondgenoten om haar te helpen werken tegen een systeem dat probeert in te grijpen in een beweging die om de een of andere reden sentient is geworden, zal ze erin slagen Jobbie te bevrijden met haar nieuwe vrienden? Wat probeert de plant te bereiken? Waarom hebben ze tatoeages en wat zal de corporatieve overheid hiervan denken? Ontdek de antwoorden op al deze vragen dankzij onze sponsors Mars Hydro… grapje, het is onwaarschijnlijk dat je antwoorden op deze vragen zult vinden, maar we zijn Mars Hydro nog steeds zeer dankbaar, omdat hun producten het verschil maken tussen standaard en sterren-groei! Nu, zonder verdere omhaal van woorden, verder met de show! De plant heeft droge bladeren ontwikkeld, om de een of andere reden lijkt het het einde van zijn leven te bereiken, de plant lijkt me voor te bereiden op iets dat ik ook voel: deze beweging, die nu lijkt te vechten vanuit de ondergrond tegen de culturele greep die de heersende machten op de mensen van Mars hebben, de beweging is sterker dan ooit, ondanks dit voelt het nog steeds alsof de hoogtes die het heeft bereikt slechts één zijn van waaruit het zal vallen, en dat voelt snel aan. Voordat een van deze onheilspellende profetieën zich voordoen, is het tijd om de kracht die we hebben verzameld te gebruiken om iets te doen, bijna zoals het einde van het leven van sommige planten waar ze superhard werken om zaden te produceren zodat ze door nakomelingen kunnen voortleven. De plant had bloemen, grote die nu diep paars waren, de witte haren waren bruin geworden, al deze knoplocaties waren bedekt met een dikke bijna bewolkte hars die eruitzag als kleine paddenstoelen onder een microscoop. In mijn afwezigheid zou ze worden bewaakt door Yogi terwijl we bezig waren met zaken, het was tijd om een standpunt in te nemen, tijd om de bijenkorf een schop te geven. Defharo, Happy, ikzelf en enkele van de meer invloedrijke leden van de cult… ik kan niet geloven dat ik het nu zo noem, ik kan niet geloven dat ik met hen samenwerk. We ontmoetten elkaar in een kelder aan de andere kant van de stad, daar werd een plan opgesteld: velen zouden protesten beginnen op locaties dicht bij de gevangenis, in de hoop genoeg mensen weg te trekken van die omheining, we hoopten genoeg opschudding te creëren zodat mensen uit de gevangenis zouden worden gehaald om te helpen met de verstoring, we hadden genoeg van de bewakers om de keuze te kunnen beïnvloeden van wie er daadwerkelijk aanwezig moest zijn voor een van de waarschijnlijkheden: de overheid was lui, in plaats van een politiestaat te zijn, hielden ze liever mensen gevangen door groepsdruk en angst, in de hoop dat mensen nooit het status quo in twijfel zouden trekken, omdat dat mogelijk spot en uitsluiting zou uitlokken, de plant lijkt de geesten van mensen te hebben aangeraakt en velen vrij te hebben gezet, dus wat deden ze met hun vrijheid… zich aansluiten bij een cult. Het was tijd om een verstoring te veroorzaken, om mensen uit hun stupor van conformiteit te schudden en een onbekend persoon te redden die gevangen werd gehouden door een groep hebzuchtige en controlerende overheersers. De verstoringen gingen goed, in sommige gebieden pleegden we industriële sabotage: tegen elke vijand moet je hun zwakte vinden, verlies van productiviteit zou een apoplectische aanval veroorzaken voor elk bedrijf, we zorgden ervoor dat we alle grote conglomeraten aanvielen, op deze manier zou er geen oppositie zijn tegen de krachten die naar voren werden gebracht, toen hielden we protesten om de machine die tegen ons protesteerde te vertragen. Elke beschikbare politieagent werd opgeroepen om te helpen, inclusief de privé gevangeniskrachten, nu was onze kans. We gebruikten vermommingen om binnen te komen, ik was verkleed als wetenschapper. We liepen door de gangen van dit labyrint dat ze een "detentiecentrum" noemden, het was vreselijk om te zien wat ze deden, mensen die tegen hun wil en zonder aanklacht werden vastgehouden, allemaal gebrandmerkt als "verraders" of een soortgelijke stigma, met hun rechten ontnomen konden de corporaties hen gebruiken als proefkonijnen: mensen hadden stukken van hun lichamen missen, ze waren besmet met ziektes, mentaal verscheurd door psychologische marteling, het was afschuwelijk. We arriveerden al snel bij een glazen kooi met een man die op een bed zat, hij was knap, toen hij ons zag glimlachte hij gewoon met een stralende warmte. Hij wist waar we voor kwamen. We haalden hem eruit, Defharo zou hem naar een veilig huis brengen dat Happy had opgezet in New Los Angeles, daar kon hij samenwerken met mensen die we hadden gebruikt om de kweekkoepel waarin zijn plant zich bevond te infiltreren, vanuit deze toegang zou hij kunnen samenwerken met het verzet en de plant bevrijden voor een Marsiaanse toekomst. Toen we terugkeerden had ik dit vreemde gevoel, alsof er iets niet klopte, ik belde Yogi. Hij vertelde me dat alles goed was, de plant vervaagde nog steeds maar de grote paarse toppen gedijden na de extra voeding van de CO2-suppletie van vorige week, oftewel de brouw tanks. Hij zei ook dat de temperatuur en luchtvochtigheid stabiel waren, dat vanwege de bloemen die bijna volledig ontwikkeld waren, ze gewoon water bleven geven… het was me opgevallen hoe lang we weg waren geweest met het plannen van deze hele overval. Toen werd de lijn vol statisch, er was een heldere flits en de lijn viel dood, ik probeerde opnieuw te bellen maar het ging meteen naar de voicemail, ik probeerde het opnieuw en toen ging de oproep niet uit. Mijn automatische transportpod schudde, de lichten flikkerden, op het display voor me verscheen een gezicht, een groot rond gezicht met een labjas over zijn schouders, hij lachte een diepe resonante lach, op zijn gezicht was een maniakaal glimlach, een neerbuigende stem kwam tevoorschijn te midden van de lach "Ik weet dat jij het was… geniet van de vruchten van je arbeid, ik weet dat ik dat zal doen. Tot ziens". De transporter schudde steeds meer terwijl ik door het raam zag dat we sneller gingen met het landschap dat steeds sneller voorbijging, voor ons was er een brandstoftanker en mijn bedoelde dood. Dank u, onze beste vrienden, voor het opnieuw afstemmen en een speciale dank aan Mars Hydro: zonder hen zou mijn kast zo kaal zijn als Mars. We hopen dat je volgende week weer bij ons komt voor een update en conclusie van de gebeurtenissen die zich in de aflevering van vandaag afspelen: is dit het einde voor Barbara? Is Jobbie veilig? Wie was de man op het scherm? Wat gebeurde er aan de andere kant van de oproep? Ontdek het volgende week in "Verhalen uit de Kast: De Paarse Limonade Cult", goedenacht! Opmerkingen: - ze is een beetje bruin geworden, er werd meer water gegeven omdat ze binnenkort geoogst zal worden, de temperatuur was zoals gebruikelijk tussen 20-26°C met zeer weinig verandering, de luchtvochtigheid tussen 45-65%, ik ben altijd op zoek naar manieren om deze te stabiliseren maar de variaties zijn wat micro-stressoren veroorzaken en helpen een plant sterk te zijn. In de vorige week had ik meer suiker toegevoegd aan de CO2-productie, de toppen zien er goed uit, dus ze moeten iets goed doen. Het licht stond op 100% en alles lijkt gewoon prima, ik kijk uit naar de oogst omdat de toppen een mooie donkere paarse kleur hebben en de geur een doordringende specerij met een bessenovertoon is.

Jobbie KOMT BINNENKORT! Ontdek de epische conclusie van dit verhaal over vijf minuten wanneer we de rookreview uploaden. Voor een echte rookreview, kijk naar de zaadreview... of sla het einde van het verhaal over en lees de aantekeningen. Tot snel, ganja growmies.