PSILOCYBE CUBENSIS ALBINO A+

BarakButNotObama Zo zagen de foci eruit op de 6e dag, daarna schudde ik de banken en het vervuilen versnelde.

BarakButNotObama Op de 11e dag waren de blikken bijna volledig overgroeid, en ik begon de monotube voor te bereiden. Ik deed alles volgens de instructies.

BarakButNotObama Na het caseing werd de monotube in plasticfolie gewikkeld en in een deken geplaatst om warm te blijven.

BarakButNotObama Ongeveer een week na het casing was de monotube volledig overgroeid, er waren gaten in gemaakt (2 werden afgesloten omdat ze overbodig waren en de lucht in de monotube erg droog was).

BarakButNotObama Een week later waren er veel pins in de monotube, en begonnen de primordia zich te vormen.

BarakButNotObama Vierde dag. Ze zijn geweldig! Verschillende paddenstoelen zijn duidelijk groter dan de rest. Vijfde dag. Ze groeien groot en zien er fantastisch uit. Een collega en ik probeerden te raden of de paddenstoelen aan het einde van de kweek albino's zouden blijven. Nu kun je de puurheid van de genetica observeren, want dit is een schone lijn - de hoedjes zijn romig en wit.

BarakButNotObama Trip rapport. Het was om half één 's nachts, toen eindelijk mijn magische thee was gezet en succesvol gedronken. Deze soort is verrassend aangenaam, omdat de nare smaak niet voelbaar is en de smaak van de afgekoelde bouillon bijna niet te proeven is. Toch doet dit niets af aan de vreselijke smaak van deze paddenstoelen). En zo, ik begin al iets te voelen. Een wilde stimulatie ontwaakt in mij, alle ledematen beginnen vijf minuten na inname te trillen. Ik ga naar bed om problemen te vermijden. Letterlijk meteen begon mijn lichaam te trillen van de convulsies. De trilling van het beeld is gewoon onrealistisch. Bijna niets is zichtbaar door de opkomende tranen. Ik weet niet eens hoe ik het moet beschrijven, maar ik wilde overgeven, niet zoals gewoonlijk, maar alsof ik het gewoon moest doen. Ik realiseerde me dat dit al te veel was, probeerde te ontspannen, maar de convulsies werden sterker en ik verloor volledig de controle over mijn lichaam. De tijd leek voor mij gewoon niet meer te bestaan. Op dat moment schreef iemand, R., me. Hij is een zeer ervaren psychonaut die me erg leuke dingen schreef en ik maakte contact met hem*. Ik begon te huilen in convulsies van het gevoel van liefde. Het is met woorden niet te beschrijven wat er met mij gebeurde. Ik realiseerde me dat we op deze planeet zijn gekomen om te lief te hebben, en het maakt niet uit of deze liefde onbeantwoord is of niet - doe het gewoon, dit is onze superkracht. Toen verloor ik totaal de controle, mijn ogen rolden en toen begon een echte afbraak van mijn geest*!) Ik zag een soort massa. Deze massa veranderde in entiteiten die, terwijl ze dansten, van me hielden en hun handen toonden. Ik zag enkele vrouwelijke beelden. Er renden en lachten wat kinderen in de buurt. Dit alles hield van me en ik hield van het met heel mijn hart. En verder realiseerde ik me - ik zie de toekomst. Deze beelden waren de zielen van mijn universele familie. En de vrouw bleek een prachtige zwarte vrouw te zijn en onze kinderen renden eromheen. Het was meer dan het idealiseren van gedachten - het was mijn bestemming. Toen ik meer of minder in staat was om op te staan, begon ik door mijn kamer te lopen en gewoon van geluk te huilen. Maar om de een of andere reden wilde ik meer zien. Wat kan sterker zijn dan jouw toekomst, vraag je je af?! Maar luister: ik kwam in deze staat met een vraag over mijn bestaan. Ik wilde weten wie ik was in mijn vorige leven, hoe het spel dat ons leven heet werkt, hoe God eruitziet. En toen realiseerde ik me dat mijn ziel van mijn lichaam was gescheiden. Sterker nog, wanneer dit gebeurt, begin je het te voelen. Op dat moment zeiden de paddenstoelen tegen me: "Je hebt zeker een volslagen domheid begaan, maar laat ons nu doen wat we verplicht zijn te doen." Ik gaf me volledig over aan het universum en vloog hoger. De opening: Wat er daarna gebeurde is moeilijk in woorden te beschrijven - het was een visie van materie, die niet voor mensen bedoeld is om te zien. Ik wilde cool zijn en alles in de wereld weten, maar toen realiseerde ik me dat dit niet mogelijk is. Om meer te weten dan een mens kan weten, moet je sterven. Deze staat grensde aan de dood en ik realiseerde me dat ik te ver was gegaan. Ik zag dit iets, en het breekt echt de geest. Het is onmogelijk om God voor te stellen, en als je dat kunt, zal het je verscheuren - alsof je in het epicentrum van een nucleaire explosie staat. Wat zag ik - ik zag mijn dood. (In eerdere experimenten met de z-strain ervoer ik de dood en dat was bloemen vergeleken met dit). Ik herinnerde me het verhaal van Icarus, die, met vleugels aan zijn rug, zo hoog steeg dat de was smolt en hij viel... Ik realiseerde me dat ik in vorige levens op precies die manier stierf - ik kon gewoon niet stoppen... Climax: in mijn gedachten was er geen schade aan mijn mentale gezondheid, maar toen de ziel van het lichaam was gescheiden, was mijn taak om vol te houden zonder in het echte leven te sterven. Ik was alleen, zonder een sitter. Ik probeerde meditatie te beoefenen, maar dat hielp helemaal niet om de stroom van gedachten te vertragen. Ik ging naar het raam om naar de bomen te kijken, en ik woon hoog: de bomen riepen me! Toen was ik behoorlijk in de war, want als je een ziel zonder lichaam bent, ben je niet bang om te sterven. Dus probeerde ik mezelf te bedwingen om niet uit het raam van die goddelijke materie te springen. Ik zat op het bed en dacht miljoenen keren alleen daarover, ik dacht aan mijn moeder in deze pijn. Toen huilde ik al niet meer van geluk, maar van lijden. Wanneer je mens bent, kan het leven extase zijn en liefde geven, maar als je de menselijke essentie van een hoog niveau bekijkt, zie je lijden en pijn. Dit is waar, maar om dit te begrijpen, moet je zo'n ervaring ondergaan. Zoveel weten is een verantwoordelijkheid - het is de kunst om levend te zijn wanneer het niet voor jou bedoeld is. Op dat moment realiseerde ik me wat het betekent om moedig te zijn. Ontknoping: na een tijdje realiseerde ik me dat mijn gedachten cyclisch ontwikkelen. Alsof het zich herhaalt, zodat ik er iets uit kan halen. Inderdaad, iets verhinderde me om uit het raam te springen en naast het goddelijke te zijn. Mijn persoonlijkheid viel uit elkaar als een solitaire, en toonde me mijn sterke en zwakke punten. Ik realiseerde me wie ik echt ben. Ik ben een mens, en ik moet waarderen wat mij gegeven is. Waarom waarderen mensen dingen niet in het moment, maar willen ze steeds meer, waarom? Omdat we mensen zijn en dit ons EGO is. Over het algemeen, na het doorlopen van de cirkel van Samsara, zijn er met een kleine hoeveelheid 4 uur verstreken en mijn bewustzijn keerde geleidelijk terug naar mijn hoofd. Ik werd weer een man, ik werd opnieuw geboren. Mijn ziel keerde terug naar mijn lichaam. Dit gevoel van kalmte is niet te beschrijven. Gelukkig had ik een geweldige setting, en mijn loft-stijl kamer was versierd met een standbeeld van Ganesh, de Indiase God, en een aromakaars. Ik voelde harmonie in alles. Ik realiseerde me dat het leven geen lijden is, maar een kans. Zolang je een man bent, ben je een god. Je vormt je toekomst uit de massa, je creëert beelden in je hoofd. Je kunt zeggen dat ik dit allemaal heb verzonnen, en dat zal zeker waar zijn. Dit alles is een illusie, net als wijzelf. Maar soms moet je jezelf vangen dat een illusie betekenis en belang heeft, en je het recht hebt om deze illusie je leven te maken. Over het algemeen, na zes en een half uur, viel ik in bed en viel in een prachtige droom, houdend van iedereen en alles in de wereld. Gedurende de hele trip huilde ik en probeerde te begrijpen hoe het universum werkt. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat je moet liefhebben. De zin van het leven ligt in de liefde. Skeptici en nihilisten zouden me waarschijnlijk voor mijn verhaal hebben vermoord, maar ik breng dit idee aan jou. Liefde zal met je meegaan, dus doe een gunst aan je echte zelf, en voor jou zal de dood geen eindeloos lijden zijn, maar het begin van je prachtige eindeloze reis! P.S. er werd geen woord gezegd over de visuals in dit rapport, omdat het punt van mijn aandacht zo diep in de gevoelens was dat de effecten gewoon in mijn geest smolten. Nu wil ik toevoegen dat deze soort enkele van de meest intense hallucinaties heeft die ik ooit heb gezien. Ik zag werkelijk magische wezens, er was zelfs een moment waarop ik geesten in mijn muur zag die probeerden me iets te vertellen. Het leek meer op ayahuasca. De hele wereld :peace_symbol::heartpulse: :heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign::heavy_minus_sign: