Forgotten strains

@sir_isO, bedankt dat je het probleem zo goed hebt bekeken, pyrethrine was een interessante gedachtegang van mijn kant nadat ik 1000-en van die kleine ettertjes zag genieten in de net bewaterde plant. Ik heb ze aangepakt met wat ik bij de hand had. Ik weet dat het giftig is voor vissen, mild giftig voor mensen en honden, en meestal resulteert het in branderigheid en jeukende huid na langdurige blootstelling aan gevoelige weefsels zoals het gezicht en de bovenkant van de handen. Maar ik wist dat het bij contact doodde, het was een olie vergelijkbaar met neem, dus gelukkig heb ik ze niet te hard aangepakt. Maar ik heb het wel behoorlijk zwaar met neem behandeld en bijna een week later lijkt het alsof ik ze heb genukt. Maar ik maakte me zorgen over wat het met mijn grond deed, ik heb mijn EC gecontroleerd en die was 1800, dus het lijkt zichzelf opgelost te hebben. Ik moet het gewoon een tijdje laten drogen, ervoor zorgen dat ze dood blijven en dan flushen (ik gebruik droge organische amendementen en ze hebben net een amendement gekregen na 4 weken bloei). Dat zal genoeg voedingsstoffen vrijgeven om het af te maken.

@Strainrescue, Ja, bij mijn eerste kweek had ik veel last van gnats (buiten, heel nat), alles wat ik had was plakband en DE, en dat hielp om dat probleem te verminderen tot het punt dat ze vrijwel gewoon verdwenen. Hoewel ze een tijdje aanhielden, kwam dat vooral omdat de grond te vochtig/nat was, constant. De gnats zelf veroorzaakten niet echt veel problemen, maar ik raakte in paniek omdat ik onervaren en onzeker was, maar het was natuurlijk heel vervelend om ze in de bloemen te vinden en ze kunnen meeldauw/schimmel bevorderen. Sindsdien heb ik alleen af en toe een gnat (niet zoals infestaties), maar ik heb allerlei vreemde experimentele dingen gebruikt (niet zoals pesticiden en zo, gewoon bloemen, bladthee, fermenten, enz.) en over het algemeen was de grond niet zo nat. Als ik nu gnats zie, weet ik dat het ofwel te veel heeft geregend of dat ik te veel water heb gegeven. Zo simpel is het. Buiten zijn rupsen in de zomer en bladluizen in de winter de twee constante plagen die ik krijg. De bladluizen ben ik bijna zeker van omdat het koel en donker is, stikstofoverschotten (ten opzichte van fosfor, kalium, enz., omdat de opname van voedingsstoffen een probleem is in de winter). Het lijkt alsof de omgeving zichzelf reguleert, want als de plant te veel stikstof heeft, verschijnen de bladluizen als bij toverslag. En ik kan niets doen aan de rupsen, want als je planten van meer dan 3 meter kweekt, heb je een hoop motten, ga je rupsen krijgen en die zullen wat schade aanrichten, maar ik heb geleerd er mee om te gaan. Want ik bedoel, met planten van die grootte, maakt een beetje schade hier en daar me niet uit. En ik heb keer op keer gezien dat het gebruik van interventiedingen zoals BT (massaal overgebruikt, mensen hebben GEEN IDEE van de schade die het veroorzaakt) om "dingen te doden" een vreselijk idee is met slechtere resultaten. En die resultaten zijn vaak niet voor de hand liggend. Voor binnenkweek is veel van die shit geen probleem, maar buiten moet je de omgeving respecteren. Want het bijt terug.