Het heeft niets te maken met het feit dat het esthetisch paars is; het is de voorbestemde verhouding van de terpenen linalool en myrceen die GranDaddyPurp zo speciaal maakt: de zware body high om pijn te verlichten terwijl je een scherpe geest behoudt. Je kunt simpelweg geen betere combinatie krijgen voor medische patiënten.
Geografische locatie dicteert sterk de genetische expressie. Lokale weerspatronen, unieke omgevingsomstandigheden, macroklimaten en UV-niveaus interageren direct met de bodem samenstelling en de voedings eigenschappen om genexpressie te stimuleren. Omgevingsfactoren fungeren als structurele "schakelaars" die specifieke genen aan of uit zetten zonder de onderliggende DNA-sequentie te veranderen.
Om deze reden, tenzij een cultivar onder exact dezelfde omstandigheden overal wordt gekweekt, is er geen manier waarop de genetische expressie identiek zal blijven. Elke generatie die in een andere meteorologische en geografische locatie wordt gekweekt, zal uiteindelijk zijn fenotype veranderen.
De unieke minerale samenstelling, microbieel leven en schimmelnetwerken van een specifieke geografische locatie fungeren als een op maat gemaakt recept voor de plant. Deze epigenetische veranderingen in genexpressie kunnen soms worden doorgegeven aan de volgende generatie, wat betekent dat de plant zich actief aanpast aan zijn nieuwe thuis in real-time. Elke daaropvolgende generatie ondergaat snelle lokale aanpassing, waarbij van nature eigenschappen worden bevoordeeld die helpen om te overleven in die specifieke omgeving en zich binnen slechts een paar generaties van zijn oorspronkelijke voorouderlijke staat afschuift.
Het idee dat een "magische zaad" lang verloren genetica kan terugbrengen en zich precies kan gedragen zoals het in het verleden deed, is belachelijk. De precieze atmosferische omstandigheden, bodembiologie, klimaat en omgevingsmetingen van duizenden jaren geleden bestaan simpelweg niet meer. Een oud zaad dat vandaag wordt gekweekt, zal onvermijdelijk anders tot uitdrukking komen.
Deze interactie kaart perfect zelfs op micro-niveau. Bijvoorbeeld, het specifieke patroon van groene bladtoppen met paarse stelen en onderkanten op een 2 weken oude plant is genetische programmering die perfect in kaart wordt gebracht met de omgevingsfysica. Genetica dicteert het potentieel, maar de omgeving triggert de daadwerkelijke productie van die pigmenten.
Kan GDP niet kweken met dezelfde verhouding van myrceen en linalool in Pakistan.
Dit roept de obsessie van 7clubs met paarse bloemen op. Terwijl het mooi is, mist het najagen van "paars" als een geïsoleerde esthetiek volledig het fundamentele punt van secundaire metabolisme. Chlorofyl is gebouwd voor elektronenopvang als zijn primaire doel. Anthocyaan wordt geproduceerd ter bescherming en is volledig incapabel van fotosynthese.
Interessant is dat linalool (een terpene) en anthocyaan (een pigment) veel van dezelfde belangrijkste transcriptiepaden delen. Het gaat nooit alleen om kleur; het gaat om de combinatie van Linalool en Myrceen die een eclectische combinatie creëert met een sterk entourage-effect, gewaardeerd om zijn vermogen om pijn te verlichten terwijl het de geest scherp houdt.
Weten is beter dan abstracte kennis of bijgeloof.
Iets kweken in de kelder van 7 Clubs met gemeentelijk water en synthetische stikstof afgeleid van het Haber-Bosch proces—zonder absoluut geen idee hoe je stikstof correct moet sinken—krabt nauwelijks aan de oppervlakte van plantenoptimalisatie. Die gast kweekt niets met unieke expressie; hij kweekt bloemen die iedereen al 1.000 keer heeft gerookt. Als je elite bloemen wilt, moet de plant ten strijde trekken.