Het mengen van topdressing met bottom-feeding creëert een groot probleem met de elektrische geleidbaarheid (EC) en zoutopbouw.
Bottom-wicking trekt water en mineralen omhoog. Terwijl water aan het oppervlak verdampt, laat het een korst van geconcentreerde zouten achter.
Zonder regelmatige afvoer accumuleren ongebruikte voedingsstoffen in "dode zones" aan de bovenkant. Op het moment dat je van bovenaf water geeft, spoel je die enorme golf van zout rechtstreeks naar beneden in de wortels, waardoor de EC-balans in de hele pot wordt verstoord.
Houd je strikt aan één aflevermethode, of plan een gemengde aanpak vanaf dag één. Als je topdressing moet toepassen terwijl je bottom-feeding doet, moet je periodiek spoelen met top-watering om de zoutkorst te beheersen. Het wordt echter ten zeerste aanbevolen om deze mix helemaal te vermijden.
Wanneer de EC verstoord is, valt het osmotische potentieel in de wortelzone uiteen, waardoor de beweging van water stopt.
Zonder een goede bulkwaterstroom verliest de plant zijn fotobescherming en het vermogen om voedingsstoffen op te nemen.
De plant schakelt over van aerobe ademhaling naar anaerobe ademhaling. De energieproductie daalt van 38 ATP naar slechts 2 ATP. Groei komt volledig tot stilstand.
Wanneer het water stopt met bewegen, raakt de pH uit balans. De plant vertrouwt op verdamping in plaats van gezonde transpiratie. Het begint mobiele voedingsstoffen uit oude groei te trekken om zichzelf te voeden, wat een verwarrende mix van willekeurige tekorten creëert die eruitzien als klassieke "Cal-Mag" problemen of lockouts.
De problemen hier gaan verder dan simpele puntverbranding; de plant ervaart ernstige hormonale en meristematische verstoring veroorzaakt door gelokaliseerde zakken van zout.
Deze stress verstoort actief de fyllotaxis van de plant (de natuurlijke blad- en takarrangement).
Kleine, willekeurige oranje necrotische scheurtjes onder de bladhuid wijzen rechtstreeks op hoge zoutconcentraties die de interne waterhuishouding van de plant verstoren.
Organische levende grond vereist aanzienlijk meer zuurstof in de rhizosfeer dan synthetische opstellingen. Als de grond te nat, te warm (boven 22°C / 72°F) of "te levend" is, creëert de snelle microbiële activiteit overtollige warmte en put het zuurstof uit. Dit veroorzaakt een scherpe daling naar zure pH-zones, zichtbaar als oranje verbrande punten en vergeling.
Het is gemakkelijk te zien hoeveel passie en hard werk je in deze plant hebt gestoken. Het navigeren door deze wortelzoneproblemen is moeilijk, maar het op orde krijgen van die water- en zoutbalans zal haar weer op de juiste weg helpen voor een geweldige oogst.
Veel succes.