The second grow, winter is coming

gamberro Veg week 1 begon een beetje moeilijk, aangezien de groei vrij traag was terwijl ik worstelde met de Spider Farmer GGS kit om alle sensoren goed te kalibreren; de metingen voor temperatuur, RH en EC sprongen alle kanten op, dus ik gaf de voorkeur aan lichte bewateringen en wilde niet het risico lopen om te veel te doen. Zodra ik het eindelijk goed had ingesteld, bleven de temperaturen meestal rond de 20–24°C, RH bewoog zich in een redelijk bereik voor vroege veg en VPD vestigde zich dicht bij waar ik het wilde, met een zachte PPFD voor een kleine plant. Ik gaf haar ongeveer 100 ml water met een pH van ~6.1 en een zeer lage EC (0.11 mS/cm) en slechts een beetje Root-Juice (0.1 ml/100 ml) om de wortels aan te moedigen in plaats van het loof te pushen. Ze bleef klein en een beetje uitgerekt aan het begin van de week, maar tegen het einde zag de stam er iets sterker uit en begonnen nieuwe bladparen zich te stapelen met een gezonde groene kleur. Geen gekke explosieve week, meer een “alles onder controle krijgen” week, maar ze sluit deze eerste vegetatieve week gelukkig, stabiel en klaar om de snelheid op te voeren.

gamberro Deze week voelde eindelijk als een echte groeifase. Na de calibratiedrama van vorige week, gedraagt alles zich veel consistenter en ze reageert duidelijk: de plant ziet er gezonder, dikker en merkbaar meer "gestapeld" uit, dag na dag, met strakke internodi en frisse limoen-groene nieuwe groei die van de top komt. Vroeg in de week was ze nog klein en rechtop, maar naarmate de dagen vorderden, begon ze echte fanbladeren te ontwikkelen en breder te worden. Ik begon ook met een zeer zachte LST (ik houd het zacht omdat ze een auto is): eerst met kleine trainingspinnen/clips om de plant te openen en laterale groei aan te moedigen, en tegen het einde van de week voegde ik een lichte tie-down toe om de bladerdak te beginnen vormen. Ze blijft laag, compact en ziet er al bossiger uit in vergelijking met het begin van de week. Wat betreft de omgeving zijn de temperaturen redelijk constant rond de lage 20 graden °C, terwijl de luchtvochtigheid een beetje schommelde (je kunt het zien in de VPD-schommelingen), maar over het algemeen gaat het goed en de bladeren zien er schoon uit—geen verbranding, geen klauwen, geen duidelijke tekorten. Het licht werd geleidelijk door de week verhoogd (zachte toename, geen schok), en ze nam het als een kampioen. Het water geven bleef aan de conservatieve kant: halverwege de week gaf ik 200 ml @ pH 6.0, zeer lage EC (0.11 mS/cm) + Root-Juice, en later in de week deed ik een iets rijkere mix (250 ml @ pH 6.57, EC 0.62 mS/cm met Acti-Vera, Bio-Grow, CalMag en Root-Juice) om wat meer te voeden zonder te veel druk te zetten. Over het algemeen: veel betere snelheid, meer structuur, en ze begint eindelijk eruit te zien alsof ze klaar is om te versnellen—de winter komt eraan, maar ze is niet onder de indruk.

gamberro Deze week begon ze eindelijk echt op te knappen en niet alleen maar "te overleven". Ze blijft kort en compact met strakke internodes, en de LST doet al zijn werk: de hoofdtop wordt naar beneden gehouden, de plant opent zich, en je kunt zien dat de zijtakken beginnen te duwen en te vechten voor het bladerdak. Op de foto's ziet ze er over het algemeen gezond uit, mooi stevig groen op de grote bladeren en lichter groen in de nieuwe groei, geen vreemde vlekken, geen klauwen, en ze lijkt helemaal niet gestrest door de training. De omgeving is redelijk goed geweest voor de winter: temperaturen meestal in de lage 20 graden met de lampen aan, maar de nachtelijke dalingen zijn echt (hoogste tieners af en toe), luchtvochtigheid rond de 55–65% met enkele dalingen, dus VPD varieert een beetje maar niets extreem, en PPFD zit ongeveer rond de 450–520 (de grafieken laten het vrij duidelijk zien). De voeding bleef licht. Eerder in de week gaf ik haar 250 ml met pH 6.30, EC 0.65 met Acti-Vera, Bio-Grow en CalMag. Toen moest ik op zondag reizen, dus gaf ik haar een grotere slok dan normaal, 500 ml met pH 6.32, EC 0.40 met Acti-Vera, Root-Juice, een beetje CalMag en Bio-Grow, in de hoop dat de pot vochtig genoeg zou blijven om de hele reis door te komen en niet terug te komen bij een volledig droog medium. Over het algemeen ben ik echt blij met hoe ze zich ontwikkelt, ze wordt bossiger, het bladerdak opent mooi, en het voelt eindelijk alsof de groei aan snelheid wint.

gamberro Deze week was in feite een remote grow week. Ik was aan het reizen, dus tot donderdagochtend kon ik haar alleen via de webcam in de tent bekijken, wat de reden is dat sommige foto's veel geler lijken dan hoe ze er in het echt uitziet. De week verliep soepeler dan ik had verwacht, gezien ik niet thuis was: ze hield die korte en compacte structuur, werd breder en bossiger, en je ziet overal steeds meer toppen opkomen, dus het voelt echt alsof ze de basis aan het leggen is voor wat komen gaat. De grote fan bladeren zien er nog steeds sterk en donker uit, en de nieuwe groei is dat heldere limoen groen dat meestal verschijnt wanneer ze actief aan het groeien is, dus over het algemeen ziet ze er gezond uit en niet gestrest door de training. En ja, ze is al begonnen met voorbloei, je kunt de eerste tekenen in de toppen zien, dus de zaken bewegen zich zeker naar de volgende fase. Wat betreft de temperatuur heb ik het eigenlijk een beetje opzettelijk verlaagd. Ik houd het rond de 23°C overdag en ongeveer 18°C 's nachts. Aangezien ze een Northern Lights is, zou ze de kou vrij goed moeten aankunnen, en eerlijk gezegd was ik niet van plan om geld te verbranden aan de verwarming alleen maar om hogere temperaturen na te jagen. Tot nu toe lijkt het niet alsof deze temperaturen haar storen, ze blijft groeien en blijft mooi en compact. De omgevingsgrafieken verklaren de vreemde delen van de week. De luchtvochtigheid had die grote daling rond de 24e, en het was niets mysterieus, de luchtbevochtiger die ik voor de reis had achtergelaten, was gewoon zonder water geraakt en de RH crashte een tijdje. Daarna stabiliseerde het weer rond de midden tot hoge 50s gedurende het grootste deel van de week, dus VPD bleef in een fatsoenlijke zone, bewoog een beetje maar niets geks. Het licht was vrij constant en ik heb het ook verhoogd vergeleken met vorige week, begon rond de 500 PPFD en zat tegen het einde van de week dichter bij 600 tot 650 tijdens de verlichting, en ze leek er helemaal geen probleem mee te hebben. CO2 is zoals gewoonlijk praktisch ambiant, met hier en daar willekeurige pieken. De voeding bleef zacht, maar ik ben begonnen met het introduceren van bloeistoffen vanwege de voorbloei. Op donderdag 25e gaf ik haar 500 ml met een beetje CalMag, pH 6.60 en EC 0.17, gewoon simpel houden terwijl ik weg was. Toen op zondag 28e deed ik 700 ml, pH 6.29 en EC 0.52, met Acti Vera, Alg A Mic, Bio Grow, Bio Bloom, Top Max en een beetje CalMag. Nog steeds niet te hard duwen, maar langzaam de zaken opvoeren en die overgang naar bloei voedingsstoffen beginnen nu ze laat zien dat het tijd is. Wat betreft de training was vrijdag een echte “opruim” dag. Ik deed eerst een kleine defoliatie, net genoeg om haar open te maken en het gemakkelijker te maken om te zien wat ik deed, en toen probeerde ik wat nieuwe binderclips om schonere ankerpunten te krijgen en de takken beter te markeren voor een toekomstige scrog. Ze lijkt echt goed te reageren: de meeste takken zitten al meer of minder op dezelfde hoogte, behalve de hoofd tak, die ik nog steeds naar beneden breng met LST zodat het hele bladerdak gelijkmatig wordt. Zodra de toppen iets meer uitrekken en ik genoeg lengte heb om mee te werken, ga ik ze in de scrog stoppen en alles goed begeleiden. Over het algemeen eindigde ze de week breder, bossiger en meer “gepland” uitziend, en het voelt echt alsof de groei eindelijk vaart begint te krijgen, de winter komt eraan maar ze is niet onder de indruk.

gamberro De bloei is officieel begonnen. De toppen ontwikkelen zich mooi en de stretch lijkt gestopt te zijn, ze richt zich nu volledig op het stapelen. Ik heb de luchtvochtigheid deze week verlaagd naar ongeveer 48–50%, met goede luchtcirculatie rondom het bladerdak. De temperaturen waren constant tussen de 21 en 24°C, en over het algemeen voelt de omgeving goed afgesteld aan. VPD was eindelijk binnen bereik en bleef consistent. Ik heb deze week geen basisvoeding gegeven. Ik heb haar alleen Alg-A-Mic (1 ml/L) en CalMag (0,3 ml/L) gegeven met gefilterd water, pH 6,5. De reden? Na elke bewatering controleerde ik de afvloeiing EC en die kwam op de eerste dag uit op 1,07 mS/cm en op de tweede dag op 0,85 mS/cm, er zijn nog genoeg voedingsstoffen beschikbaar in de grond. De invoeroplossing was slechts 0,18 mS/cm, dus ze haalt zeker nog voeding uit wat er in het medium zit. Geen tekenen van lockout of onbalans. Nu het slechte deel: ik vond een paar nanners op twee toppen. Ik heb ze meteen verwijderd toen ik ze zag en de hele plant grondig gecontroleerd. Voorlopig niets anders, maar ik inspecteer twee keer per dag voor de zekerheid. Ik ga haar niet afknippen, ze is de enige in de tent, dus ik blijf gewoon goed opletten en hoop dat ze niet meer produceert. Ik heb ook een kleine defoliatie gedaan: gewoon vijf fan leaves die de bloeiplaatsen bedekten. Ze toonde daarna geen stress. Visueel ziet ze er solide uit. De SCROG is bijna vol, de lagere plekken krijgen genoeg licht, en er verschijnt al een beetje vorst. Ze zag er begin van de week een beetje dorstig uit, maar na het aanpassen van het bewateringsschema herstelde ze zich snel. De bladeren bidden weer en over het algemeen lijkt ze gelukkig. Geen tekenen van tekorten, verbranding of vreemd gedrag. De geur is nog steeds vaag tenzij je haar aanraakt, maar het begint binnen te komen. Hopelijk heeft de stress niet te veel invloed op de rest van de bloei.

gamberro Deze week begonnen de toppen echt wat gewicht te krijgen en je kunt duidelijk het verschil zien vergeleken met vorige week. Het bladerdak vult mooi aan en eerlijk gezegd ziet ze er gezond en sterk uit ondanks de hermie-situatie. Ik heb mijn ogen open gehouden voor meer nanners en helaas heb ik er deze week een paar meer gevonden, die ik meteen heb verwijderd zodra ik ze zag. Ik blijf twee keer per dag controleren en alert blijven. Wat betreft de omgeving is het een beetje een rollercoaster geweest, vooral door de koude nachten die hard toeslaan en wat schommelingen in de luchtvochtigheid. De temperaturen schommelden rond de 21–24°C tijdens de verlichting, maar zakten 's nachts naar de hoge tieners, soms zelfs tot 17°C. Niet ideaal, maar de Northern Lights-genetica lijkt het zonder veel klachten aan te kunnen. De luchtvochtigheid varieerde tussen de lage 40% en de midden 60%, met één piek tot 66% die ik op de grafieken zag — waarschijnlijk door het water geven en het bijvullen van de luchtbevochtiger. VPD zat de meeste week in het bereik van 1.0–2.0 kPa, wat acceptabel is voor de midden-late bloei, hoewel niet perfect. PPFD bleef vrij constant rond de 640 tijdens de verlichting, en CO2 is zoals gewoonlijk op het normale niveau, met de typische pieken hier en daar. De voeding deze week was interessant. Vroeg in de week (dinsdag 6e) gaf ik haar een goede bloeivoeding: 1L met Bio-Bloom (2 ml/L), Bio-Grow (2 ml/L), Top-Max (1 ml/L), CalMag (0.3 ml/1L), en een klein beetje SUPERthrive (0.01 ml/L), pH 6.20 en EC 0.81 mS/cm. De afvoer kwam uit op pH 6.0 en EC 1.27 mS/cm, wat me vertelde dat het medium nog genoeg voedingsstoffen beschikbaar had, dus besloot ik het bij de volgende watergift wat rustiger aan te doen. Op vrijdag 9e gaf ik haar 1.5L met alleen Alg-A-Mic (1.5 ml totaal, dus 1 ml/L) en CalMag (0.45 ml totaal, dus 0.3 ml/L), met de input op pH 6.24 en EC 0.17 mS/cm. De afvoer kwam terug op pH 6.52 en EC 0.91 mS/cm, dus ze krijgt nog steeds goed voeding uit wat er in de grond zit zonder dat ik iets hard duw. Ik heb ook besloten om het SCROG-net deze week te verwijderen. De lagere toppen bereikten het net niet echt en de plant lijkt gestopt te zijn met verticale groei, dus ik dacht dat het geen zin had om het erop te laten. Nu groeit ze vrij en de structuur ziet er nog steeds solide en compact uit. Visueel ziet ze er goed uit. De vorst begint nu echt binnen te komen, je kunt het zien op de suikerbladeren en de toppen van de toppen. Alle hoofdtoppen zitten op ongeveer dezelfde hoogte, en er zijn geen duidelijke tekenen van tekorten, lockout of verbranding ergens op de plant. De bladeren bidden mooi, de toppen stapelen zich op, en de structuur ziet er strak en compact uit — precies wat je wilt van een Northern Lights. De geur is aanwezig maar nog vrij subtiel. Je kunt het opvangen als je dichtbij komt of de toppen aanraakt, maar het vult de kamer nog niet zoals ik verwacht dat het in de komende weken zal doen. Al met al ben ik voorzichtig optimistisch. Het hermie-probleem is nog steeds een zorg en ik blijf er bovenop door constant te controleren, maar zolang ik de nanners vroeg blijf opmerken denk ik dat we nog steeds een behoorlijke oogst kunnen krijgen. Ze wordt mooi dik, blijft gezond, en gaat om met de minder-ideale temperaturen zonder drama. De winter is zeker hier, maar ze is niet onder de indruk — ze blijft gewoon doorgroeien.

gamberro Het lijkt erover het algemeen goed voor te gaan, de toppen worden mooi dik en je kunt duidelijk zien dat de stampers geleidelijk bruin worden met steeds meer trichomen die verschijnen. De geur is interessant: niet veel geur rond de tent zelf, maar als ik hem open, krijg je zeker die klassieke Northern Lights geur, heel dennenachtig en aards. Het is nog niet overweldigend, maar het is er. Nu het slechte nieuws: zoals je op de foto's kunt zien, heeft ze zichzelf bestoven. Ik zie de eerste zaden vormen in enkele kelken. Ik hoop dat het er maar een paar zijn en dat het de oogst niet te veel zal beïnvloeden, maar in het ergste geval gebruik ik de hele oogst voor hash. Het hermie-probleem van de vorige weken heeft me eindelijk ingehaald. De omgeving is deze week vrij stabiel geweest. De temperaturen liggen rond de 21-24°C tijdens de verlichting, en dalen 's nachts naar de hoge tieners (soms tot 17°C). Niet ideaal, maar de NL-genetica kan het goed aan. De luchtvochtigheid schommelt tussen de lage 40% en de midden 60%, met één piek naar 66%, waarschijnlijk door het water geven en het bijvullen van de luchtbevochtiger. VPD is de meeste van de week in het bereik van 1.0-2.0 kPa geweest, wat acceptabel is voor de midden-late bloei. PPFD bleef stabiel rond de 640 tijdens de verlichting, en CO2 is zoals gebruikelijk gewoon op het omgevingsniveau met typische pieken hier en daar. De voeding deze week was een beetje chaotisch terwijl ik probeer de juiste balans te vinden. Op maandag 13e gaf ik haar 1,5L met volledige bloei voeding: Bio-Bloom, Bio-Grow, Top-Max, CalMag, SUPERthrive en Acti-Vera met pH 6.30 en EC 0.95 mS/cm binnen. De afvoer kwam uit op EC 0.93 mS/cm en pH 6.11, dus vrij schoon. Op vrijdag 16e ging ik lichter met slechts 1,5L Alg-A-Mic (3 ml/L) en CalMag (0.3 ml/L) met pH 6.16 en EC 0.26 mS/cm, deze keer kreeg ik geen afvoer. Toen vandaag (zondag 19e) verhoogde ik het weer met 1,5L van de volledige mix: Bio-Bloom (4 ml/L), Bio-Grow (4 ml/L), Top-Max (4 ml/L), CalMag (0.5 ml/L), SUPERthrive (0.27 ml/L), Acti-Vera en Alg-A-Mic met pH 6.20 en EC 1.60 mS/cm. De afvoer kwam terug op EC 1.70 mS/cm en pH 6.20, dus het medium houdt iets meer zouten vast dan wat ik erin doe, maar niets geks. Visueel ziet ze er gezond uit, afgezien van de zaadsituatie. De bladeren zijn een mooie groene kleur zonder tekenen van tekortkomingen of verbranding. De toppen stapelen goed en er komt zeker een laagje vorst op de suikerbladeren en toppen. De structuur is nog steeds strak en compact met alle hoofdtoppen op ongeveer dezelfde hoogte. Al met al ben ik voorzichtig optimistisch. Het hermie/zaadprobleem is vervelend, maar zolang het niet uit de hand loopt, zou ik nog steeds een behoorlijke oogst moeten krijgen. Ze wordt dikker, blijft gezond en kan de koude temperaturen zonder drama aan. De winter is hier, maar ze is niet onder de indruk, ze blijft gewoon groeien.

gamberro Dit was zeker een interessante week, vooral omdat ik er niet was om op haar te passen. Ik moest van dinsdag tot zondag reizen, wat betekende dat ik het automatische wateringssysteem moest vertrouwen en mijn vingers moest kruisen dat alles goed zou blijven terwijl ik weg was. Spoiler: ze deed het geweldig. Voor ik op dinsdag vertrok, heb ik een automatische watering ingesteld voor donderdag met gewoon water: 2L om haar gehydrateerd te houden tijdens mijn afwezigheid zonder het te overdrijven. Ik houd me aan mijn afwisselende voedingsschema—de ene dag met voedingsstoffen, de andere dag zonder—dus donderdag was een waterdag. Het automatische systeem ging zoals gepland aan, en van wat ik kon zien via de tent webcam (godzijdank voor dat ding), ging het goed en toonde ze geen directe stress of verwelking. Toen ik op zondag terugkwam, controleerde ik haar meteen en eerlijk gezegd was ik aangenaam verrast. Het medium was nog steeds iets vochtig op ongeveer 4-5 cm diepte, dus de watergift van donderdag had zijn werk perfect gedaan. Ze zag er gezond uit, geen grote hang, geen vreemde verkleuring, en het belangrijkste, ze zat niet gewoon te mokken—ze bleef daadwerkelijk groeien. Zondag was een voedingsdag, dus ik gaf haar een goede bloeivoeding: 2L met Bio-Bloom (8 ml), Bio-Grow (8 ml), Top-Max (8 ml), Acti-Vera (1 ml), Alg-A-Mic (1 ml) en CalMag (1 ml), pH 6.40 en EC 1.80 mS/cm bij binnenkomst. De afvoer kwam terug op pH 6.30 en EC 1.80 mS/cm, dus het medium is perfect in balans en ze voedt schoon—precies wat ik wil zien in deze fase. De omgeving was vrij stabiel gezien het winter was en ik er niet was om het te micromanagen. De temperaturen bleven in een redelijk bereik: rond de 21-23°C tijdens de verlichting en zakken naar de hoge tieners 's nachts, soms zelfs tot 18°C of iets lager. Niet perfect, maar de Northern Lights genetica blijft de kou als een kampioen aan, geen stress, geen vertraging. De luchtvochtigheid was overal, schommelend tussen de lage 30s en midden 50s, met enkele dalingen naar 33% en pieken tot 54%. VPD zat meestal in het bereik van 1.2-1.8 kPa, wat solide is voor late bloei. PPFD bleef consistent rond de 640-660 tijdens de verlichting, en CO2 deed gewoon zijn gebruikelijke ding met de gebruikelijke willekeurige pieken wanneer de tent opengaat. Ze ziet er echt gezond uit. De toppen zijn merkbaar dikker vergeleken met vorige week, en je kunt steeds meer pistils zien die bruin en oranje worden, wat precies is wat ik wil zien in deze fase. De trichomen bedekking wordt met de dag dikker—suikerbladeren zijn nu volledig bevroren, en zelfs enkele van de fanbladeren nabij de toppen hebben een mooie glans. Het bladerdak zit nog steeds mooi en gelijkmatig, alle toppen zijn ongeveer dezelfde hoogte, en er is geen vreemde rek of willekeurige takken die uitsteken. Qua structuur is ze compact en strak gebleven, wat perfect is voor een Northern Lights. De bladeren zien er over het algemeen gezond uit: mooi diep groen op de grote fans, lichter limoen groen op de nieuwe groei nabij de toppen, geen tekenen van grote tekortkomingen, geen klauwen, geen verbranding. Echter, ik merkte deze week iets interessants op: ze begint enkele paarse/paarse tinten te tonen op sommige van de calyxen en zelfs een beetje op enkele van de suikerbladeren. Ik ben niet helemaal zeker of dit een genetisch ding is (Northern Lights kan wat kleur geven), een reactie op de koude nachttemperaturen, of misschien gewoon een deel van haar natuurlijke vervaging naarmate ze dichter bij de oogst komt. Het lijkt niet op stress of een tekort, de bladeren krullen niet, ze vertoont geen symptomen van lockout, en de toppen blijven zich opstapelen, dus ik neig naar het idee dat het ofwel genetica of kou-geïnduceerde anthocyanines zijn. Hoe dan ook, het ziet er cool uit en lijkt niets te schaden. Ik houd nog steeds een oogje in het zeil voor nanners en zaden, en gelukkig heb ik deze week geen nieuwe gevonden. Ik inspecteerde haar grondig toen ik op zondag terugkwam, en het lijkt erop dat de zelfbestuiving van de voorgaande weken niet volledig uit de hand is gelopen. Er vormen zich zeker enkele zaden in een paar calyxen (je kunt ze voelen als je zachtjes knijpt), maar het is niet elke enkele top, dus ik ben nog steeds optimistisch dat de meerderheid van de oogst rookbare bloemen zal zijn en niet gewoon een zadenvolle rommel. In het slechtste geval, zoals ik eerder al zei, maak ik gewoon hash van wat te zaadachtig eindigt. De geur neemt nu zeker toe. Wanneer de tent gesloten is, kun je een faint geur opvangen als je dichtbij staat, maar wanneer je het opent, boem, de klassieke Northern Lights geur slaat je recht in het gezicht: aards, dennenachtig, met een beetje een zoete ondertoon. Het overweldigt de kamer nog niet, maar het is zeker sterker dan vorige week. Het koolstoffilter doet zijn werk, maar ik verwacht dat de geur nog sterker zal worden naarmate ze dichter bij de oogst komt. Als ik naar de trichomen en de algehele voortgang kijk, denk ik dat ze dichtbij komt. Mijn plan is om te beginnen met spoelen bij de volgende watergift—waarschijnlijk over 2-3 dagen, afhankelijk van hoe snel het medium opdroogt, en gewoon pH-gecorrigeerd water (misschien met een klein beetje CalMag als ze hongerig begint te kijken) voor de komende twee weken om overtollige zouten te verwijderen en haar natuurlijk te laten afmaken. Als alles volgens plan verloopt, schat ik de oogst rond half februari, wat haar op ongeveer 75-80 dagen vanaf de spruit zou brengen. Over het algemeen ben ik echt blij met hoe ze de week zonder mij heeft doorstaan. Ze is taai, ze groeit, ze is frosty, en ondanks het hermieprobleem en de koude temperaturen, is ze een absolute strijder geweest. De paarse tinten zijn een mooie bonus, en eerlijk gezegd, ik ben gewoon enthousiast om te zien hoe ze eindigt. De winter is hier, maar ze is nog steeds niet onder de indruk, ze blijft gewoon haar ding doen.

gamberro Deze week markeert het begin van het einde: ik ben officieel begonnen met de flush. Ze drinkt nu merkbaar minder, het medium blijft 3-4 dagen vochtig, wat een duidelijk teken is dat ze afbouwt en al haar energie richt op rijping. Ik ben begonnen met flushen met gewoon pH-gewaterd water (6.3-6.5). De trichoombedekking is absoluut insane. De macro-opnamen vertellen het hele verhaal: een dikke, dichte laag harsklieren bedekt de toppen, suikerbladeren en zelfs enkele fanbladeren. Onder de loep zijn de trichomen voornamelijk troebel met 15-20% die amberkleurig worden op de calyxen, wat precies het venster is waar ik naar op zoek ben. De stampers zijn ongeveer 80-90% bruin/oranje, en de toppen zijn keihard en zwaar. De paarse tinten zijn nu nog duidelijker, vooral zichtbaar in de close-ups. Sommige calyxen en suikerbladeren hebben prachtige donkere paarse kleuren ontwikkeld met hints van roze—zeker een combinatie van genetica en koude nachttemperaturen. Het ziet er verbluffend uit en geeft de toppen deze frosty, lavendelachtige uitstraling. De omgeving is stabiel geweest: 21-23°C met de lichten aan, hoge tieners 's nachts, luchtvochtigheid 40-55%, VPD rond 1.0-1.8 kPa. PPFD blijft op 640-660 om haar sterk te laten eindigen. De bladeren vervagen natuurlijk—grote fans worden geel terwijl de plant voedingsstoffen cannibaliseert, wat precies is wat je wilt tijdens de flush. De geur wordt nu echt sterk. Klassieke Northern Lights: aards, dennenachtig, zoet, met een skunky ondertoon. Wanneer je de tent opent, slaat het je gewoon om de oren. Het koolstoffilter werkt, maar houdt het nauwelijks bij. De structuur is ongelooflijk compact gebleven—alle toppen zitten op dezelfde hoogte, wat een gelijkmatige bladerdak creëert met 8-10 stevige, chunky colas in plaats van één dominante top. De LST heeft echt zijn vruchten afgeworpen. Ik houd nog steeds een oogje in het zeil voor nanners en zaden. Deze week geen nieuwe gevonden. Er zijn zeker enkele zaden in een paar calyxen, maar het merendeel van de plant ziet er schoon uit. Kijkend naar de macro's, zou de meerderheid van de oogst perfect zijn voor het roken. Op basis van de ontwikkeling van de trichomen schat ik de oogst over 5-7 dagen (rond 7-9 februari), wat haar op 77-82 dagen vanaf de spruit zou brengen. Ik zal over 3-4 dagen nog een flush-watering doen, en dan dagelijks de trichomen controleren. Zodra ik 15-20% amber op de calyxen zie, begin ik de 48-uurs donkere periode voor de oogst. Al met al, ondanks alle drama—hermieproblemen, koude temperaturen, zelfbestuiving—is ze een absolute strijder geweest. De close-ups tonen een ongelooflijke trichoombedekking, dichte frosty toppen, prachtige kleuren en perfecte structuur. De winter is gekomen, maar ze was niet onder de indruk. Kan niet wachten om het uiteindelijke gewicht en de rookkwaliteit te zien.

gamberro Na het monitoren van de trichomen de hele week, besloot ik om op donderdag te oogsten. Totale groei tijd: 70 dagen vanaf de spruit. Als ik naar de foto's kijk, is de plant absoluut bedekt met trichomen—de macro-opnamen tonen ze dicht op elkaar gepakt op elke calyx en suikerblad. De meeste trichomen lijken troebel met een goed aantal amberkleurige trichomen zichtbaar, wat precies het oogstvenster is waar ik op mikte. De stampers zijn bijna volledig oranje/bruin en zijn in de toppen teruggetrokken. De toppen zelf zien er dicht en compact uit, met die klassieke Northern Lights structuur. De paarse/roze tinten die in de voorgaande weken begonnen te verschijnen zijn nu nog duidelijker, vooral zichtbaar op de calyxen in de close-up foto's. De lagere fanbladeren zijn zwaar vergeld, wat laat zien dat ze, zoals verwacht in de late bloei, van haar reserves heeft geleefd. Vanuit de volledige plantfoto's kun je zien dat het bladerdak mooi en gelijkmatig bleef—alle hoofdcolas zitten ongeveer op dezelfde hoogte. Het LST-werk van eerdere weken heeft zich zeker uitbetaald, wat meerdere stevige toppen in plaats van één dominante cola heeft gecreëerd. Ik heb na de laatste invoer niet meer water gegeven—ze dronk op dit punt heel weinig en het medium bleef vochtig. De frostbedekking in deze laatste foto's is indrukwekkend, alles is gewoon bedekt met hars. Nu komt het drogen en genezen. De volgende invoer zal het definitieve oogstrapport zijn met het droge gewicht.

gamberro En dat is het... oogsttijd. Na het snoeien en het natte trimmen, had ik 135g nat gewicht. Na goed drogen, kwam het uiteindelijke droge gewicht uit op 35g knoppen, plus ongeveer 10g trim/popcorn die ik voor hash ga gebruiken. Om eerlijk te zijn, ben ik best blij met hoe de plant het over het algemeen heeft gedaan. De structuur was solide, ze ging goed om met de omgeving, en de hele cyclus voelde stabiel aan van begin tot eind. Temperatuurschommelingen waren geen groot probleem, en ze tolereerde relatief hoge EC zonder echte stress te tonen. De groei was constant, de stacking was redelijk, en ze zag er nooit echt ongelukkig uit. Echter... toen ik de laatste manicure deed, merkte ik iets teleurstellends op: er zitten behoorlijk wat zaden in de knoppen. Dus realistisch gezien, die 35g gaan geen 35g schone bloemen zijn zodra alle zaden zijn verwijderd. Ik moet het nog volledig uitzoeken, maar het is zeker een vermindering. Dat is jammer. Het is frustrerend omdat de groei zelf heel goed ging. De omgeving was goed ingesteld, de voeding was consistent, geen grote zichtbare stress... en toch toonden de genetica nog steeds enkele hermafrodiete eigenschappen tijdens de bloei. Ik heb de nanners verwijderd toen ik ze zag, maar duidelijk deed wat pollen zijn werk. Dat is waarschijnlijk de enige echte negatieve kant van deze ronde. Toch, als je alles in overweging neemt: - Goede structuur - Stabiele groei - Solide weerstand tegen temperatuurvariaties - Ging goed om met voedingsstoffen - Redelijke harsproductie De plant presteerde goed... maar de zaden hebben het eindresultaat zeker aangetast. Al met al, een bittere afloop.